MICHAEL WOLLNY TRIO - WELTENTRAUM LIVE - Philharmonie Berlin

Pianist Michael Wollny behoort al 10 jaar tot de “stal” van het ACT label, zijn albums worden overal hogelijk gewaardeerd. Dat geldt zeker voor “Weltraum”, het Amerikaanse blad Downbeat waardeerde het met 4 sterren en dit pure jazz album haalde de top 50 in de Duitse hitlijst, nog nooit vertoond. Het trio (Wollny – pno, Tim Lefebvre- pas en Eric Schaefer – drums) ging op tournee met vooral het materiaal van “Weltraum, vanaf 21 maart 2014 in Düsseldorf, in 12 andere steden en eindigend in Frankfurt. Besloten werd één van deze jazznights vast te leggen en dat werd het optreden in de Philharmonie in Berlijn. Wollny is één van de pijlers van ACT, als zodanig wordt hij beschouwd als de opvolger van de tragisch overleden Esbjörn Svensson. Het optreden in de Philharmonie valt dan ook goed te vergelijken met “Live in Hamburg”van E.S.T. uit 2007 (ACT 6002-2).

Van het oorspronkelijke studio album worden 6 nummers vertolkt in een wat uitgebreidere versie en 2 nieuwe stukken van drummer Eric Schaefer. Het album begint met Alban Berg’s “Nacht” een andere versie dan op de studio cd met meer ruimte voor de improvisatie. “Phlegma” phighter” van Schaefer is een echte showcase voor het trio, alles komt aan bod en alle groepsleden worden uitgedaagd tot het uiterste te gaan. Rustige lyrische momenten worden afgewisseld door razendsnelle stukken. Vergelijkingen met trio’s als Phronesis en The Bad Plus dringen zich op, maar Wollny en consorten blijven zichzelf. Dat blijft zo in het speelse poppy “When the sleeper wakes” van Wollny. “Rufe in der horchenden nacht” van Paul Hindemith krijgt hier een glanzende uitvoering met een prachtige baspartij van Tim Lefebvre. De bewerking van Guillaume de Machaut’s “Lasse !” uit de 14e eeuw door Eric Schaefer is een adembenemend muziekstuk.

Ragfijne akkoorden, alles zo subtiel en het blijft jazz dus spannend. Het duistere”Engel” van Wollny heeft een intrigerende opbouw met een spannend samenspel tussen linker- en rechterhelft van de piano. “Gorilla Biscuits”, what’s in a name, beweegt zich op het scheivlak van moderne muziek en avant garde jazz met een snuifje minimal Music, iets dat je steeds vaker hoort bij moderne jazz trio’s. Ook hier is er weer sprake van een interessante opbouw, de virtuositeit druipt er vanaf. Afgeslote wordt er met “Little person” een wonderschone ballad van Jon Brion. Na het beluisteren van albums zoals deze moet je even tot jezelf komen, muziek van een dergelijk hoog niveau met zoveel emotie vertolkt, pffff. Dit is toch wel een van de allerbeste trio’s die ik de laatste tijd heb beluisterd, ze passen wonderwel in de voetsporen van E.S.T. !

Jan van Leersum.

 


Artiest info
Website  
 

Label : ACT
Distr. : Challenge Rec.

video