JIMI BARBIANI BAND - BLUE SLIDE

The Jimi Barbiani Band is het nieuwe project van Jimi Barbiani. Deze Italiaanse gitarist is één van de beste blues rock slide gitaristen in Europa. Hij maakte naam als gitarist van de band W.i.n.d.. Met zijn nieuwe band is hij nu aan zijn tweede album toe. In 2010 verscheen het debuutalbum 'Back On The Tracks', dat in Europa redelijk succes kende. Als promotie van die cd deed Jimi met succes een uitgebreide Europese tour. De Jimi Barbiani Band is een alchemie van invloeden van artiesten als Jimi Hendrix, Joe Bonamassa, Jeff Beck en Gov't Mule. Maar de muziek van The JBB komt het beste tot uiting tijdens de live optredens. Het explosieve geluid en de intensiteit waarbij de drie muzikanten zich ten volle uitleven en dat dikwijls uitmondt in een lange jam naar de meest gepassioneerde blues rock kenmerkt eigenlijk The JBB. Jimi is net als zijn naamgenoot en voorbeeld een linkshandige gitarist, die speelt vanuit zijn ziel. Hij speelt altijd vanuit het gevoel en instinct en dat combineert hij met zijn technische bekwaamheid.

Het album begint met het instrumentale 'Ten O'Clock Train'. Zoals de titel al aangeeft gaat het over een trein en dat geluid wordt dan ook perfect weer gegeven. Het begint met de stoomfluit en de trein die zich langzaam op gang trekt, éénmaal op volle snelheid is er geen stoppen meer aan. Jimi gaat tekeer als een geweldenaar tijdens zijn sublieme slide spel. Gianluca Zavan op drums en Daniele Vicario zijn de temperamentvolle ritme sectie die met klasse van jetje geeft. Een binnenkomer die kan tellen. Het tempo blijft opdwepend in de boogie 'Sixty Nine' dat Jimi schreef samen met Johnny Neel ( toetsenman bij The Allman Brothers en Gov't Mule). Johnny neemt met zijn rauwe stem de zang voor zijn rekening en Jimi spitst zich weer toe op zijn briljante slide werk. De band krijgt hier ook nog hulp van de heel energieke mondharmonica speler Gianni Massarutto die heel gedreven zijn naamkaartje afgeeft met subliem blaas en zuigwerk. Geen slide gitaar in de rocker 'Angel Of Mercy' waarin ik wel invloeden van Hendrix en Lynyrd Skynyrd herken. Jimi bewijst dat hij ook zonder de bottleneck een briljant gitarist is. Gianni Massarutto speelt hier ook weer een bepalende rol. Weer is er een andere zanger. Ditmaal is het Piero Pattay die de power zang voor zijn rekening neemt. Ook in de zeemzoete Southern ballad 'Don't Lie To Me' blijft Piero Pattay aan de microfoon. Dankzij het catchy refrein blijft het nummer in je hoofd hangen en hoe meer ik het hoor, hoe mooier ik het vind.

Er staan drie covers op het album en niet de minste. Het is steeds gevaarlijk om songs als 'Going Down' van Ten Years After te coveren. Ik moet hier wel zeggen dat de versie van The JBB zeker de moeite waard is maar Alvin Lee zijn geest blijft toch over dit nummer dwalen. De versie van The JBB is heel stevig en kort en wordt gezongen door Alessio Velliscic die over een krachtige stem beschikt. Jimi barbiani laat zijn gitaar weer lekker vet gieren en drummer Gianluca Zavan levert zwaar maar perfect slagwerk af. Een nummer dat zo op een album van Carlos Santana kan is 'Sad Soul'. Johnny Neel draagt deze song met de warme klanken van zijn Hammond orgel en Jimi schittert weer met zijn slide gitaar in dit instrumentaal warm soul blues nummer. De tweede cover kent natuurlijk ook iedereen, namelijk 'La Grange' van ZZTop. Het vocale is veel minder dan in het origineel, maar dat maakt Gianni Massarutto dan weer ruimschoots goed met een sterk nummertje op zijn mondharmonica. Deze man kan me erg bekoren en hij maakt samen met Jimi Barbiani het verschil in deze song met een weergaloos duel. De fijne diepe baslijnen van Daniele Vicario kriebelen tot in je buik tijdens 'Can't Ask For More'. Tussen het sterke vocale van Piero Pattay gilt de gitaar van Jimi op angst aanjagende manier om aandacht. Als extraatje krijgen we nog een lekker vette solo van de frontman er gratis bij.

De ritme sectie met Daniele op bas en Gianluca op drums steken voor de rocker 'Ain't But One Of Two Ways' nog een tandje bij. Cameron Williams is hier de zanger van dienst. Hij schreef dit nummer samen met Barbiani. De slide gitaar van Jimi giert dat het een lust is en de song is perfect gemaakt voor de stem van Cameron. De drie muzikanten gaan volledig op in de sfeer van het nummer en brengen dat goed over op de luisteraar. Top nummer. Barbiani sluit het album af zoals hij begonnen is, namelijk instrumentaal . 'Looking Good' is een cover van Magic Sam. Een rocking boogie van de beste kwaliteit, met knap slide werk maar ook een heel intense solo van bassist Daniele Vicario. Dit is zonder twijfel één van de beste cd's die ik dit jaar al in mijn handen gehad heb. Jimi Barbiani is één van de beste gitaristen die er momenteel op deze aardbol rondlopen. Wie van rock en blues rock houdt met spetterend gitaar werk en opdwepende slide moet dit album zeker aanschaffen. Op het album spelen ook heel wat gast muzikanten die heel wat in hun mars hebben. Johnny Neel en Gianni Masarutto om het maar bij de twee voornaamste te houden geven het album nog een extra toets.

Walter Vanheuckelom

 

Jimi Barbiani : Gitaar en slide gitaar
Daniele Vicario: Bas guitar
Gianluca Zavan : Drums

 

Tracks:

01. Ten O’Clock Train
02. Sixty Nine (Gianni Massarutto - harmonica) ( Johnny Neel - vocals)
03. Angel Of Mercy (Gianni Massarutto - harmonica) (Piero Pattay - vocals)
04. Don’t Lie To Me (Allessandro Scolz - keyboards) (Piero Pattay - vocals)
05. Going Down (Alessio Velliscic - vocals)
06. Sad Soul (Johnny Neel- Hammond)
07. La Grange (Gianni Massarutto - harmonica)
08. Can’t Ask For More ((Piero Pattay - vocals)
09. Ain’t But One Of Two Ways( Cameron Williams - vocals)
10. Looking Good

Artiest info
Website  
 

Label: Grooveyard Records

video