CHE SUDAKA – HOY

Het is mij een volslagen raadsel hoe een band als Che Sudaka erin blijft slagen steevast onder de radar van het grote publiek te blijven. Aan hun energie zal het alvast niet liggen, want zowel live als op plaat strooit de band kwistig met de Kilojoules. Aan de liedjes op zich al evenmin, want die zijn allemaal al even aanstekelijk als dansbaar. Ook met de gastrollen is weinig verkeerd: Che Sudaka deed een beroep op de diensten van mensen van Gogol Bordello, Maldida Vecindad en Sergent Garcia, toch niet bepaald de minsten uit de scene....

De band, een zestal met roots in Colombia en Argentinië, heeft zijn huidige uitvalsbasis in Barcelona, waar ze elkaar -allemaal mensen zonder papieren- ontmoetten en op straat begonnen te spelen, nog voor Barcelona hipper dan hip werd en voor het stadsbestuur zijn ziel verkocht aan de merchandising van de voetbamclub van de stad en daartoe ondermeer het spelen op straat vergunningsplichtig maakte.

Vandaag zijn ze aan hun zesde plaat toe, ze hebben over heel de wereld een trouwe, maar naar mijn gevoel veel te kleine fanbase, ze waren al een aantal keren in ons apenlandje te zien en hun komende tournee laat België compleet links liggen en dat is jammer.

Ik ga er immers van uit dat de tournee erop gericht zal zijn de nieuwe plaat uitgebreid te promoten en dat had ik héél graag meegemaakt. De voornaamste reden daartoe is, dat Che Sudaka een flinke bocht richting Colombia maakt en dat dus de rumba Catalana en de ska-punk-reggae-Manu-Chao-style flink aan ruitme moet inboeten.

Dat doet geenszins af van de kwaliteit van de nummers, integendeel:van bij de aftrap wordt er flink tegenaan gegaan. “La Ley del Meido”(de wet van de angst), is, zoals veel van de nummers van Che Sudaka, nogal politiek getint. Deze songtitel geeft meteen al zijn geheimen prijs en misschien is daar wel de reden te zoeken van het nichesucces van de band. Ze zijn in hun teksten zodanig hard voor bepaalde regimes (zie bijvoorbeeld “Al Sistema No Le Conviene” (lees: “het systeem vindt het niet passend dat...”)-maar ook voor de mensen die in naam van de democratie bepaalde regimes installeren-, dat je die teksten alleen maar als “behoorlijk confronterend” kunt beschouwen. Nochtans, uit de mond van mensen die Latijns-Amerikaanse regimes ontvlucht zijn, zouden dergelijke teksten precies sterker moeten aanspreken... Soit, ik ben al van bij het begin een hevige fan van deze gasten en met hun nieuwe nummers spreken ze mij nog meer aan dan vroeger. Ik ben namelijk ook verplicht te overleven in een GAS-landje, waar zurigheid uit de brievenbussen spuit en waar verklikking, naijver en jaloezie de norm worden en dat doet het deugd als je geestesgenoten tegenkomt, die je onvrede muzikaal weten te vertalen..

“Cuando Sera” is nog zo'n lied met een boodschap: het is geschreven voor de Colombiaanse boeren, die in opstand kwamen tegen Monsanto, het bedrijf dat landbouw wil uniformiseren, door genetisch gemodificeerde gewassen te promoten. De boeren in kwestie weigeren met hun zaden te werken en hebben het dus niet makkelijk, vandaar de steun van de band. Fraai, ook al qua vorm: dit is een Bambuco en die muziekvorm hoor niet maar zelden.

O ja, de punk en ska zijn er ook nog wel, zie “Don't Ask Me” en “Viendo Tu Makina Punk”. Dat laatste wordt op de plaat voorafgegaan door “Viendo Tu Vido Al Pasar”, aan bijna-kleinkunstnummer, dat je aan de folkies uit de jaren '70 doet terugdenken, maar een Pogues-achtig tweede deel herbergt, dat eigenlijk “Viendo Tu Makina Punk” heet. Beetje een Manu Chao-truc, maar als hij niet te vaak gebruikt wordt, werkt hij nog wel.Enfin, ik kan alweer alleen maar lovend zijn over deze plaat, die misschien aan de korte kant (39') is, maar die uitermate geschikt is voor al uw feestelijkheden-met-een-boodschap.

Wie de band binnenkort live wil zien, zal naar Nederland of Duitsland moeten uitwijken: van eind januari tot half februari hangen de jongens daar rond. Aanbevolen !

(Dani Heyvaert)

 

Artiest info
Website  
 

Distr.:Xango Music

video