VIRGIL AND THE ACCELERATORS - ARMY OF THREE

Op drie jarige leeftijd had frontman Virgil McMahon al een mandoline, een jaar later een kleine gitaar. Zijn eerste gitaar idool en zijn belangrijkste invloed is zijn vader Hendry, die zelf gitarist was sinds zijn tiener jaren. Hendry gaf de liefde voor de gitaar en voor de muziek door aan zijn oudste kind Virgil. Toen Virgil negen was speelde hij zonder veel moeite muziek van Jimi Hendrix, Stevie Ray Vaughan en ZZ Top. Hij was nog maar twaalf wanneer hij uitgenodigd werd om te jammen met Otis Grant, het leverde hem een eerste staande ovatie op. De volgende jaren speelde Virgil op lokale festivals en in lokale clubs. Henry McMahon had ondertussen in de Uk een nieuwe band opgericht, met de naam The Accelerators en vroeg aan zijn zoon om als gitarist bij hem te komen spelen. Een betere leerschool kon de jonge kerel niet wensen en dus hapte hij toe. Na een paar jaar overtuigde Virgil zijn jongere broer Gabriel om als drummer in de band te komen en in de plaatselijke Jack Timmis vonden ze een bassist die de professionele gedachte van Virgil deelde. In april 2009 werd Virgil And The Acellerators geboren. Pete Feenstra een invloedrijk muziekkenner in Engeland had het voor de jongens en liet hen spelen in één van de clubs waar hij invloed had, namelijk The Anchor in Londen. Dit concert betekende de grote doorbraak voor VATA. De band kreeg na dit succesvolle optreden een plaatsje op het hoofdpodium van de uitverkochte New Generation Blues Tour. Deze tour doet veel grote festivals aan in het Verenigd Koninkrijk. VATA mocht dat hoofdpodium delen met Joanne Shaw Taylor en Oli Brown. In 2011 verscheen hun debuut album 'Radium'. Deze cd kreeg overal lovende recensies en bij vooraanstaande magazines zoals Classic Rock Magazine werd 'Radium' verkozen bij de beste albums van het jaar. Ook bij het USA tijdschrift Bluesrock Review krijgt het een tweede plaats bij de Best Album Awards van 2011. In 2012 verscheen dan de schitterende live cd/dvd 'Live At Marshall' en in 2013 slaagde VATA er in om ster producer Chris Tsangarides te strikken voor hun tweede studio album 'Army Of Three' dat sinds oktober 2014 verkrijgbaar is. Chris Tsangarides werkte in het verleden als producer met grootheden als Gary Moore, Thin Lizzy, Black Sabbath en Judas Priest. 'Army Of Three' bevat tien eigen nummers die allemaal geschreven zijn door Virgil, Jack en Gabriel. De muziek op dit nieuwe album is een moderne variant op de blues en classic rock.

Het album begint met de geweldige bluesrocker 'Take Me Higher'. Deze song van meer dan zes minuten begint heel rustig en sfeervol met een vocaal sterke Virgil McMahon. Instrumentaal scheert VATA hier hoge toppen. De indrukwekkende gitaar riffs van Virgil, Jack die machtige baslijnen speelt en Gabriel die heerst achter zijn Natal drumstel zijn de ingrediënten van deze indrukwekkende opener. Het nummer heeft ook een mooie opbouw en een maximale ontlading. Dat VATA duidelijk een andere weg is ingeslagen horen we ook in 'Blow Up The Head'. De band gaat meer naar melodieuze hardrock toe en de blues is soms ver te zoeken. Het drietal gaat met dit soort muziek een deel nieuwe fans winnen, maar ik vrees dat ze misschien ook wat fans van in het begin gaan verliezen. In 'Blow Up The Head' wordt kwistig met zware gitaar riffs gestrooid terwijl de Wah Wah vakkundig gebruikt wordt gedurende Virgil's solo. De energie en de klasse van Gabriel spat zo van het album af, het werk op zijn cimbalen is machtig. Gelukkig is er Tim nog om al dat instrumentaal geweld in de juiste banen te leiden met zijn gedreven en hoogstaande grooves op de basgitaar. Ik herken hier de Black Sabbath sound in hun gouden begin jaren. Als promo single van het album kozen de jongens voor 'All Night Long'. Het is een classic rock song van het betere soort. Je waant je in een rollercoaster die in een grote vaart naar beneden raast en die je ondertussen laat genieten van drie enorm sterke muzikanten. Jack laat felle doorgedreven bas grooves door de boxen knallen en Gabriel steekt nog een tandje bij. Als hij vroeger in het boksen ook met zoveel klasse en energie op het gelaat van zijn tegenstander hamerde dan kan ik goed geloven dat hij als bokser nog ongeslagen was.

