MAGNUS LINDGREN - SOULS

Voor zijn album ‘Souls’ verzamelde de Zweedse jazzmuzikant Lindgren een veelkleurig gezelschap rond zich van diverse origine’s. Jazzzanger Gregory Porter uit Los Angeles is één van hen en vertolkt met zijn unieke gloedvolle stem een drietal nummers. Andere gastmuzikanten zijn Anna Christoffersson, Rigmor Gustafsson, Marie Fredriksson, Mark Reilly en Ivan Lins. Lindgren was amper volwassen of hij speelde al met Herbie Hancock mee waarna hij zich bij het ‘Stockholm Jazz Orchestra’ vervoegde. In 1994 vormde hij een jazzseptet en in 1997 zijn kwartet waarmee hij o.m. optrad op het Montreux Jazz Festival. Hij gaf ook een concert in Carnegie Hall in New York City en werkte in Rio de Janeiro samen met Braziliaanse muzikanten, waaronder zanger Ivan Lins, die met zijn stem aan ‘She Walks This Earth’, -over de verdwazing van verliefdheid-, een Latin feeling meegeeft. Magnus’ roem reikt dus veel verder dan zijn geboorteland waar hij omwille van zijn muzikale veelzijdigheid een gevierd componist is. In 2003 mocht hij trouwens de muziek componeren voor het banket ter gelegenheid van de Nobelprijs uitreiking.

Op dit album, opgenomen in de ‘Clubhouse Studios’ in New York, speelt hij zowel sax, klarinet, fluit en zelfs Rhodes. Omdat zijn vader een muziekwinkel had kon hij als kind vrijelijk uitproberen welk instrument hem het beste lag, zowel gitaar en bas als drum. Uiteindelijk koos hij voor de sax waarmee hij zich al vanaf het eerste soulvolle ‘Souls’ gevoelvol aanvlijt tegen het melancholisch stemtimbre van Gregory Porter. Praktisch alle composities schreef Lindgren zelf, met uitzondering van o.m. ‘Creepin’ van Stevie Wonder en ‘Wrapped Around Your Finger’ van Sting. De invloed van deze laatste schemert soms door in Magnus’ songs, naast deze van Ernest Ranglin, Dave Grusin en vage ter plaatse opgepikte Latin groove’s. Braziliaanse ritmes klinken o.m. door bij ‘Small Stuff’, als een wandeling door een bloemrijk park, waarin George Porter zich bezint over het leven terwijl Magnus met fluit begeleidt.

De percussie is van Rhani Krija. Ira Coleman speelt bas en Leonardo Amuedo gitaar. Met de verschillende vocalisten biedt dit relaxte stemmig jazzy album ook afwisseling, zodat de ene mood langzaam overgaat in een andere. Zo evoceert ‘Rainy Day’ de weemoed die het gestaag neer druppelen op natte straatstenen steeds oproept, terwijl in het instrumentale ‘Barcelona’ hier en daar wat speelse frivoliteit doorklinkt. Het door Marie Fredriksson vertolkte ‘On A Sunday’ komt dan weer over als een filmische ouverture, als een aanloop naar een bitterzoet liefdesverhaal dat zich ontwikkelt naar een open einde. Het schijnt dat Magnus Lindgren het schrijven van songs met tekstlyriek aanvankelijk als een uitdaging zag, waartoe Ira Coleman, medeproducer naast manager Mark Van Den Bergh, hem toe aanzette. Maar wie een song als het soulvolle ‘Broken Heart’ kan schrijven verstaat zonder twijfel de kunst om ‘directly from the soul’ pareltjes te creëren die niet moeten onderdoen voor zijn jazzy improvisaties.

Marcie

 

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Gazell Records

video