ROOSEVELT SYKES - THE ORIGINAL HONEYDRIPPER

In 1977 was bluespianist Roosevelt Sykes eenenzeventig jaar oud. Toen kwam de ‘Honeydripper’ vinylplaat uit die live in het Blind Pig Café in Ann Arbor, Michigan werd opgenomen. Die bijnaam was hem niet voor niets in de schoot gevallen, want de dames cirkelden rond hem heen en bedelden om zijn aandacht. Zes jaar later zou hij in New Orleans overlijden omdat zijn hart het begaf. Maar Roosevelt bracht reeds als twintiger studiomateriaal uit, voor het eerst in 1929 voor OKeh. Zoals zovele muzikanten in die tijd leerde hij aanvankelijk als kind orgel spelen in de kerk om reeds op vroege leeftijd van huis weg te lopen. Piano spelen in gokhuizen en bordelen vond hij leuker. In de vooroorlogse jaren leidde hij ‘The Honeydrippers’, een 12-koppige swing/blues band. Zijn muziekcarrière zou zes decennia omspannen en zowel vóór als na de oorlog kende hij succes. Hij werd geboren in Elmar, Arkansas, groeide op in St. Louis en reisde noordwaarts naar Chicago om uiteindelijk in de fifties in New Orleans te belanden. Daar nam hij o.m. op voor Imperial samen met Dave Bartholomew. In de sixties speelde hij in Engeland samen met de Chris Barber’s jazzband en zou nog vaak in Europa toeren, o.m. in 1965 en 1966 samen met het ‘American Folk Blues Festival’. Die reislust vertaalde zich ook in zijn avontuurlijk en energiek pianospel, waarbij hijzelf bij ieder concert evenveel plezier leek te beleven als het publiek in het zaaltje. De sigarenrokende pianist straalde een goedlachse bonhomie uit die aansprak en hem immens populair maakte. Met zijn smalle vingers dartelde hij over de pianotoetsen alsof hij deze kittelde, opporde of ermee danste en aan de haal ging.

De songs die hij daar in het café Live in de lente van april 1977 vertolkte geven als het ware een dwarsdoorsnede weer van zijn repertoire en ook van alle invloeden die hem in zijn lange carrière mee op sleeptouw namen, tevens een weerspiegeling van de tijdsgeest. Zo speelt hij een cover van Ray Charles en Fats Waller, o.m. diens stimulerende ‘Honeysuckle Rose’, maar ook acht Sykes’ songs, in de loop van de jaren uitgegroeid tot klassiekers, zoals ‘Drivin’ Wheel’ en het dubbelzinnige ‘I Like What You Did’ dat op applaus wordt onthaald. De New Orleans evergreen ‘St. James Infirmary’ mocht uiteraard ook niet ontbreken. Tussen de boogie-woogie piano nummers in varieert hij met old time blues zoals ‘Too Smart Too Soon’ en ‘Early Morning Blues’. In de ragtime ‘Please Don’t Talk About Me When I’m Gone’ flirt hij met jazz. Soms is het alsof er twee pianisten tegelijk zich op het pianoklavier uitleven zoals op ‘Running The Boogie’. Het publiek geniet over heel de lijn en moedigt hem aan, wat het gevoel nog versterkt dat je stiekem een tafeltje met de fans deelt. Dat het Blind Pig label nu voor de eerste maal deze plaat heruitbrengt mag een geschenk heten nu alle bomen hun bladeren verliezen en de wintersomberte intreedt. Roosevelt Sykes slaagt er immers in om je met zijn oppeppende muziek op te vrolijken en je tegelijk deelgenoot te maken aan het alom tegenwoordige optimisme van de Big Easy.

Marcie

 

Artiest info
   
 

Label: Blind Pig Records

video