REVEREND RUSTY - STRUGGLE

Reverend Rusty heeft een makkelijk in het oor liggend maar moeilijk te catalogeren album gemaakt. Vijf jaar na “Sinner Not A Saint” is er met “Struggle” een boeiende opvolger op de markt. “The Harder The Struggle, The More Glorious The Triumph” kunnen we lezen in het bijhorende booklet dat het je gelijk makkelijk maakt om ’s mans uitstekende tekstgeschrijf te kunnen volgen. Niet dat zijn stem onverstaanbaar klinkt hoor, integendeel. Meestal zijn er levenslessen uit te halen, wijsheden zeg maar, die een uitstekende voedingsbodem zijn voor de toch wel enorm fraaie muziek die er te beluisteren valt.

Dertien door Rusty Stone (zang, gitaar , mandoline) gepende nummers, eigenlijk veertien als je de muzikale intro van een halve minuut, op slide, meerekent. “Intro” is trouwens de passende naam van dit geweldige kleinood dat rimpelloos overgaat in “Let It Flow” waarin de band meteen hun visitekaartje aflevert. Naast Stone schitteren hier ook Al Wood (drums, percussie) en Mr. C.P. (tuba, bass, zang).

Volgens Rusty heeft hij elementen van blues, jazz, country en rock getransformeerd in zijn eigen versie van de Duitse blues. En dat is er aan te horen op de plaat. Daarom schreven wij ook bij aanvang dat ze moeilijk te catalogeren valt. Er staan nochtans een paar fantastische nummers op die eigenlijk best niet aan ieders aandacht mogen ontsnappen. Het uitstekende, hartverscheurende “Always On My Mind” bijvoorbeeld is een wegdromende ballade, gezegend met prima tekst. En wat een pakkende solo erin!

Maar wat dan gedacht van “Don’t Look Back” waar Rusty zo aanstekelijk de mandoline laat horen? Ach, we kunnen ze allemaal opsommen: het akoestische instrumentale eerbetoon aan Ry Cooder, ook al toepasselijk “Cooder” betiteld waarin Stone nogmaals bewijst wat een schitterend gitarist hij wel is. Of het andere eerbetoon , deze keer aan Muddy Waters, “Born For The Blues”, op zich niet direct een bluessong zoals wij die wel eens definiëren maar weer verdomd knap.

Ik kan of wil er niet echt favoriete songs uithalen. Het is zo een beetje zoals de gemoedstoestand, wisselend. Maar zeer zeker is dit een fijn album geworden, met sublieme solo’s, aanstekelijke riffs en zoals gezegd, prima tekstgeschrijf. Akoestisch tot haast naar bluesrock neigend met daarbij ook nog de aangehaalde stijlen. Is dat wat variatie betreft van het goede teveel? Wij zijn eerder geneigd te stellen dat dit een bruikbare plaat is om samen met je stemmingswisselingen uit te proberen. Dit is een prima plaat die menig muziekliefhebber zal weten te bekoren.

Luc Meert

 


Artiest info
Website  
 

Label: RevStone Music

video