MANU KATCHÉ - TOUCHSTONE FOR MANU / LIVE IN CONCERT

 

De Frans / Ivoriaanse meesterdrummer Manu Katché (1958) is vooral bekend geworden door zijn medewerking aan de albums van Sting (“Nothing like the sun”en “Brand new day”o.a.) en Peter Gabriel. Hij speelde ook met een schier onuitputtelijke lijst van rockmuzikanten, om er een aantal te noemen : Dire Straits, Joni Mitchell, Tracy Chapman, Joan Armatrading en Youssou n’Dour. Toen Manfred Eicher, labeleigenaar en producer bij ECM, hem hoorde op het titelloze album van Robbie Robertson op Geffen Rec., schoot hem onmiddellijk de gedachte te binnen dat deze Manu Katché ook best overweg zou kunnen met jazz en improvisatie. Aldus geschiedde, Manu werd binnengehaald in de ECM stal, hij maakte voor dit label een viertal albums, hiervan zijn 11 nummers aanwezig op deze compilatie cd, de reden hiervoor is zijn overstap naar dat andere bijzondere jazzlabel ACT, een verslag over zijn eerste cd daarop, volgt hieronder.

Het eerste album voor ECM “Neighbourhood” uit 2004 was een uiterst geslaagde productie, niet in het minst door de aanwezigheid van een aantal topmusici, Jan Garbarek (ts), Thomasz Stanko (tpt) en diens groepsleden Marcin Wasilewski (pno) en Slawomir Kurkiewicz (bs). Van de cd staan “Number one” en “Take off and land”op deze verzamellaar. Op de tweede uit 2007 “Playground” zijn de saxofonist en trompettist vervangen door respectievelijk Trygve Seim en Mathias Eick. “Song for her “, “So groovy”en “Morning Joy” stammen van deze cd. “Third Round” uit 2009 heeft een compleet andere bezetting. Op tenorsax Tore Brunborg die nog steeds in de groep van Manu speelt. Geen trompettist meer, maar gitarist Jacob Young ook als leider aanwezig is op ECM. De pianist is Jason Rebello die ook met Sting speelde en tot slot de veel gevraagde bassist Pino Palladino (van John Mayer tot Adele). “Keep on trippin”, “Senses” en “Swing Piece” zijn hiervan opgenomen. Op het vierde album uit 2002, simpelweg getiteld “Manu Katché” is er weer sprake van een quartet. Nils Petter Molvaer (tpt), Tore Brunberg (ts) en Jim Watson (pno, Hammond B3). De drie nummers van deze cd die zijn uitverkoren voor de compilatie, “Running after years”, “Slowing the tides” en “Bliss”.

Door zijn toetreden tot het ECM label kon Katché optreden en opnemen met heel veel iconen van dit label, door de kwaliteit van de verschillende muzikanten en de diversiteit van de bezettingen is hier sprake van een familie feestje van de ECM stal. Dit alles heeft geleid tot een heerlijke cd vol afwisseling en met veel fraaie momenten, voorwaar een hele goede entree in de wereld van de Mohammed Ali onder de drummers ( dit laatste las ik ergens, overgenomen dus, maar een heel goede omschrijving). Manu Katché blijft in München, zowel ECM als ACT zetelen daar, zijn eerste cd voor zijn nieuwe label is een live registratie in de beroemde club New Morning in Parijs (16-06-2014). Voor de tegenstanders van het typerende serene en melodieuze geluid van de ECM sound is dit misschien een verademing, de cd geeft een directe weergave van het geluid tijdens het concert, er is zo te horen nauwelijks of niet aan geschaafd. Dat was ook helemaal niet nodig, bij top musici is een live optreden vaak beter en indringender dan een studio gebeuren. Hier werkt dat helemaal, de sfeer is prima en alle bandleden gaan er helemaal voor. Behalve Manu Katché op drums, zijn er zijn vaste begeleiders Tore Brunborg op tenorsaxofoon, Jim “James” Watson op piano en Hammond B3, en op trompet de nieuwkomer Luca Aquino.

Manu wordt vaak verweten dat hij teveel op het publiek speelt, teveel pop en rock maakt, maar dat is allemaal gezeur van de jazzpuristen die blijkbaar nooit uitsterven. Manu is ook een showman, maar dat doet niets af aan zijn kwaliteiten als muzikant, aan het eind van het concert weet hij het publiek te bewegen mee te neuriën, dat is alleen maar fantastisch, Ibrahim Malouf doet niet anders. De tijd van jazzmuzikanten die quasi spelen zonder publiek of met hun rug naar het publiek (Miles !) ligt gelukkig ver achter ons. Manu en zijn quartet brengen hier een fantastisch optreden ten gehore, trompettist Luca Aquina laat duidelijk horen dat hij in de leerstoel zat van Paolo Fresu, maar hij heeft inmiddels ook zijn eigen invulling. Brunborg op sopraan en tenorsax is ook beïnvloed door Jan Garbarek, maar gaat zo zijn eigen weg. Jim Watson weet met zijn subtiele piano en orgelspel precies die accenten te leggen waar ze nodig zijn. Alle muziek is geschreven door Manu Katché, waarbij hij in het nummer “Clubbing” wel refereert aan de standard Cherokee. Een heerlijke cd, die exact de sfeer uitstraalt die er was in New Morning, die van enthousiasme, bewondering en geluk.

Jan van Leersum.

 


Artiest info
Website  
 

Label : ECM / ACT
Distr. : Challenge Rec.

video