JACK WHITE – LAZARETTO

Als men de naam Jack White hoort vallen, flitst bijna automatisch de naam van het legendarische rock duo The White Stripes door je hoofd. De gitaarrif van hun hit “Seven Nation Army” zal heel de wereld wel bekend in de oren klinken, maar na tien jaar en zes succesalbums besloot het duo Jack en Meg White er een punt achter te zetten. Jack White bleef echter niet bij de pakken zitten. Ondertussen verhuisde hij van Detroit naar Nashville en bezielde met zijn creatieve geest het vriendencollectief The Raconteurs, richtte hij als vinylfreak zijn eigen platenlabel Third Man Records op en nam hij als lid van de super groep The Dead Weather twee albums op zijn label op. Ondertussen tikt de teller van de artiesten die intekenden op Third Man Records over de 250, met als laatste aanwinst de opname van Neil Young’s coverplaat, “A Letter Home”, opgenomen in een telefooncabine met een gerestaureerde Voice-o-Graph uit 1947. Sinds 2012 brengt Jack White onder zijn eigen naam albums uit, met als eerste release zijn alom geprezen gouden album “Blunderbuss”. Alle Jack White ingrediënten en stijlen waren aanwezig, maar toch ontbrak dat sprankelend inventieve en bijna kinds speelse van Jack White. Op zijn nieuwkomer “Lazaretto”, maakt hij dit evenwel allemaal goed, met een te gek album dat inventief en opgewekt klinkt, met voor hem heel vol klinkende composities en dit in een veelvoud van stijlen.

Je hoort van bij de eerste noot van “Lazaretto” dat het bij Jack White opnieuw juist tussen de oren zit en dit klinkt zowel door in zijn teksten als in zijn muziek. Zijn creativiteit kent nauwelijks grenzen en sijpelt door in elke nummer, waar hij met veel lef met verrassende complexe composities uithaalt, die echter nooit bombastisch klinken. Het album trapt af met een tekstueel grappige bewerking van Blind Willie McTell’s blues “Three Women”, waar White pocht in elke stad een liefje te hebben en met de woorden “These Women Must Be Getting Something, Cause They Come And See Me Every Night” zijn mannelijkheid in de verf zet. Het nummer dat broeierig funky van start gaat op orgel en gitaar, rockt vurig verder op zowel saloonpiano, B3 orgel, pedal steel als op de snijdende stem en de steeds aanwezige elektrische gitaar van Jack White. Na deze knappe opener volgt de grootste verrassing, het tittelnummer “Lazaretto”, waar Jack White bij de start de hip-hop kaart trekt met disto-donderbas en hakkende percussie, maar een gierende gitaarsolo laat dit nummer kantelen naar psychedelische seventies sferen, om dan verbazend uit te pakken met solerende violen van de vermaarde Fats Kaplin. We zijn drie nummers ver en er is geen lijn in dit album te vinden, want met “Temporary Ground” trekt hij op akoestische gitaar en met de pedal steel van Maggie Björklund, in een duet met de schitterende stem en country fiddle van Lillie Mae Rische, resoluut de Nashville kaart. Ook in de droeve ballade “Entitlement”, waar hij stelt “I’m Tired Of Being Told What To Do”, laat hij het hoofd hangen in een akoestische country wals, opgevuld in rootsstijl met harp, mandoline, saloonpiano, de heerlijke harmonieën met Cory Younts en een onvermijdelijke pedal steel. Hoe gelaagd de composities ook klinken, alles valt perfect in zijn plooi, zelfs in een zware, instrumentale bluesy rocker als het spannende en wervelende “High Ball Stepper”, waar hij zijn gitaar zodanig vuur laat spuwen dat Dan Auerbach er een fuzzy poepje aan kan ruiken. Ruw garage rocken kan Jack White ook in Stones stijl, in het dronken fuifnummer “Just One Drink”. Eén van de knapste composities van het album is de plechtige liefdesballade en van soulvolle koortjes vervuld “Would You Fight For Me”, dat met een zwierig orgeltje en dreigende gitaren in de achtergrond, trots om het even welke Western vol dramatiek zou kleuren.

Jack White’s nieuwkomer “Lazaretto” klinkt misschien complexer en niet zo vlot in de oren als zijn gouden plaat “Blunderbuss”, maar het klinkt zoveel spannender en de ware Jack White sound blijft steeds behouden. De verrassingen en weerhaakjes schuilen echter om elke hoek en net dat maakt deze plaat uitermate interessant voor elke muzikale avonturier.

Yvo Zels

 

Artiest info
Website  
 

Label: Thirdman Records
Distr.: V2

video