ROB HERON AND THE TEA PAD ORCHESTRAT – TALK ABOUT THE WEATHER

Newcastle upon Tyne....kan u het zomaar situeren of de landkaart? Ik alvast niet, maar nu ik de tweede plaat gehoord heb van dit zestal, ben ik toch maar eens gaan zoeken. Ik wist heel lang geleden ook niet waar Liverpool lag, begrijpt u?

Muziek uit een nogal ver verleden, maar op de wijze van vandaag geschreven en gespeeld, dat ik zowat de samenvatting van deze overheerlijke plaat. De eerste heb ik nooit gehoord -wordt aan gewerkt-, maar ik hoor op deze plaat een band, die zichzelf heeft ondergedompeld in muziekstijlen van het begin van vorige eeuw -swing, ragtime, honky tonk country....- en daarmeer de hort optrekt. Ik stel mij voor dat deze band onnoemelijk veel optreedt en dat ze daardoor zo hecht en naturel klinken.

De songs op deze plaat zijn, op eentje na, allemaal hier en nu geschreven door zanger en gitarist Rob Heron, die je zonder de anderen tekort te doen, als drijvende kracht achter deze band kunt aanwijzen. Dat ene “andere” nummer, is “Crazy Country Fool”, geschreven door Graham “Shippy” Anderson en die middle name verwijst dan weer naar de band Shipcote, evengoed rond Newcastle upon Tyne actief en bij mijn weten de originele uitvoerders van “Crazy Country Fool”.

Om maar te zeggen dat daar aan de Tyne een scene bestaat, die nogal actief is op het vlak van de oude moderne muziek en die dat daarenboven ook nog eens goed doet. Of je nu met dit soort werk vertrouowd bent of niet, je moet dit absoluut eens beluisteren: knappe melodieën, waarvan je denkt dat je ze ooit wel eens eerder hoorde en die dus heel knap in elkaar steken. Heron heeft een stem die bij wijlen nogal doet denken aan die van de oude Hank Williams en dat vinden wij hier helemaal niet erg, zeker niet als ze gebruikt wordt als een “instrument als een ander”. Die dus haar plaats heeft naast een strummende akoestische gitaar, een drumstel dat met borsteltjes bespeeld wordt, een accordeon, een mandoline en -vooral- een superzachte staande bas. Je waant je zo in een club in of rond New Orleans in de vroege twintigste eeuw.

Met recht en reden maakte iemand als Pokey LaFarge hier het voorbije jaar nogal wat furore. Wel, Rob Heron speelde niet alleen in Pokey's voorprogramma, hij is er meteen ook het Engelse antwoord op. Dringend te ontdekken, wat ons betreft en, als u dan toch bezig bent, kijk dan in één moeite ook eens uit naar werk van Shipcote!

(Dani Heyvaert)


Artiest info
Website  
 

video