CHRIS DUARTE GROUP - MY SOUL ALONE

Na meer dan twee decennia muziek maken, slaagt de Chris Duarte Group er nog steeds in om strak en nieuw materiaal te maken. De Amerikaan Chris Duarte is ondertussen vijftig jaar geworden en blijft zijn muziek zoeken in Texas bluesrock stijl vermengd met elementen uit de jazz, blues en rock'n roll muziek. Chris won een platen contract van Silverstone Records. Daardoor kon hij in 1994 het album 'Texas Sugar Strat Magik' uitbrengen. Een album dat het vrij goed deed. In 1995 werd hij door de lezers van het gekende magazine Guitar Players gekozen tot Best New Talent en hij eindigde vierde in de categorie Best Blues Guitarist achter Eric Clapton, Buddy Guy en B.B.King. Met de cd 'My Soul Alone' zit Chris al aan zijn elfde album.

Het openingsnummer op 'My Soul Alone' is 'Show Me That You Want It' is een jazzy en swingend bluesnummer dat doet terugdenken aan de tijd van de jaren veertig, de tijd van de grote big bands. De gitaarsolo is zoals we van Chris gewend zijn vol en pittig. Een eerste klas zanger zal hij nooit worden, maar dat hoeft ook niet. Zijn ruwe en natuurlijke stem past perfect bij de muziek die hij speelt. 'Yes, It's You' is dan weer een heel ander soort muziek. Het is een knipoog naar de muziek van The Beatles. En laat ons eerlijk zijn, het is misschien niet de muziek die we van Chris Duarte verwachten, maar het is een leuk deuntje. Ook 'Take Me Now' is van die jaren zestig muziek. Sterk jazzy gitaarwerk van Duarte, een mooie groove en een Steely Dan achtige zanglijn. Op bijna elk album van Chris Duarte staat er een pareltje van een zeer trage slowblues. Ook op 'My Soul Alone' ontbreekt dergelijk nummer niet. 'A Dollar Down And Feeling Low' is een ideaal nummer voor in je mp3 speler of IPod als je een lange eenzame donkere wandeling wil maken om tot rust te komen. Het is meer dan acht minuten van het intense gitaar getokkel van Chris Duarte waarmee hij je diepste in je raakt. Je vindt er Otis Rush invloeden in terug maar ook invloeden van Stevie Ray Vaughan. Alleen al voor dat nummer zou je het album al kopen. Rauwe en strakke blues krijgen we in 'I Bucked It Up'. Het is knap hoe Chris Duarte zonder problemen van stijl wisselt zonder aan kwaliteit in te boeten. Wie Chris Duarte al langer volgt weet dat Jimmy Hendrix zijn grote idool en voorbeeld is. In het onstuimige 'Outta My Way' zit het vol van Hendrix invloeden. Alhoewel in 'Outta My Way' het tempo iets sneller is en er ook iets minder funk aanwezig dan in de meeste Hendrix songs. De ritmesectie op dit album bestaat uit Steve Evans op de basgitaar en Aaron Haggerty op drums. Deze twee laatst genoemde kunnen zich ook volledig uitleven in 'Outta My Way' en doen dat dan ook met veel overgave en klasse.

Het titel nummer 'My Soul Alone' heeft een stevige gipsy bluesrock sound. Volgens Chris zelf heeft hij dit nummer geschreven nadat hij The Black Keys gehoord had. Het nummer heeft een sonische sound vermengd met wreedheid en aanhoudende energie. Knap nummer. Veel luchtiger is de boogie 'Sweet Little Girl' dat Chris schreef voor zijn dochter. Dit soort muziek is steeds in Chris zijn hoofd blijven steken. Dit is het soort muziek dat Chris Duarte bijna elke avond speelde toen hij nog gewoon de gitarist was bij Bobby Mack & The Night Train. Het langste nummer op 'My Soul Alone' is 'Lazy Afternoon' dat elf minuten duurt. In deze trage blues song keert Chris terug in de jazz wereld. Chris tokkelt weer de mooiste klanken uit zijn gitaar te voorschijn. In mijn opinie een goed nummer dat spijtig genoeg te lang duurt en zo wat eentonig wordt. Een knappe intro die overgaat in een geweldige rocksong, dat is 'Can'T Shut Me Out'. Spetterend gitaarwerk, waar weer duidelijk de invloed van Hendrix hoorbaar is. Ook Aaron Haggerty geeft hier van jetje op zijn drums, echt een klasse drummer. Ook Steve Evans op bas laat zich niet doen en speelt de pannen van het dak op zijn viersnarig instrument. We horen weer een andere Chris Duarte in 'Blue Jean Outlaw' een folklore nummer dat het trieste verhaal vertelt over een jongeman die zijn familie wil onderhouden door een misdadig leven te leiden. In de afsluiter 'Carelessness' gebruikt Chris Duarte zelfs de viool. Een verbazend nummer op een Chris Duarte album. Het is een soort progressieve, psychedelische rock die we ons nog herinneren van Jethro Tull. Spijtig genoeg niet echt mijn ding.

Het elfde album 'My Soul Alone' van Chris Duarte dat al sinds februari in de winkel ligt is toch weer een aanrader. Sterke nummers, veel afwisseling, de ruwe natuurlijke stem van Chris en zijn uitstekend gitaarwerk zijn de grote troeven van deze sympathieke muzikant. Vroeger zagen we hem meer in Europa dan nu, maar hopelijk komt daar nog weleens terug verandering in. Ondertussen heeft Chris Duarte al een nieuw dubbel live album op de markt. Deze cd wordt volgende week besproken.

Walter Vanheuckelom

 

TRACKS:
1. Show Me That You Want It
2. Yes, It's You
3. Take Me Now
4. A Dollar Down & Feeling Low
5. I Bucked It Up
6. Outta My Way
7. Leave My Soul Alone
8. Sweet Little Girl
9. Lazy Afternoon
10. Can't Shut Me Out
11. Blue Jean Outlaw
12. Carelessness

Artiest info
Website  
 

amazon

video