NELL ROBINSON - THE ROSE OF NO- MAN´S LAND

Niemand minder dan Joe Henry nam de productie van dit immens prestigieuze project op zich en dat is bij voorbaat een garantie voor, naast succes en reikwijdte, uitzonderlijke kwaliteit. En kwaliteit wordt geboden op dit sensationeel klinkend album.

De sensatie zit in de samenhang en opbouw van The Rose Of No-Man´s Land, dat eigenlijk de soundtrack is van een theatershow waarmee Nell Robinson momenteel in de VS rondtoert. Het album is, behalve een reflectie op haar jeugd en een uiting voor haar voorliefde voor Amerikaanse rootsmuziek, vooral ook een eerbetoon aan veteranen die in de afgelopen 250 jaar hun dienst hebben bewezen aan alles waar de VS voor staat. Aan de hand van traditionals, gedichten, gelezen brieven, zelf geschreven liedjes en zorgvuldig gekozen covers wordt een persoonlijke familiegeschiedenis een levende, universele belevenis in het heden. Guy Clark en Rodney Crowell schreven, speciaal voor dit album, twee nummers en er zijn opmerkelijke bijdragen van oa Kris Kristofferson, Ramblin´ Jack Elliott, schrijfster Maxine Hong Kingston en actrice Kathy Baker.

Hilary Perkins, aka Nell Robinson, is een typische laatbloeier die het adagium nog maar eens bevestigd dat dat wat goed is, eerst goed moet rijpen. Zingen deed ze als kind al, toen ze nog een zorgeloos leventje leidde op het platteland van Alabama, maar bescheidenheid en andere keuzes zorgden voor een eigen levenspad. Een pad dat haar als trucker deed belanden op de stoffige wegen van het Westen, maar waar haar stem de glans verkreeg waarmee ze sinds een aantal jaren naam en faam maakt in de Amerikaanse rootsscene. Ze maakte haar debuut op haar vijfenveertigste en nam, naar goed zuidelijk gebruik, de naam aan van haar grootmoeder, Nell Robinson. The Rose Of No-Man´s Land is haar vierde album en als de voortekenen niet bedriegen een klapper van jewelste.

Haar stem, met engelachtige proporties, wordt vergeleken met die van grootheden als Dolly Parton, Patsy Cline en Emmylou Harris. Nell Robinson´s geluid is gezegend met een verte waarin het heerlijk wegzinken is, een volrijpe frisheid die zoveel zeggingskracht in zich heeft dat het gezongene of gezegde ook blijft beklijven en tegelijkertijd de verbeelding weet aan te spreken. Ze is een verteller van verhalen, passend in de allergrootste traditie van de country, maar haar muzikale bereik is vele malen groter; een natuurlijk, vloeibaar mengsel van country, folk en bluegrass.

Bill Monroe´s My Last Days On Earth is de langzame, instrumentale, maar overweldigende opener. Een klaagzang die genadeloos het diepe verdriet van de oorlog vastlegt. Het geweeklaag wordt bewogen vertolkt door de getormenteerde klanken van de resonator. Er is een vrolijke up tempo mars te horen in Waiting For The Boys To Come Home, waarin vol verwachting de terugkeer van de jongens te horen valt, maar waarin ook voortdurend een donkere wolk boven de vreugde lijkt te hangen. Die tergende spanning weet Robinson aangrijpend weer te geven. Diezelfde ambivalentie is te horen in Happy To Go, een meeslepend duet van Robinson met John Doe dat verhaalt over de vreugde van het einde van de oorlog en de terugkeer naar huis, maar pijnlijk refereert aan datgene wat achterblijft. Bij oorlog hoort een drinkgelag, om de dood te doen vergeten, om het verlies aan te kunnen of de alles verstikkende angst op het slagveld te onderdrukken. Een drinklied als Scots Irish, van de hand van Rodney Crowell, valt dan ook precies op de juiste plaats en de door de mandoline opgepookte upbeat geeft een passende rauwe rand aan het lied met het typerende stemgeluid van Kris Kristofferson in het koor. Het tempo van Drive On, een nummer van Johnny Cash en verhalend over de angsten van een teruggekeerde Vietnam veteraan, ligt een tikje lager dan het origineel en krijgt een wat donkerder karakter door de zoemende viool op de achtergrond en de gepijnigde stem van Ramblin´ Jack Elliott.

The Rose Of No-Man´s Land, in de combinatie met liedjes, gesproken familie brieven en gedichten, is zo verworden tot Robinson´s masterpiece; een indrukwekkende muziekdocumentaire met de oorlog als onderlegger voor onderliggende thema’s als liefde, verlangen, familiebanden en vriendschap. Geniaal!

Ferenc Koolen

 

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Compass Records

video