MATANGI QUARTET - JAZZICS!

Jazzics, het laatste album van het Matangi Quartet is een ode aan de jazz, gezien vanuit het standpunt van een klassiek strijkkwartet. Jarenlange samenwerking met een grote verscheidenheid aan jazz artiesten zoals Eric Voeimans, Michiel Braam, Hein van de Geyn en Martin Fondse hebben het Matangi Quartet geïnspireerd en uitgedaagd om zich muzikaal verder te ontwikkelen , zowel individueel als qua kwartet. Ze vormen het boegbeeld van een nieuwe generatie klassieke musici die niet terugdeinst voor jazz en improvisatie. Matangi, de naam van een Hindoe godin in India die gaat over muziek, spreken en schrijven, werd opgericht in 1999 door musici van het Koninklijk Consevatorium in Den Haag en het Rotterdams Conservatorium. Het quartet bestaat uit Maria Paula Majoor (viool), Daniel Torrico Minacho (viool), Karsten Kleijer (altviool) en Arno van der Vuurst (cello). Op deze cd vertolken ze composities van Chick Corea, Martin Fondse, Michiel Braam, Wolfert Brederode en Louis Andriessen.

“The adventures of Hippocrates” is een suite bestaande uit vijf delen, expressief en ritmisch met invloeden uit de jazz en latijns Amerikaanse muziek. Chick Corea, de componist, beschreef de 5 delen als tango, wals, ballad, rock en een finale met een snel bewegend tempo. Het gecompliceerde stuk “Facing Death” van Louis Andriessen is gebaseerd op het idee dat Charlie Parker daarom zoveel noten in zo’n korte tijd moest spelen, omdat hij wist dat hij maar kort zou leven. Bebop solo’s voor een strijkkwartet, een regelrechte uitdaging. Michiel Braam schreef “Black to White” special voor dit Jazzics album. Na een succesvolle samenwerking met Braam en het Hybrid Tentet vroegen ze hem om iets special voor het kwartet te schrijven.

In de hartverscheurende maar niet sentimentele roman “Schaduwkind” van P.F.Thomése probeert de schrijver de verlatenheid te beschrijven na de dood van zijn dochter op zeer jeugdige leeftijd. Pianist en componist Wolfert Brederode was zo onder de indruk van dit verhaal dat hij besloot een stuk te componeren, dat werd “Shadowchild”. Martin Fondse schreef een aantal jaar geleden het stuk ‘Testimoni” voor trompettist Eric Vloeimans en het Matangi Quartet, het album met dezelfde naam won de hoogste Nederlandse jazz onderscheiding , de jazz Edison. Dus werd het de hoogste tijd dat Martin iets zou schrijven voor het kwartet alleen, dat werd “Just me, a thin reed blowing in the wind”. De vermenging van eigentijdse gecomponeerde muziek en improvisatie mag hier als zeer geslaagd worden beschouwd. De klankkleur van het kwartet blijft natuurlijk heel klassiek, maar door de jazz impulsen van de nummers klinkt de muziek allesbehalve klassiek. Een zeer geslaagd album , samenwerking tussen jazzmuzikanten en klassieke musici bestaat natuurlijk al veel langer van de mijns inziens mislukte Parker with strings tot aan de wel geslaagde combinatie Avishai Cohen met strijkkwartet. Het Kronos Quartet vertokte al eens nummers van Monk, maar speciaal voor strijkkwartet geschreven nummers door jazzcomponisten is volgens mij toch wel redelijk uniek. Ik vind het erg mooi, maar ik ben niet alleen liefhebber van jazz maar ook van strijkkwartetten.

Jan van Leersum.

Artiest info
Website  
 

Label : Buzz
Distr. : Challenge records