In de rustigere nummers zoals 'Love Aggression' keert VATA ook niet terug naar de blues, maar kiezen voor rock met een poppy sound. Virgil laat tijdens de solo nog maar eens horen tot wat hij allemaal in staat is op zijn gitaar. Vocaal levert de frontman hier misschien de beste prestatie op de album. Ongewoon voor VATA is dat er gebruik gemaakt wordt van een koor in het refrein. Virgil en het koor is trouwens een zeer geslaagde combinatie. Een stevigere versie van The Rolling Stones horen we in 'Give It Up'. Dreunende en beukende drums, samen met een jammerende bluesy mondharmonica begeleiden het stomende refrein. Virgil trekt magistraal alle registers open op zijn gitaar en maakt zo het geheel compleet. Een nummer dat het zeker op de live optredens gaat doen is 'Through The Night'. Een refrein dat zich dadelijk vastzet in het hoofd en uitnodigt om mee te zingen en te dansen. Herkenbare gitaar riffs kleuren deze song, die een beetje aan de muziek van Bon Jovi doet denken. Knalprestatie van Jack Timmis op bas en Gabriel McMahon op drums in het heftige 'It Burns', al laat frontman Virgil zich ook niet onbetuigd. Zijn gitaar spuwt vuur tijdens de intense felle solo. Voor mij is 'Stand Up' één van de beste nummers op 'Army Of Three'. Eerlijke en stevige rock met een lekkere groove en zonder franjes. De klasse van Virgil, Tim en Gabriel drijft steeds boven en ze verbazen je steeds weer. Net als in de vorige ballad 'Love Agression' maakt VATA gebruik van een koor in 'Anymore' om het refrein mee te zingen. In deze psychedelische bluesrock ballad over een onbeantwoorde liefde schittert Virgil door de melodische gitaar sound en Jack zijn baslijnen zijn weer om duimen en vingers af te likken. Om af te sluiten koos het drietal met 'Free' voor een Southern rock nummer. De trieste en jammerende gitaar brengt op gepaste wijze de sfeer van het lied weer. Veel sfeer wisselingen kleuren het nummer. Gabriel McMahon geeft op zeer knappe wijze het ritme aan.

Is "Army Of Three' een waardige opvolger voor het schitterende debuut album 'Radium'? Mijn antwoord op die vraag is ja. 'Army Of Three' is anders en dat is zeker in het begin even wennen. Dat Virgil, Gabriel en Jack top muzikanten waren wisten we al, op dit album bevestigen ze dit niet alleen, ze groeien zelfs nog. Persoonlijk had ik liever gehad dat het snuifje blues dat er op 'Radium' wel was ook op dit nieuwe album te horen was. Dat VATA met deze 'Army Of Three' meer de heavy rock weg opgaat moeten wij respecteren. Laat ons niet om de pot draaien, dit is een top album en een aanrader voor elke liefhebber van het stevige werk. Indrukwekkend gitaarwerk van gitaarslinger Virgil, Animal Gabriel die bevestigt zijn klasse en zijn Natal klinkt weer mooi diep en krachtig. Jack Timmis is voor mij één van de betere bas gitaristen die ik ken, het is iemand die de groove perfect aanvoelt en weergeeft. Het leger van VATA bestaat maar uit drie personen maar is instrumentaal een heel leger waard.

Walter Vanheuckelom


BAND:
Virgil McMahon - Guitar, Vocals
Gabriel McMahon - Drums
Jack Alexander Timmis - Bass

TRACKS:
01. TAKE ME HIGHER
02. BLOW TO THE HEAD
03. ALL NIGHT LONG
04. LOVE AGGRESSION
05. GIVE IT UP
06. THROUGH THE NIGHT
07. IT BURNS
08. STAND UP
09. ANYMORE
10. FREE

Artiest info
Website  
 

Label: Mystic Records

video