SCOTT AINSLIE - THE LAST SHOT GOT HIM

Het gebeurt zelden dat een muzikant een verbintenis wil aangaan met een tachtigjarige oude dame. Toch is het dat wat zestigplusser Scott Ainslie intendeerde. Vijf jaar geleden tijdens en workshop in Louisiana werd hij aangelokt door de sound van een oude akoestische Archtop Gibson L-50 met als resultaat dat hij onmiddellijk viel voor de door hem herdoopte Miss Gibson. Alleen met dit instrument wou hij zich begeleiden in zijn inmiddels zesde album met hoofdzakelijk door hem geselecteerde klassiekers. Bijkomende attractie! Dit instrument was nog jong in de tijd dat Mississippi John Hurt platen opnam. De leeftijd van Miss Gibson vond hij dus ideaal om er de tijdloze songs van John Hurt, Rev. Gary Davis en Robert Johnson mee tot nieuw leven te wekken. Over de songs van bluespionier Robert Johnson gaf hij trouwens een boek uit met later nog een instructie-Dvd over diens gitaartechniek. De meeste van de door hem vertolkte songs gaan dan ook terug tot de pré-war periode toen de bluespioniers met hun gitaar het zuiden doorkruisten en oftewel finger-pickend of met slidegitaar in hun levensonderhoud hoopten te voorzien.

Tussen de veertien bekende bluessongs zitten ook enkele buitenbeentjes zoals ‘Say It Isn’t So’ van Irving Berlin en het vaak gecoverde en romantische ‘Over The Rainbow’ die beiden ook van de jaren dertig dateren. De song ‘When I See An Elephant Fly’ is geplukt uit Disney’s animatiefilm ‘Dumbo’ en zelf schreef hij het jazzy ‘Late Last Night’. De songwriter componeerde de song toen hij vernam dat de Russen de republiek Georgië binnenvielen. Het thema machtshonger is nu eenmaal een thema dat van alle tijden is en wellicht nooit uitgeroeid geraakt. De oude Gibson, geboortejaar 1934, is bij historicus Ainslie dus in goede handen. Zo ongeveer een halve eeuw geleden begon hij gitaar te spelen en met zijn kennis van al het bluesmateriaal dat in de ‘Library of Congress’ ligt opgeslagen mag hij zich een specialist noemen in de levens en opnames van de blueslegendes.

De ‘Cross Road Blues’ van Johnson dat hij met slide speelt mocht dan ook niet ontbreken en evenmin ‘Avalon Blues’ of ‘Monday Morning Blues’ van John Hurt, die in 1963 dankzij de folkrevival herontdekt werd. In het tekstboekje wijdt Scott enkele regels aan de platenproductie van de in Avalon heropgeviste bluesman. Uit de wijze waarop hij met zijn warme stemkleur de songs een eigentijdse groove meegeeft blijkt zijn diep respect. Daarbij laat hij zich leiden door de wensen van de leeftijdsloze Miss Gibson zelf die nu eenmaal het liefst de songs begeleidt waaraan zij spelenderwijs de beste herinneringen bewaart, hetzij Delta blues, ragtime of een Fats Waller jazzy tune. Toen Mississippi John Hurt in 1966 stierf was de Miss Gibson gitaar nog in de bloei van haar leven. Wellicht heeft zij toen ook getreurd bij diens ‘Honey Right Away’. Scott was toen amper veertien. Dit album – één man en één gitaar – komt bijgevolg over als een symbolische ode aan de authentieke bluesmuzikanten die de blues aan den lijve hebben ondervonden.

Marcie

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Cattail