JOHN MAYALL - A SPECIAL LIVE

De Britse bluesmuzikant John Mayall die door velen als de vader van de Engelse blues beschouwd wordt, vierde eind vorig jaar zijn 80e verjaardag met een grootse tour, die hem ook in maart van dit jaar naar de AB in Brussel bracht. Maar ook met de zeer toepasselijke titel "A Special Life" brengt John voor het eerst sinds vijf jaar weer nieuw materiaal uit. "A Special Life" is niets minder dan een sleutelalbum, waarin Mayall en zijn geweldige band teruggaan naar hun roots, met een bluesalbum "that rocks from start to finish". Ook op dit album vermengt Mayall de blues met onder meer Americana, rock en zydeco.

Mayall werd in 1933 bij Manchester (UK) geboren. Hij groeide op met muziek door te luisteren naar zijn vaders jazz- en bluesplaten. Vanaf 13-jarige leeftijd leerde hij zichzelf spelen en ontwikkelde hij een eigen stijl met behulp van de piano van de buren, geleende gitaars en tweedehands harmonica’s. Hij richt aan het begin van de jaren zestig zijn band Bluesbreakers op en neemt de eerste plaat "John Mayall plays John Mayall" op tijdens een live concert in een Londense Club. In de jaren zestig speelt John Mayall vooral elektrische blues met glansrollen voor de gitaristen Eric Clapton en Mick Taylor. Rond 1968 breekt hij ook door in de Verenigde Staten. Langzamerhand komen er meer en meer jazz-invloeden in zijn muziek. "Jazz-blues fusion" uit '72 is daar een prachtig voorbeeld van. Mayall heeft een uitzonderlijk goed oog voor het ontdekken van jong talent: Niet alleen voor Eric Clapton en Mick Taylor, maar ook voor Jack Bruce, Keef Hartley, Aynsley Dunbar, Peter Green, Mick Fleedwood, John McVie en vele andere muzikanten betekenen de Bluesbreakers een springplank aan het begin van hun carrière. Intussen scoorde John Mayall & The Bluesbreakers zelf ook nog de nodige mooie wereldhits, zoals "Looking Back", "Congo Square" en natuurlijk het onverwoestbare "Room To Move". Eind 2008 kondigde Mayall het einde aan van de Bluesbreakers en sindsdien richt hij zich voornamelijk op zijn solocarrière. Voor velen waren de Bluesbreakers een springplank naar faam onder de eigen naam. Het meest recent geldt dat nog voor bluesgitarist Buddy Whittington, die een jaar of tien geleden nog bij Mayall speelde.

John Mayall speelt uitstekend piano, orgel en gitaar en ook zijn spel op de bluesharp (diatonische mondharmonica) wordt geroemd. Daarnaast kan hij goed componeren: zijn bluescomposities blijven niet hangen in de geijkte bluesschema’s. John Mayall blijft doorheen de jaren platen opnemen en concerten geven wat resulteert in een indrukwekkend oeuvre van om en bij de 60 officiële albums. "A Special Life" is Mayall's eerste nieuwe plaat in 5 jaar en werd niet opgenomen met een reeks ‘allstars’, zoals onder veteranen nogal eens gebruikelijk is, maar met de muzikanten waar hij sinds zijn vorige album, "Tough" uit 2009, mee op tournee is geweest. De grootmeester bleef inderdaad zijn wijze lessen geven, en ook in die huidige opstelling, met bassist Greg Rzab (Buddy Guy, Black Crowes), gitarist Rocky Athas (Black Oak Arkensas) en Jay Davenport (drums) bewijst John Mayall, dat de beste bluesvertolkingen niet bepaald worden door leeftijd of kleur, maar alleen door een hart dat op de goede plek zwoegt. Zijn blues bars kent hij als geen ander en de mondharp neemt hij op dit album veelvuldig in zijn mond, en dat horen we graag. En dit naast Mayall's doorleefde stemgeluid en vertrouwde pianospel natuurlijk.

Nadat Mayall een gastoptreden maakte op een album van Walter Trout, heeft hij Trout's vaste producer Eric Corne ontmoet en meteen maar in de arm genomen als producer van "A Special Life". Het bevat elf nummers, waaronder drie nieuwe van Mayall zelf, "Like a Fool" is er ééntje van zijn bandleden Greg Rzab en Rocky Athas, en naast een handvol blues-favorites van enkele grootheden uit het vak is er ook een herwerkte versie van "Heartache", dat oorspronkelijk verscheen op het debuutalbum van The Bluesbreakers uit 1965. De bluescovers zijn niet de minste, want zo horen we onder meer "Speak Of The Devil" van Sonny Landreth en de opener van deze plaat, "Why Did You Go Last Night" van Clifton Chenier, waarop ook diens zoon CJ Chenier meespeelt en zingt. Niet dat John Mayall op dit album vernieuwende blues brengt, maar de diversiteit van laid back funkbluesy met hammond orgel op  Albert King's "Floodin’ In California" bijvoorbeeld tot de doorgewinterde blues van Jimmy Rogers "That’s Allright" klinkt allemaal heerlijk. Blues zoals dat is bedoeld. Mayall is een verhalen verteller, en dat is volop aanwezig op dit album. "A Special Life" verteld in vogelvlucht zijn leven dat eindigt met "Just A Memory". Hopelijk geniet hij er van zolang het nog kan. En wij genieten mee.

 

Artiest info
Website  
 

Label: Forty Below Records
Distr.: PIAS

video