THORBJØRN RISAGER & THE BLACK TORNADO - TOO MANY ROADS

In de herfst van vorig jaar ontving de Deense blueszanger nog de Deense ‘Music Award’ voor zijn album ‘Dust and Scratches’ bekroond als ‘Best Blues Release of the Year’. Nu brengt hij zijn achtste album uit met wederom hetzelfde muzikantenseptet waaronder blazers, gitarist, pianist en ritmesectie. Peter W Kehl wisselt met trompet, trombone en sousafoon. Tenorsaxofonist Hans Nybo is de nieuwkomer. Hoe Risager naast het intensief toeren, het muzikanten- en familieleven of het songschrijven nog tijd vindt om de studio in te duiken zal hijzelf nog het beste kunnen uitleggen, maar als prestatie kan het tellen. Je moet werkelijk doordrongen zijn van de liefde voor muziek, blues en soul, om er een gans decennium lang een dergelijk hectisch levensritme op na te houden. Ook ‘Too Many Roads’ getuigt van zijn onverdroten veelzijdigheid met twaalf songs die soul, rock, ritmes en emotionele diepgang combineren. Opnieuw knoopt hij aan bij zowel de oude blues als o.m. het expressief gezongen hypnotische ‘Too Many Roads’ als bij moderner funky grooves hetzij rock-’n-roll, zoals het laatste ‘Play On’ met boogie-woogie piano.

Hoe veelzijdig de Scandinavische BB. King is blijkt ook uit de diverse invloeden die de zanger/gitarist in zijn muziek integreert. De muzikant die aan het ‘Rhythmic Conservatory’ in Kopenhagen studeerde is blijkbaar ook bekend met de Delta blues, met de muziek van Tom Waits, Mark Knopfler en J.J Cale, met de soulblues van Bobby Bland en Ray Charles en met de jazzy New Orleans muziek. Zo lijkt het prachtige ‘Drowning’ zo opgepikt uit de muziekcultuur van New Orleans met vage echo’s van hun second line. Ook ‘Paradise’ leunt aan bij de ontspannen groove van New Orleans. Het melancholisch gezongen ‘China Gate’ herinnert dan weer aan de exotische vertes van dat land terwijl het gepassioneerd vertolkte ‘Through The Tears’ als een echte soulblues een gebroken hart probeert te helen, waarbij blazers de treurnis onderlijnen. En het laid-back voortvloeiende ‘Long Forgotten Track’ brengt rust na het bluesrockende ‘High Rolling’.

Die mix van bluesstijlen maakt dat dit album betovert omwille van het scala van genres, ritmewisseling en feeling, met immer die warme stem van de zanger die zijn songs kleurt met gevoelsgeladen emoties zoals hunker, woede, pijn of energieke levenslust. Er zijn hoogtepunten bij de vleet, al vergat ik behalve het intrigerende ‘Drowning’ nog het jazzy ‘Backseat Driver’ te vermelden, een song door gitarist Peter Skjerning geschreven. Risager wordt uitstekend omringd door het ‘Black Tornado’ ensemble dat hem ook meestal voltallig op zijn concerten terzijde staat. Door zijn doortochten, présence en charisma destijds op festivals als BRBF Peer, Spring Blues Ecaussinnes en (Ge)Varenwinkel hoop je dat hij elk festivalseizoen wel ergens opnieuw zal opduiken, wat binnenkort ook het geval is op 8 juni op het Goezot Festival in Oud-Turnhout. Wellicht kan je dan ter plekke van hemzelf dit gevarieerd album kopen met authentiek aanvoelende Deense hartverwarmende, relaxte of energieke Rhythm’ & Blues.

Marcie

 

 

8 Juni - Ribs N Blues
8 Juni - Goezot
12 July - Blues Express Differdange (LU)
13 July - Bospop ( 12.15 - 13.00 )

 

 

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Ruf Records

video