SUGARAY RAYFORD - DANGEROUS

Dat Delta Groove Productions een neusje heeft voor talent is intussen genoegzaam gekend. Opnieuw weten ze te scoren met deze Sugaray Rayford. De in Texas geboren zanger is opgegroeid met Gospel en Soul en was zowat 15 jaar geleden leadzanger van een R&B/Funk Band , de Urban Gypsys. Zowat zijn eerste podiumervaringen opdoend, trouwens niet zonder succes. Later trad hij op met de meer blues getinte groep Aunt Kizzy’s Boyz, een band waar hij zijn fameuze bluesstem nog meer kon in perfectioneren.

In 2006 haalde deze groep zilver op de Internationale Blues Challenge in Memphis en het was daar dat Sugaray de aandacht trok van de baas van Delta Groove Productions, Randy Chortkoff. Toen de Mannish Boys nood hadden aan een nieuwe frontman wees deze Chortkoff, Rayford als ideale kandidaat aan en een paar spetterende shows en het veelgeprezen album “Double Dynamite” bewezen snel het gelijk van Randy.

“Dangerous” is de naam van het debuutalbum van Sugaray voor Delta Groove Productions, niet zijn echte debuut, dat was er al in 2010 met “Blind Alley”. Maar wat is deze “Dangerous” een knaller van een album geworden ! het is, bij beluistering, snel duidelijk dat je met één der beste blueszangers geconfronteerd wordt die je de laatste jaren gehoord hebt.

Er werd fantastisch volk rond hem verzameld om deze release in goede banen te leiden. Wat dacht je van Monster Mike Welch, Big Pete, Sugar Ray Norcia, Kid Anderson? En dan heb je ze nog niet allemaal gehad ! Enkel al maar ter illustratie van het duizelingwekkend muzikaal niveau dat hier gehanteerd wordt.

Veertien, nergens minder dan uitstekende, nummers lang worden we verwend met een aantal klassiekers, zelfgeschreven en minder gekende covers. Dit alles resulteert in meer dan een uur formidabele muziek waar het haast onbegonnen werk is om er hoogtepunten uit te selecteren. Een zaak is zeker en dat is dat alle songs aantonen wat voor een veelzijdig en onwaarschijnlijk getalenteerd zanger Sugaray Rayford wel is.

Door de briljante productie van Randy Chortkoff en Jeff Scott Fleenor worden de oren nog meer verwend op deze plaat. De eerstgenoemde tekende trouwens ook voor een paar nummers en vooral “Pretty Fine Mama” is ronduit indrukwekkend te noemen, Randy zelf ondersteunt hier trouwens ook met subtiel mondharmonicawerk. Maar eveneens het uitstekende en zwaar naar Muddy Waters’ “Hoochie Coochie Man” knipogende “I’m Dangerous” en het trage , heerlijk voortkabbelende “Goin’ Back To Texas” is van ’s mans hand. Het lijkt wel of hij Sugaray perfect aanvoelt want wat de zanger er mee aanvangt is bijzonder hoogstaand.

De mondharmonica krijgt trouwens een belangrijke rol op deze uitgave en wordt door diverse meesters bespeeld. Op aftrapper en Chicagoblues-achtig “Country Boy” krijg je Sugar Ray Norcia bijvoorbeeld te horen. Deze Norcia schreef trouwens speciaal het indrukwekkende “Two Times Sugar” voor de gelegenheid. Uitleg overbodig mag ik hopen. “Keep Her At Home” is waarschuwend èn humoristisch tegelijk en Big Pete is briljant te noemen in zijn herkenbare stijl.

Zoals al vermeld schittert Sugaray het hele album door. Of het nu op Gatemouth’s “Depression Blues” is in de beste West-Coast stijl of op Son House’s “Preaching Blues” met die heerlijke slide erin van Frank Goldwasser, je kan niet anders dan onder de indruk zijn van zijn explosieve prestatie. In die zin had de titel van de plaat niet beter gekozen kunnen worden.

Een kandidaat voor onze eindejaarslijstje? Het zal moeilijk zijn om dit van een podiumplaats te houden, meer zelfs, wij durven nu al stellen dat deze “Dangerous” bij de jaarlijkse Blues Awards zal terug te vinden zijn. Dit is niets minder dan een verplichte aanschaf voor uw collectie!

Luc Meert

Artiest info
Website  
 

Label: Delta Groove Music
Distr.: Coast To Coast

video