APRIL MAE & THE JUNE BUGS - BOOGIE!

Boogie! is de tweede plaat van dit trio uit Moorestown, New Jersey, een gevolg van een toevallige ontmoeting van gelijkgestemde geesten met een voorliefde voor muziek die in de VS na decennia nog altijd de harten sneller laat kloppen. Met wortels in de blues is April Mae een typisch product van de muziekgeschiedenis van de VS. Aangetrokken door de mystiek en geschiedenis van het genre trok ze veelvuldig naar het Zuiden om daar kennis te maken met de plaatselijke, rijk gevarieerde muzikale haute cuisine.

Een broeierig zwoele melting pot is het resultaat van deze talloze muziekreizen, althans voor diegene die de tijd en moeite neemt om zijn oren wagenwijd open te zetten. Boogie! is een album dat ontdekt moet worden, laat dat voorop gesteld zijn.  Eerst los laten van het idee dat je te maken hebt met het zoveelste rockabilly trio dat zijn sound op plaat weet vast te leggen.

April Mae & The June Bugs maken geen traditionele rockabilly, maar leggen op gedetailleerde wijze vast hoe de geschiedenis van wat men heden ten dage ‘roots’ noemt, is ontstaan. In die zin is Boogie! meer een muzikale documentaire dan een cd van het zoveelste rootsbandje. Wie dat eenmaal heeft ontdekt, ondergaat een zeer aangename reis onder deskundige reisleiding van April Mae (vocals en washboard), Dave ‘Catfish’ Fecca (op cigar box gitaar, mandoline en banjo) en JJ Culpepper op staande bas.

Een reis die begint met het opzwepende gitaarloopje van het met rockabilly tunes omgeven Kiss Me, maar waar de prachtig omlijste stem van Mae je mee lijkt te trekken in een rokerige jaren ’30 jazzclub in New Orleans,  begeleidt door een heerlijk ritme wat in handen van Fecca en Culpepper in uitstekende handen blijkt. Special of The Day wordt gedragen door de trombone van Chapman Sowash en maakt het inderdaad tot het speciaaltje van de dag. Warme, zwoele en vooral zuidelijke tonen, nog eens extra benadrukt door de sexy, theatrale vocalen van Mae, worden afgewisseld met een messcherpe bluessolo van Fecca op zijn sigaargitaar. En net als de gedachte heeft post gevat dat je met Bye Bye Baby een traditioneel rockabilly nummer te pakken hebt zet Fecca met een solo zijn bluesinvloeden weer in waardoor het spectrum van het nummer weer een geheel andere dimensie krijgt.

Het wasbord van April Mae krijgt alle aandacht in het met bluegrass en folk doorspekte I Don’t Know. Het blijkt een sterk en krachtig ritme instrument en past naadloos in de lekkere up tempo van het liedje. I Chop Wood zou zo maar  een eerbetoon aan Derrol Adams kunnen zijn;  een Amerikaanse singer-songwriter die op banjo een brug sloeg tussen Europese (lees: Ierse) folk en Amerikaanse muziekstijlen. Het album wordt grandioos afgesloten met lome swing (Pin Up Girl) en het instrumentale Moonlight Paradise, wat lijkt weggeslopen te zijn uit een film van David Lynch.

Boogie! herbergt klassieke Amerikaanse muziek met rockabilly en swing als voornaamste ingrediënten, maar ingelijst  met een veelheid aan aanverwante stijlen als jazz, doo wop, r&b en een snuifje surf, boogie en bluegrass. Op het podium gaat dit ongetwijfeld voor een groot feest zorgen, maar met Boogie! op plaat is alleen een diepe buiging op zijn plaats. Een absolute must have voor de rootsfijnproever…..

Ferenc Koolen

 

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

video