JAZZ AT THE BERLIN PHILHARMONIC II - NORWEGIAN WOODS

Dit is de tweede Jazz at the Berlin Philharmonic, een idee van Siggi Loch (ACT Rec.) om spannende concerten te organiseren met topmuzikanten met verschillende muzikale achtergronden, die vaak voor de eerste keer samen spelen. Helemaal nieuw is dit idee niet, Kip Hanrahan maakte een prachtige serie lp’s/cd’s waarop musici uit jazz, blues, pop en Zuid Amerikaanse muziek te horen zijn, o.a.Olu Dara, Taj Mahal, Don Pullen, David Murray en Jack Bruce (!). Op deze cd is het vierde concert te horen dat ze gaven onder de naam “Norwegian Woods”, het is een bewijs voor het bijna mystieke succes van de Noorse jazz met zijn roots in de klassieke – en volksmuziek.

Een van de oorzaken van de bijzondere en speciale kwaliteiten van de Noorse jazz is de geografische afgelegenheid van Noorwegen waardoor ze veel minder Amerikaanse jazz artiesten op bezoek kregen en daardoor ook minder werden beïnvloed dan in andere Europese landen. De relatief kleine bevolking zorgt er ook voor dat het aantal jazz muzikanten ook klein is en daardoor waren er ook weinig of geen problemen om samen te werken met mensen uit andere muziek disciplines. De zogenaamde “Nordic Sound” ontstond en is vooral populair gemaakt door de befaamde saxofonist Jan Garbarek in de jaren ’70. Deze maakte in 1993 het succesvolle album “Officium” met het Hilliard Ensemble, een goed voorbeeld van de eerder genoemde synthese tussen verschillende genres. Die Noorse sound zit nog steeds in het DNA van de Noorse jazz, of het nu gaat om de elektronische pionier Bugge Wesseltoft, het drama in de stem van zangeres Solveig Slettahjell of jonge gasten als Morten Ovenild (pno, synth.) van de groep “In the Country”.

De cd begint met “Ingen vinnerf rem til den evige ro“, een oud kerkgezang dat door Knut Reiersrud, Solveig Slettahjell, Bugge Wesseltoftt en “In the country”(Morten Ovenild(pno, synth.), Roger Arntzen (bs) en Pal Hausken (drs) wordt getransformeerd in een moderne hymne. Opvallend is de bluesgitaar van Knut Reiersrud die wonderwel combineert met de piano klanken van Wesseltoft. Andere opvallende nummers zijn de wonderschone versie van “Have a little Faith in me” van John Hiatt, “Take it with me” van Tom Waits en “Nobody’s fault but mine”, hier vermeld als een traditional, dat zal wel maar het wordt toch meestal toegeschreven aan Blind Willie Johnson. Een fantastische cd die ik van harte aanbeveel en niet alleen aan jazzliefhebbers!

Jan van Leersum


Artiest info
Website  
 

Label : ACT
Distr.: Challenge Rec.

video