JERRY LÉONIDE - THE KEY

Het eiland Mauritius is een stukje paradijs gelegen in de Indische oceaan, zo’n 1700 kilometer van de Afrikaanse kust. Niet de meest voor de hand liggende plek voor een florerende jazz scene, toch heeft dit landje al tientallen jaren geïmproviseerde muziek voort gebracht, wat heeft geleid tot een generatie jonge muzikanten die furore maken op de internationale scene. Jerry Léonide is zonder twijfel de ongekroonde koning van de Mauritiaanse jazz. Hij begon met piano spelen op achtjarige leeftijd hij volgde een klassieke opleiding terwijl hij speelde in variété orkesten voor toeristen in grote hotels. Op 17 jarige leeftijd vertrok hij naar Parijs om verder muziek te studeren, de rijkdom van zijn culturele achtergrond samen met de subtiliteit die de moderne jazz met zich brengt zorgde ervoor dat Jerry een van de meest creatieve en originele pianisten van zijn generatie is geworden. Hij won de derde prijs in de Montreux Solo Piano competitie in 2011, gevolgd door het winnen van de Franse jazz prijs “Boris Vian“ in 2012 en het jaar daarna won hij de prijs in Montreux. De jury verkoos hem unaniem en hij sleepte ook nog de publieksprijs in de wacht. Dit album kwam tot stand mede dankzij de steun van de Montreux Jazz Foundation.

De titel van deze cd “The Key” refereert volgens Jerry Léonide aan de openbaring van de Mauritiaanse muziek aan de wereld. Dat gaat mijns inziens wat te ver, de muziek uit Mauritius is zelf ook een amalgaam van vele invloeden vooral uit Afrika. Léonide vertaalt de onweerstaanbare en dansbare grooves uit zijn geboorteland met duidelijk Afrikaanse invloeden heel vakkundig in het jazz idioom. Dat blijkt heel duidelijk in “Independance Day part 1 & 2” met een levendige melodie lijn van de piano en de percussie die danst boven de donkere akkoorden van de flugelhorn. Op “Black River Road” is zanger Woz Kaly aanwezig hetgeen het Afrikaanse karakter nog meer versterkt, op dit nummer en op “Dodo Baba” is ook Fannie Klein te horen als achtergrond zangeres. “Mauritius” doet sterk denken aan de Zuid Afrikaanse Township jazz met zijn huppelende blazers.

In nummers als “Rue de Paris part 1 & 2” zitten we middenin de Europese/Franse jazz met een excellerende Vincent Lê Quang op sopraansax en funky spel van gast Linley Marthe op el. Bas. In “Paul et Virginie” en “South East Winds” is er een chromatische harmonica te horen, een instrument dat nergens wordt genoemd in de hoestekst, laat staan wie de bespeler is. Na het nodige zoekwerk blijkt het hier te gaan om Olivier Ker Ourio, een fameuze Franse harmonica speler, die vaak wordt omschreven als de enige echte opvolger van Toots Thielemans, een raadsel dat hij niet wordt vermeld. De vaste begeleidings- groep bestaat uit Gino Chantoiseau (bs), Jjonny Joseph (drs, perc.), Sylvain Gontard (flugelhorn) en Vincent Lê Quang (ss). Gastmuzikanten zijn Woz Kaly(vcl), Fannie Klein (vcl), Benjamin Petit (as), Linley Marthe (el.bs), Fred Grenade (el.bs), Christophe Chretien (perc.) en Olivier Ker Ourio (chr.hca). Een prachtige cd met bijzonder aanstekelijke en meeslepende muziek, jazz met een flinke scheut world muziek, world kun je hier lezen als Afrikaans.

Jan van Leersum

 

 

Artiest info
Website  
 

Label : ACT
Distr. : Challenge Rec.

video