SABINA – TOUJOURS

Ik zal het maar meteen toegeven: ik kende Sabina totaal niet, net zo min als ik wist dat zij de zangeres is/was van de elektro-punkband Brazilian Girls.. Zo'n complete onbekendheid heeft voordelen: je luistert zonder enige verwachting en je kunt jezelf ook weinig wijsmaken: de muziek pakt je, of ze laat je (min of meer) koud.

Niks van dat laatste bij dit solodebuut van Sabina Sciubba -zo heet ze voor de burgerlijke stand-, want dit plaatje sloeg een beetje in als een bom: van bij de eerste zanglijn van “Cinema” was ik verkocht: dit klinkt als de kruising van Nico en Marianne Faithfull, al zijn er ook echo's van Patti Smith waar te nemen. Als je die namen leest, denk je natuurlijk aan de grote zangeressen uit de rock, die later door de hele punk in de armen gesloten werden., maar in dit geval moeten we wel een beetje preciseren: dit is pure pop, heel vaak lichtvoetig, maar steevast gevoelig, grappig, plezant...enfin, zo'n plaat waar je echt blij van wordt en dus een ideale soundtrack bij de zomerse dagen die we beleven, wanneer ik deze regels uittik.

Sabina is meertalig en zo zingt ze ook: ze schakelt moeiteloos over van Frans naar Engels, Italiaans, Duits of Duits. Dat maak je niet al te vaak mee, maar bij deze plaat vormt het een meerwaarde: opgewektheid spreekt nu eenmaal vele talen. En tegelijk kan ze ook veel verstoppen: Sabina is een kind van haar tijd en ze staat met beide voeten volop in het leven. Ze merkt dus ook op, dat het met de wereld een beetje de verkeerde kant op gaat. Ze merkt dat hele groepen mensen armer worden en dat anderen niet weten wat ze met hun vele geld moeten aanvangen. Ze merkt dat de communicatie tussen mensen verschraalt, hoewel we nooit eerder zo massaal veel communicatiemedia ter beschikking hadden.

In die zin kan je deze plaat ook een beetje vergelijken met wat Talking Heads deden: de vrolijkste melodieën herbergden de donkerste teksten en dat is precies wat de plaat nu al dagenlang in mijn CD-speler laat kamperen. Keer op keer luister ik opnieuw naar “Viva l'Amour” en “Mystery River”, keer op keer zet ik “Tabarly” op repeat en ga ik mee in “Non mi Aspettare”, enfin, keer op keer dompel ik me met graagte onder in de verfrissende en bijzonder knappe zang van Sabina.

De plaat werd in goede banen geleid door Braziliaan Girls producer Frederick Rubens -met zo'n familienaam ben je gedoémd om voluptueuze dingen te maken- en die productie doet de liedjes van Sabina bijzonder veel recht: ze is ragfijn en supersubtiel en ze maakt van deze plaat die mij wellicht ontgaan zou zijn als ze niet in mijn recensiebakje terecht was gekomen, een hebbedingetje, waarvan ik hartsgrondig hoop dat radiomakers ze ontdekken en beginnen te draaien. Dit is namelijk een hele knappe hedendaagse popplaat die op doorleefde wijze wortelt in een glorieus verleden. U moest zichzelf maar eens een lol doen en een paar dingen beluisteren op Internet: u zal het vast met mij eens zijn, dat dit een heel fijn schijfje is. Niet wachten, doén!

(Dani Heyvaert)


Artiest info
Website  
 

Label: Naim Edge/PIAS Rough Trade

video