LEYLA MCCALLA - VARI-COLORED SONGS - A Tribute To Langston Hughes

Tim Duffy, gangmaker en leidsman van het project Music Maker’s ‘Next Generation Program’, geraakte tijdens zijn vakantie in New Orleans uitermate geïnteresseerd in een buskende zangeres die daar in de French Quarter met haar cello een suite van Bach stond te spelen. Leyla, kind van Haitiaaanse ouders, was weliswaar in New York geboren, maar belandde in 2010 na wat omzwervingen in het bruisende Nola, broeinest van culturen, waar zij zich al direct thuis voelde mede door de aansluiting bij de Franse cultuur. Aanvankelijk trad zij op met de ‘Carolina Chocolate Drops’, daartoe uitgenodigd door Tim Duffy, maar al vlug zocht zij haar eigen richting. Zij verkende de Creoolse en Cajun muziek en verdiepte zich opnieuw in de Haïtiaanse cultuur en daarnaast in de poëzie van Langston Hughes die haar als kind reeds erg aansprak. Haar ouders gaven haar destijds een bundel cadeau. Hughes verbleef in de jaren 1930 enkele maanden in Haïti en schreef in de jaren vijftig nog een opera over de Haitiaanse revolutie. Leyla’s droom om diens ritmische verzen op muziek te zetten wist zij op dit debuutalbum uiteindelijk te realiseren, dat er kwam dankzij het fondsenverwervende Kickstarter.

Langston Hughes, bekend om zijn novellen en gedichten, die o.m. ook de antikoloniale literaire beweging in Afrika zou inspireren, zette zich op diverse wijzen in voor de Afro-Amerikaanse bewustwording. Uiteraard dus dat Leyla in zijn werk geboeid geraakte en zijn strijd op haar manier tot de hare wil maken. Dat doet zij met haar expressieve stem en akoestische instrumenten zoals gitaar, banjo en cello. Alhoewel zij aan het conservatorium in New York afstudeerde op cello en kamermuziek, wendt zij die cello bij haar folky songs meer aan als een bekrachtiginstrument waarbij zij aan de snaren plukt. Hierdoor krijgen haar songs soms een jazzy ritme zoals bij het vereenzaamde ‘Lonely House’. Haar zangstijl is meestal reflecterend, o.m. over het mysterie van het leven zoals bij ‘Search’ of de valstrikken van de liefde in ‘Love Again Blues’. Vanuit het gezichtspunt van een kwetsbaar meisje krijgen Hughes’ songs ook een andere gevoelsbedding zoals in het schrijnende ‘Song For A Dark Girl’, een gesmoorde aanklacht tegen het racisme, of bij het Haitiaans aandoende ‘Too Blue’, waarop Luke Winslow-Kind met gitaar begeleidt, eveneens een solomuzikant uit New Orleans.

Nog andere muzikanten vergezellen haar op dit soloavontuur. Behalve vocaliste Rhiannon Riddens van de ‘Carolina Chocolate Drops’ hoor je nog o.m. Don Vappie op tenorbanjo, Matt Rhody op fiddle en Tom Pryor op pedalsteel. Behalve haar melodische songinterpretaties van Hughes’ lyrische beklijvende gedichten, vertolkt zij ook enkele traditionals uit het Creoolse erfgoed, o.m. ‘Latibonit’, het ritmische ‘Manman Mwen’, het blijmoedige ‘Rose Marie’ en ‘Mesi Bondye’. Deze laatste was ooit een hit van Harry Belafonte. Het ontwapenende ‘When I Can See The Valley’ met alleen zang en cello is een volledig eigen compositie. Toch zijn het vooral de gedichten van Hughes waarmee zij zich vereenzelvigt en die haar songs zo universeel maken mede door die emotionele bedding, nog uitgediept door gitaar, banjo en de baslijnen op cello. In het artistiek uitgevoerd tekstboekje met mooie foto’s staan ook Hughes’ gedichten afgedrukt wat nog een meerwaarde geeft aan dit reeds op zichzelf staand zo boeiend, kleurvol en fantasierijk geheel met muzikale poëzie als meanderende bluesy draad.

Marcie

 

Artiest info
Website  
 

Label: Dixiefrog Records
Distr.: Bertus / V2
Info: Broere Promotion

video