KATEY LAUREL – PERISCOPE

Ik moet er niet flauw over doen: voor ik deze CD in mijn bakje kreeg, had ik nooit ofte nimmer van Katey Laurel gehoord. Deze jonge vrouw blijkt nochtans al enige tijd actief te zijn in muziekland en kan intussen bogen om menige overwinningen en/of nominaties in verschillende songwriterswedstrijden. Voor deze “Periscope”-plaat werkte zij, naar het voorbeeld van menige andere jonge artiest, met het crowdfundingsysteem: je lanceert op het web een oproep aan mogelijke sponsors om je plaat te kunnen opnemen, producen, een boekje te kunnen drukken etc. Blijkbaar gebeurde dit met goed gevolg, want hier liegt hij dan: “Periscope', een verzameling van tien zelfgeschreven liedjes over heel alledaagse thema's, die elk van ons beroeren: liefde, natuur, thuis, familie, Oorlog en Vrede, enfin, datgene wat je, met enige zin voor poëzie, Het Leven zou kunnen noemen.

De stem van Katey doet bij wijlen denken aan die van Natalie Merchant, de manier waarop ze haar teksten fraseert roept dan weer herinneringen op aan de geweldige Shawn Colvin en dat resulteert in een heel mooi pakketje songs, waar het meer dan zomaar aangenaam naar luisteren is. Dat ligt zeer zeker voor een groot stuk aan de uiterst knappe productie van Warren Huart, een meneer met een palmares van hier-tot-ginder, met namen gaande van Aerosmith en Colbie Caillat tot Better Than Ezra en James Blunt. Deze plaat klinkt zo loepzuiver, ze is zo knap uitgebalanceerd, dat je op geen enkel moment het gevoel hebt van “dit had een ietsje minder gemogen”. De song staat centraal en de stem van Katey, waar ik niet anders dan diep onder de indruk kan van zijn. Zelfs Alison Krauss doemt af en toe op en dan zit je algauw in de buurt van de absolute perfectie.

Perfect is de plaat zeker nog niet, daarvoor is het bij momenten een ietsje té braaf en te gepolijst. Maar dat Katey Laurel ooit een héél straffe plaat zal maken, daar durf ik nu al heelwat op te verwedden. Misschien zijn daar nog een paar jaren van echt keihard leven voor nodig, zodat die heerlijke stem een craqueluurtje krijgt en de arrangementen hier en daar een weerhaakje ingeplant krijgen. Maar verder: geen kwaad woord over deze plaat. Overigens is de titel erg mooi en toepasselijk gekozen, want wat doe je met een periscoop? Juist, je steekt 'm op en bekijkt het leven en de mensen in volle 360° panorama. Dat heeft Katey alvast onder de knie: ze observeert zeer aardig en ze weet het resultaat van die observaties in heel knappe melodieën en uitgepuurde teksten te vatten. Als je dat kan, mag je jezelf alvast een singer-songwriter noemen. Ik mijn boekje van “zeker te volgen artiesten”, staat vanaf nu de naam van Katey Laurel een puntgrootte 16 ingeschreven!

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

video