FANDANGO LIVE - TEEN

We kunnen ter introductie enkel in herhaling vallen met de bespreking van deze band hun debuutplaat “Something Else”. Fandango Live is de groepsnaam van de studioband van de Fandango Studios gelegen in Boutersem, ergens tussen Leuven en Tienen. In die muziekstudio’s komt er veel schoon volk zijn muziek opnemen. De leider van de band, en eigenaar van de studios is Dirk Lekenne. Zijn vaste kompanen, voor zover dat het geval is voor studio musici, zijn Luk De Graaff, Pieter Akkermans, Walter Mets en Tim Van Passel. Deze heren verdienden hun sporen al met Big Bill, Boxcars, P. Van Sant, Plastic Bertrand, Manfred Mann, Toots, Clouseau, Pop Gun….Voor deze tweede plaat gingen ze terug naar hun tienerjaren. De plaat bevat 10 Belgische Hits die een aparte bewerking kregen.

Net zoals op hun debuut doen ze beroep op enkele gastmuzikanten. Maar die gastmuzikanten trekken niet de aandacht. De aandacht gaat volledig naar de nummers die je als luisteraar niet onmiddellijk herkent door de zeer aparte versies ervan. Ze doen met deze voornamelijk klassiekers uit de vaderlandse muziekgeschiedenis wat een voorwaarde is voor elke cover: een versie maken die ver van het origineel ligt. Een alom gekend voorbeeld hiervan is “Nothing Compares 2U” van enerzijds Prince en anderzijds Sinead O’Connor. Zo ook op deze plaat.

Het best geslaagd zijn: “Beats Of Love” dat een rootsy uitvoering krijgt met verderop in het nummer een stevige beat. Paul Michiels neemt de vocalen en de blues harmonica op zich. Knap en aanstekelijk. Maar Machiavel’s “Fly” is dit zeker: mooie poppy, met een zomerse tint( die Spaanse gitaar) en hemelse zang van Ellis Grace Wilson. Helemaal moeilijk te herkennen zijn “Ca Plane Pour Moi” : traag, sloom en met de zwoele vrouwenstem van Els Marievoet die “I am the king of the divan” zingt. Ik krijg het er helemaal warm van. Nog verder van het origineel staat “Oh La La La” dat akoestisch, traag met de gitaar die klinkt als in de skiffle tijden, en de knappe zang van Alain Louie. Het resultaat klinkt heel anders dan het origineel. Het topnummer van plaat, dat schreeuwt om een single versie is “There Will Be No Next Time” met zang van de mij onbekende Olivia Delforge, een knappe dobrosolo en een heerlijk slome piano. Topklasse.

Knap maar minder verrassend en inventief zijn: Scooter’s “You” met bandhoofd Dirk Lekenne die de zang op zich neemt. Sarah zingt”Talk To The Liar” van The Bet nogal getrouw na. Hetzelfde is het geval met Toy’s “Suspicion” met Roel Vanderstukken op zang. Het minst gekende nummer van de lijst is “Look Out” van Dirk Blanchard dat een knappe zang meekrijgt en als een mooi, rootsgetint radionummer uit Californie ten tijde van de Eagles, Poco en consorten klinkt. Afsluiter van de plaat is “I Can’t Live In A Living Room” dat hier een trage , lome uitvoering krijgt die geen woede maar eerder uitzichtloosheid laat voelen.

De muzikanten van Fandango Live bewijzen dat ze veel meer in hun mars hebben dan het perfect technisch spelen van nummers. Ze hebben een grote creativiteit die ze hier knap koppelen aan hun vakmanschap. Hun liefde voor muziek blijkt ook uit het label Fandango Music dat de kans geeft aan Pete en Gumbogumbo om te debuteren. Op 3 maart houden ze een label night in Het Depot in Leuven. Deze is zeer de moeite voor alle rootsliefhebbers die artiesten als JJ Cale, Dire Straits en Ry Cooder in het hart dragen. Allen daarheen.

(Lisael)

Artiest info
Website  
 

Label: Fandango Music