SPIN DOCTERS – IF THE RIVER WAS WHISKEY

Eind jaren ’80, vier twintigers uit NY noemen zich de “Spin Docters”. Deze alternatieve rock band” schrijft eigen blues nummers, die ze speelden in de blues bars van Downtown NY (ook Lower Manhattan, het meest Zuidelijke deel van hat eiland Manhattan). Het kwartet scoort in 1992 met hitsingles als “Two Princes” en “Little Miss Can’t Be Wrong” uit hun debuutalbum uit 1991 “Pocket Full Of Kryptonite” (! 5x platina bij het RIAA, ‘Recording Industry Association of America’). Kryptonite is een fictieve stof, ontleend uit de Superman comics. Van dit album zijn wereldwijd tien miljoen exemplaren verkocht. In 1994 treedt de groep op in Woodstock ’94 (ook “Mudstock”, het commerciële festival ter herdenking van het Woodstock festival van 1969. Headliners waren Joe Cocker, CSN, Aerosmith, Metallica…) en in Glastonburry, in ZW Engeland waar het grootste openlucht festival van de wereld plaats vindt. Door het succes, het geld, de faam en hysterie eindigt hun leven als mega sterren snel. In 2011 tourt de groep in Europa om de 20 jarige verjaardag van het album met een speciale editie van “Pocket Full Of Kryptonite” te vieren. Anno 2013 is er een reünie van de “Spin Docters”. Chris Barron (vocals), Eric Schenkman (guitar), Aaron Comess (drums) en Mark White (bass) willen opnieuw een album opnemen met nummers in de geest van hun top album “Pocket Full Of Kryptonite”. 

Het album “If The River Was Whiskey” is het ‘reünie-album’ van de groep. Het album was eerst bedoeld als demo en is in 2012 in NY op drie dagen tijd opgenomen. De nummers zijn ‘live’ opgenomen, zonder overdubs. De “Spin Docters” zijn altijd bluesy geweest, maar per definitie geen echte blues band. De groep was thuis in meerdere stijlen als pop, funk, (blues) rock en ‘wat het publiek vroeg’… ”Some Other Man Instead” is de opener van het album en zet meteen zijn stempel op dit album. Het nummer wordt gekenmerkt door de shuffle in het drumpatroon van Aaron Comess, het herhalende in de gitaarsolo’s van Eric Schenkman en de fascinerende zang / stem van Barron. De groep had geen betere opener in deze ‘come back’ kunnen kiezen. ”If The River Was Whiskey” is de titeltrack van het album. Het nummer rockt en kan met ”Traction Blues” door dezelfde deur. De gitaarriffs zoemen door de luidsprekers en nemen alles op maaihoogte mee in hun drive. Gitarist Schenkman gebruikt hier de blues om met zijn rauwe en harde solo’s te kunnen schitteren. ”Sweetest Portion” is een donker nummer dat Chris Barron schreef toen hij negentien was. Hij liep toen weg van thuis en toen hij terug kwam, waren zijn vrienden ontdaan omdat ze dachten dat hij dood was. Hij vindt dat dit tot op heden zijn beste nummer is. Dit is helemaal geen oud nummer, maar hedendaagse blues, zoals deze moet klinken in een blues album! ”Scotch And Water Blues” is een slow blues zoals deze klinkt in de donkere steegjes en als muziek gespeeld wordt laat op de avond. Chris Barron zingt (na jaren nog altijd) zuiver en met de juiste emoties. In ”About A Train”, een nummer met gerecycleerde blues metaforen, doet de gitaar zijn werk behoorlijk. De erg groovy slides en solo’s van Eric Schenkman zijn hier de sfeermakers en het draagvlak voor de emotionele klagerige zang van Barron, die met momenten als een instrument klinkt. De echtheid van de tekst in dit nummer vergroot de waarde van het nummer in het album. Het nummer ”The Drop” is rock met een sterke groovy baslijn, die Mark White goed beheerst en die het nummer apart , speciaal en fascinerend maakt. ”Ben’s Looking Out The Window Blues” is walking blues, met opnieuw Barron die blijft scoren met zijn knappe stem. ”So Bad” is voodoo en roept herinneringen op. Als de mist optrekt zal de pijn blijven. Met ”What My Love” krijgen we nog een laatste portie rocking blues, om het album af te sluiten met. De gefraseerde Texas blues / rock stijl van het nummer is deze van Chris Duarte. 

Na jaren out is de reünie van de “Spin Docters” een geslaagd feit. Deze heren hebben het spelen zeker nog verleerd en brengen hedendaagse rock/pop en inspirerende blues. De gitaarriffs en solo’s klinken helemaal niet passé en vervelen niet. Een grote troef blijft zeker de zang / stem van Chris Barron. Met dit repertoire kan de groep zeker mee in de blues scene van de huidige generatie. “If The River Was Whiskey” is opnieuw een bewijs dat bij sommigen het muziek gen in de DNA zit. Dit album verdient zeker onze aandacht en is een bluesy aanrader!    

Eric Schuurmans

 

Line up:
Chris Barron: vocals
Eric Schenkman: guitar
Aaron Comess: drums
Mark White: bass

History of the band:

  • Mark White - bass, 1989-1998, 2001-now
  • Eric Schenkman - guitar, 1989-1994, 2001-now
  • Chris Barron - vocals, 1989-now
  • Aaron Comess - drums, 1989-now
  • Eran Tabib - guitar, 1996-1999
  • Ivan Neville - keyboards, 1996-1999
  • Carl Carter - bass, 1999

Discography:

  • 1991: “Up For Grabs… Live” (EP)
  • 1991: “Pocket Full Of Kryptonite” (first CD),

remastered & reissued in 2011 with bonus track.

  • 1993: “Homebelly Groove… Live”
  • 1994: “Turn It Upside Down”
  • 1996: “You've Got To Believe In Something”
  • 1999: “Here Comes The Bride”
  • 2000: “Just Go Ahead Now” (compilation)
  • 2001: “Can’t Be Wrong” (compilation)
  • 2005: “Nice Talking To Me”
  • 2007: “Collections” (compilation)
  • 2013: “If The River Was Whiskey”
Artiest info
Website  
 

Label: Ruf Records
Distr.: Munich / V2

video - “If The River Was Whiskey”