ALBANY DOWN - NOT OVER YET

Albany Down is één van die jonge beloftevolle bluesrock bands uit de UK. De vier jongens uit Bedford besloten in 2008 samen een band op te richten. Ze hadden allen nogal veel muzikale invloeden van classic rock en blues rock. Deze invloeden vind men dan ook terug op hun debuutalbum "South Of The City" van 2011. Maar toch zorgden ze ervoor om hun eigen sound te hebben. Het nieuwe album "Not Over Yet" zou de definitieve doorbraak moeten zijn voor Albany Down. Overal krijgen het album en de band lovende kritieken. Paul Jones de grote muziekkenner van BBC Radio 2 is er van overtuigd dat deze jongens het gaan maken. Hij zei over Albany Down het volgende: These guys are really going somewhere, make sure they take you with them! "Not Over Yet" bevat twaalf nieuwe nummers vakkundig geproduced door Greg Haver. De muziek kan men het best omschrijven als eigentijdse rock blues met een sterke melodie, zware riff's en een krachtig refrein. Hun muziek in dit tweede album heeft invloeden van Led Zeppelin, Cream, Joe Bonamassa en Jimi Hendrix. Albany Down is een band die speelt op pure adrenaline.Voor de promotie voor "Not Over Yet" gaan ze in de UK uitgebreid toeren samen met Henrik Freischlader en Chantel McGregor.

De opener op "Not Over Yet" zou een nummer kunnen zijn dat zo op een Led Zeppelin album kan, alleen aan de stem zou je kunnen zeggen dat "Back Again" niet van deze legendarische band is. Niet dat ik daarmee wil zeggen dat Paul Muir een slechte stem heeft, integendeel Paul beschikt over een sterk en vol stemgeluiden groot stembereik die uitstekend past bij deze muziek.. Met de vergelijking met Led Zeppelin wilde ik alleen maar benadrukken dat het instrumentale van deze Britse jongens kwalitatief hoogstaand is. Albany Down beschikt over een indrukwekkende ritmesectie met drummer Damien Campbell en bassist Billy Dedman. Paul Turley kan naar hartenlust zijn creativiteit botvieren door de ene na de andere gitaarsolo uit zijn vingers toveren en mooie riff's te spelen. Hij bespeelt niet alleen de gitaar, maar ook de mandoline en de mondharmonica. Een brutaal en energiek nummer is "You Better Run". Een song die op wraak belust, na het verlies van de geliefde aan een rivaal en waar de gitaar van Paul zo fel is dat als het een pistool moest zijn er zeker doden zouden vallen. Veel van de teksten van Albany Down gaan ook over relaties. Rock met een funky kantje krijgen we in "Take The Town". Heel knap werk achter de drums van Damien Campbell en het prachtige funky gitaarspel van Paul Turley krikken deze song om een knap niveau. "Man Like Me" kan me veel minder bekoren. Het is een iets rustiger nummer. Naar het einde toe komt het nummer toch nog een beetje los. De titelsong "Not Over Yet" is één van de betere songs op het album. Het is een ijzersterk nummer met een catchy refrein dat lekker lang in het hoofd blijft hangen. Damien Campbell martelt vakkundig zijn drumstel en Billy Dedman zijn vingers moeten zeker pijn doen na zo intensief plukken aan die dikke bassnaren. De stem van Paul Muir is hier echt powerfull en dreigend en prijsbeestje Paul Turley laat hier weer de beste en vettigste klanken uit zijn Gibson te voorschijn komen. Met "My Lucky Streak" krijgen we wat vintage bluesrock. Dit wordt nog benadrukt door de bluesy mondharmonica.

Het geweldige gitaarspel van Paul Turley en de heel gevoelvolle zangpartij van Paul Muir maken van "You Ain't Coming Home" een slowblues van heel hoog niveau. De kreten van wanhoop en onmacht klinken zo puur uit Paul's stem. Dezelfde gevoelens worden nog meer benadrukt in de laatste twee minuten van het nummer, wanneer de gitaar explodeert in een geweldig vette gitaarsolo. Bij "You Ain't Coming Home" is het echt smullen van genot. Pure rock krijgen we met "She's The Light". Damien Campbell laat nog maar eens horen dat hij technisch een heel begaafd drummer is. De stem van Paul Muir is hier op zijn opperbest en de gitaar riff uitstekend. Pure klasse. Ook "You Wanna Be My Baby" heeft een zeer stevig refrein. Het is heel mooi wanneer men overschakelt na het refrein naar de melodie want dan word het echt jazzy om daarna weer heel explosief te worden. Van wat funky gitaarriffs zijn de jongens ook niet vies. Luister maar eens naar het beestig sterke "Traveling Blues". Veel Wah Wah pedaal en afgeknapte gitaarakkoorden in vinden we terug in het chaotische "Who Do You Think You Are". Afsluiter "The Working Man" is een meer dan zeven minuten krachtige ballade. Het is een protestlied dat het heeft over dat we moeten vechten voor de werkende mens. Billy Dedman laat zijn basgitaar onheilspellend grommen. Ook weer zinderend gitaarwerk van Paul Turley. Misschien wel het beste nummer van het album. "Not Over Yet" is een modern rockblues album met knappe teksten en vier prima muzikanten.

Walter Vanheuckelom

 

Paul Muir: Vocals
Paul Turley: Gitaren / mandoline / mondharmonica / achtergrondzang
Damien Campbell: Drums
Billy Dedman: Bas

Artiest info
Website  
 

video