WALTER WOLFMAN WASHINGTON & THE ROADMASTERS - HOWLIN’ LIVE AT DBA, NEW ORLEANS


Het schijnt dat je in de muziekclub d.b.a. in New Orleans niet mag roken, maar dat belet bluesman Walter Washington niet om er met zijn doorrookte stem meer dan één uur lang de show te stelen, samen met ‘The Roadmasters’. Vorig jaar stond hij daar in de vermaarde club in Frenchmen Street met zijn band te spelen, waar men trouwens bier uitschenkt met de naam Nola & New Belgium Swamp Grape Escape. Uit dat concert zijn thans dertien songs samengebracht met behoud van de Live context. Dave Farrell deed de mixing en de sound is uitstekend met soms tussendoor het gegrinnik of een bescheiden dank u wel van de grote Wolfman, die zijn concert begint en afsluit met zijn kenmerkende wolvenkreet. Niet alleen de locatie maakt je jaloers maar ook het feit dat de legendarisch Wolfman Washington daar live optrad. Het is ook reeds enkele jaren geleden dat er nog een album van hem uit kwam. Inmiddels is hij zeventig, maar hij is nog lang niet uitgezongen zoals hij op het smartelijke ‘Blue Moon Risin’ bewijst, de song die ook de titel was van zijn in 1999 uitgebracht album. Als tiener speelde de in New Orleans geboren bluesman reeds in de band van Lee Dorsey en later nog met o.m. Ernie K-Doe, Johnny Adams en Irma Thomas. In de sixties had hij zijn eigen ‘All Fools Band’.

Behalve een uitstekend gitarist is Walter Washington ook een soulvol zanger in de lijn van Bobby ‘Blue’ Bland, Ray Charles en Curtis Mayfield. De band die hem begeleidt - met twee hoornblazers, drummer Wayne Maureau en bassist Jack Kruz - lijkt eveneens stevig geworteld in de swampy bodem van Louisiana. Zij musiceren met dat heilig vuur dat zo typisch is voor muzikanten die in het nachtelijke clubcircuit van New Orleans onvermoeid van de ene mood naar de andere overschakelen, van funk en grootstedelijke blues naar soul en zelfs jazz, zoals o..m. in ‘I’m In Love’. In ‘Tweakin’ sluipt er zelfs wat rap. Wolfman schreef het merendeel van de songs, enkele samen met Jack Kruz. Funk en soul vormen afwisselend de boventoon. In het funky ‘Girl I Want To Dance’ is Wolfman goed op dreef. Hij grauwt, verleidt, dringt aan en bedelt. Op het soulvolle ‘You Got Me Worried’, waarin een zekere donkerte huist, verspringt hij van zacht naar gepassioneerd. ‘When The Answer Is Clear’ komt over als lichtvoetige jazz, terwijl ‘Tailspin’ dan weer funky avontuurlijk is.

Wolfman’s gitaarspel is immer elegant, subtiel of intuïtief en fungeert als geleider van zijn emoties. De saxofonist en trompettist, samen met de ritmesectie weten uitstekend de groove van New Orleans op te pikken alsof zij er mee versmolten zijn. Hun drive is aanstekelijk, o.m. in ‘Ain’t That Lovin You’. Er zijn echter ook songs tussen met een filmisch karakter alsof je bij de geëvoceerde taferelen een soundtrack kan inbeelden, zoals ‘At Night In The City’. Je ziet de eenzame wandelaar zo zijn rondgang maken langs langzaam leeglopende jazzclubs. Met het vierkoppig ‘Roadmasters’ ensemble lukt het Wolfman moeiteloos om de typische Nola Live muziek tot bij elke fan van de Big Easy over te brengen, ook als die nog nooit de gelegenheid had om een verre citytrip naar deze kosmopolitische stad te ondernemen. Het album ‘Walter Wolfman Washington & the Roadmasters’ is trouwens genomineerd voor een Award in de categorie ‘Best Rhythm & Blues’ en binnenkort staat deze Walter Wolfman in levende lijve op een Belgisch podium, want ‘Swing Wespelaar’ boekte deze New Orleans legende voor hun bluesfestival in augustus. Om alvast naar uit te kijken!

Marcie



Artiest info
Website  
 

Label: Frenchman Street Rec.

video