MICHAEL MATTICE – COMIN' HOME

Je komt soms van die mensen tegen, van wie in de sterren geschreven staat dat ze ooit gaan doorbreken. Neem nu Michael Mattice: hij was nauwelijks acht, toen hij al muziek maakte. Zijn middelbare schooltijd bracht hem bij klassieke fluit en piano en bij het spelen in jazzgroepjes en in indierockbands. Hij mocht naar het Berklee College of Music, waar alleen de allerbest en toegelaten worden,en dat bracht hem dan weer bij Yantra, een metalband waarmee hij begin vorig jaar een CD uitbracht. Daarnaast was het baasje ook bezig met allerhande sessiewerkzaamheden, zowel in de studio als on line. En dat werk bracht hem er dan weer toe de akoestische gitaar op te pikken en dat was dan weer de basis voor het solodebuut waar we het nu moeten over hebben.

Een debuut dat compleet van de “back to basics”-aanpak uitgaat: één man en één gitaar en tien liedjes. Liedjes over het leven, over de grote en kleine gevoelens die daar deel van uitmaken. Beschouwingen over de plaats van de mens in de wereld, over weggaan van iets waar je desondanks toch blijft naar verlangen....enfin, de grote thema's die al veel muziek en poëzie hebben opgeleverd.

En dat is precies waar het bij deze jongeman om draait: naast zijn lichtjes fenomenale gitaarspel, heeft Mattice ook het vermogen om haarfijn te formuleren en loepzuiver te zingen. Een optelsom als deze, kom je niet dagelijks tegen en dus hebben we hier te maken met een plaat waarvan men later, als Michael een Hele Grote zal geworden zijn,zal zeggen dat het potentieel er altijd al geweest is. De hele plaat doet je terugdenken aan de seventies, aan Nick Drake en aan John Renbourn, maar tegelijk ademt ze ook de sfeer uit, die je ook al vond bij Sixto Rodriguez en die aangaf dat de punk niet meer veraf was.

Een amalgaam aan verwijzingen, ik besef het, maar ik probeer alleen maar de muziek van Mattice min of meer te situeren. Tel daarbij op, dat de plaat, ondanks de beperkingen van de man-met-gitaar, toch ontzettend gevarieerd is en je kan dan niet anders dan vaststellen dat we hier te maken hebben met een uiterst geraffineerde muzikant, die alles van blues tot folk en americana zorgvuldig heeft opgezogen als een spons en die daar nu een heel fijn, eigen brouwsel mee maakt waarvan ik alleen maar kan zeggen dat u a bezig moest zijn met het afschuimen van het www zodat u zelf kunt luisteren. Doén, zeer zeker doén, want ooit zal blijken dat deze man langs de grote poort ingehaald wordt!

(Dani Heyvaert)

Artiest info
Website  
 

CD Baby

video