BIG JOHN MILLS - HONKYTONKOLOGY

Honkytonkolgy is de vierde plaat sinds zijn debuut in ’98 en bevestigt zijn status als Texas legend vocalist en gitaarvirtuoos. Hij won, als soloartiest en als gastmuzikant bij oa Jim Kaiser, driemaal The Texas Music Award als muzikant van het jaar. Het zegt wat als je in een staat als Texas deze prijs krijgt, want de concurrentie is moorderend en de spin of van zo’n prijs is niet gering. Met recht kan hij dan ook gezien worden als ‘caretaker’ van texaanse honkytonk en dat is een rol die Big John Mills met verve speelt op het welluidende Honkytonkolgy.

Malse, overheerlijk glad klinkende honkytonk, hoe kan het ook anders, is hetgeen te beluisteren valt op dit uitgekiende album. Een feest voor two steppers en andere liefhebbers die deze stijlvolle exercitie in Texaans gekruide marinade vast en zeker weten te waarderen. Honkytonkolgy refereert met glans aan de gouden jaren ’50 toen de honkytonk met Lefty Frizell, Webb Pierce en George Jones de toon zette in de country muziek. Het was de country van de arme landarbeiders, de tegenhanger van de zwarte blues en het werd later een onderdeel bij de geboorte van rockabilly. Het genre blijft, mede door muzikanten als Mills, razend populair in de zuidwestelijke regionen van de Verenigde Staten .

Mills is zo’n vertolker die de kern van het genre hard weet te raken. Zijn honkytonk zweet en dampt in de joviale opener van What Makes Texas Swing, een nummer van en met Kent Finlay die als Godfather of Texas Music door het leven gaat. Een duet in swing modus waarin de donkere bariton stem van Mills uitstekend past bij het wat hogere, rauwere stemgeluid van Finlay . De muzikale omlijsting is groots met een speels twangende steel (Wayne Dahl), een spitsvondige fiddle op de achtergrond en de strakke klankmaat van de ritmesectie. De klassieker Long Black Veil wordt in de versie van Mills een honkytonk knaller van jewelste en weaarin het nummer gedragen wordt door de aanstekelijke ritmes van Ronnie Huckaby op piano en door de subtiele harmony vocals van Tres Womack. Er is treurnis in de liefde, maar altijd met een knipoog, in de tragikomedie van Find Something Right waar de fiddle van Tim Crouch ontroostbaar in weet te janken en de steel weemoedig het tafereel lijkt gade te slaan. Het album wordt spicy afgesloten met de ingenieuze geluiden van El Pollo Loco De Tejas, een vreemd instrumentaaltje in afwisselend tempo met een Mexicaans accent en een fraaie bijdrage van die andere grote gitaarlegende uit Texas, Redd Volkaert.

Zelf noemt Mills zijn muziek ‘Texacountryswingbluesicana’ en wie eenmaal gegrepen is door de honkytonk weet dat hiermee niets teveel gezegd wordt. Het is het voortdurende gevecht om aandacht van de treurnis of het simpele geluk, dat zo typerend is voor een stijl als honkytonk en wat dus tegelijkertijd ruimte biedt voor een bluesy tune of een swingende stamper. Op Honkytonkolgy maakt Mills zijn reputatie meer dan waar: hij is behalve een meester op swing gitaar tegelijkertijd een onvervalste entertainer en dat doet deze plaat weer smachten naar meer, meer,meer…..

Ferenc Koolen

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Label: Roaddawg Records

video