LUCKY PETERSON - THE SON OF A BLUESMAN

Lucky Peterson heeft deze zomer al zijn concerten afgelast wegens ernstige medische redenen. Hij zou tijdens deze tour zijn nieuwe album komen promoten dat even voordien in de maand juni op de markt kwam. Hopelijk is zijn gezondheid ondertussen al beter geëvalueerd en kunnen we deze soulvolle zanger, virtuoze gitarist en organist volgend jaar terug in onze contreien verwachten, want als er iemand is die om zijn creativiteit in de muziek geroemd wordt, is dit wel Lucky Peterson. En de appel valt weer eens niet ver van de boom: zijn vader James, was een gerespecteerd blueszanger en uitbater van bluesclubs. Van kindsbeen af werd Lucky dan ook in de blues gedompeld en zijn prille jeugd werd doordrongen van de muziek van Muddy Waters, Buddy Guy en Jimmy Reed. In tegenstelling tot zoveel wonderkinderen verdween hij nooit uit de spotlights. Peterson wisselt Chicago Blues moeiteloos af met andere stijlen uit het zwarte Amerikaanse erfgoed als soul, funk en R & B. Hij trad op met Mavis Staples, B.B. King, Albert Collins en Etta James. Met zijn laatste cd, met de zeer toepasselijke titel "The Son Of A Bluesman", staat Lucky even stil bij zijn eigen leven, voor ons, een duidelijk statement over zijn ambities.

Als het gaat om grote blues gitaristen, zijn er onmiddellijk zoveel waaraan ik denk. Maar als het gaat om blues artiesten die een dergelijke fantasie en creativiteit combineren in hun muziek is de in Buffalo, New York geboren Lucky Peterson (1964) gewoon de beste. Peterson was amper vier toen hij de novelty song "1,2,3,4" opnam met Willie Dixon als producer en terechtkwam in de bekendste Amerikaanse tv-shows. Op zijn zeventiende betrad hij de band van Little Milton als hammondvirtuoos. In 1989 ving zijn solocarrière aan met het album "Lucky Strike!". Een jaar later verschijnt op hetzelfde label het eveneens door Bob Greenlee geproduceerde “Triple Play”, waarop hij nu naast keyboards ook gitaar speelt. Dan volgen "I'm Ready" (1993), "Beyond Cool" (1994), "Lifetime" (1996) en "Move" (1997) voor het Verve label. Voor het Blue Thumb label neemt Lucky in 1999 "Lucky Peterson" en in 2001 "Double Dealin'" op. "Black Midnight Sun" volgt in 2002 voor het Franse Disques Dreyfus. Samen met zijn vader maakt hij "If You Can't Fix It", dat in 2004 op JSP verschijnt. Op hetzelfde label verschijnt in 2007 "Tete á Tete", dat samen met Andy Aledort is opgenomen. En Peterson blijft maar doorgaan, want in 2010 verschijnen er zelfs twee albums, "You Can Always Turn Around" voor Dreyfus en "Heart Of Pain" voor JSP, gevolgd door "Every Second A Fool Is Born" (2011) eveneens voor JSP Records en in 2012 "Live at the 55 Arts Club Berlin" voor Blackbird Music.

Op zijn vorige album "Live at the 55 Arts Club Berlin" was al duidelijk te horen dat Lucky een tevreden man is, want daar hij wat problemen had met het Amerikaanse ministerie van Justitie, mocht hij tijdelijk het land niet verlaten, en heeft het toch wel een heel poosje geduurd voordat hij terug op Europese bodem kon optreden. Deze tevredenheid zet zich gewoon verder, want ook op "The Son of a Bluesman" zijn het vooral opgewekte nummers die we horen, getuige songtitels als "Boogie-woogie Blues Joint Party", "I’m Still Here", "Joy", en "You Lucky Dog". Peterson laat ons genieten van een zestal composities van zijn eigen hand of waar hij mede componist is. Zo is het heerlijke, door hemzelf geschreven "Nana Jarnell', een eerbetoon aan zijn moeder en schoonmoeder, maar tevens ook een nummer waarin ook een Carlos Santana zijn tanden stuk zou kunnen bijten. Het door Peterson, in samenwerking met Tim Waites, geschreven "I'm Still Here" neemt als titel een bijzondere plaats op het album, dit nummer kunnen we zowat associëren met "I’m Back Again" uit zijn vorig album. De titeltrack is natuurlijk ook een eigen nummer en bezingt hij dat hij de blues niet heeft gekozen, maar dat de blues hem heeft uitgezocht. De overige vijf songs zijn zorgvuldig geselecteerde songs van anderen, die door Peterson een interpretatie ondergaan die het album tot een geheel smeden. Zo gromt Peterson als een leeuw in het Bobby 'Blue' Band-nummer "I Pity The Fool" en is "I Can See Clearly Now" een bekende cover van Johnny Nash. Afsluiter is een echte gospel, geschreven door Dorinda Clark-Cole, en maakt maar eens duidelijk dat Lucky Peterson ook daar zijn hand niet voor omdraait. Dit is een album zoals we Lucky Peterson kennen, spontaan en doorleefd, gewoon een aanrader!

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Jazzbook Records
Distr.: Harmonia Mundi

video:The Son Of A Bluesman