BLACKTOP DELUXE - TURN UP BE NICE PLAY HARD?

Blacktop Deluxe is nog een vrij nieuwe Britse band. die ontstond in maart 2013 toen Keith Howe, bekend van zijn laatste band Black On blue ging samenwerken met bassist Tim Chapple en drummer Alan Ibbotsen, beiden ex Devils Creek. Dit trio bracht in 2013 al een eerste Ep 'Dark Horses' uit waar vijf songs op te vinden zijn. Deze EP deed het redelijk goed en dat gaf de groep vleugels. Ze kregen ook vrij veel aanvragen om op te treden en stonden in hun toch nog korte carrière al met heel wat grote namen, zoals Larry Miller, Walter Trout en Virgil And The accelerators op het podium. Dus redenen genoeg om zo vlug mogelijk een full album uit te brengen. Hun live muziek wordt nog al eens vergeleken met Cream, Hendrix, Led Zeppelin, ZZTop. Dus stevige muziek met een grote portie rock. Het album bevat elf zelf geschreven nummers. Keith, Tim en Alan zeggen zelf dat ze door talrijke muzikanten beïnvloedt zijn, maar om een paar heel belangrijke te noemen houden ze het bij Joe Bonamassa, Walter Trout en Rory Gallagher.

Het eerste wat je hoort als je 'Turn Up, Be Nice, Play Hard' opzet is een motor die start. Waarschijnlijk die van een 'Mustang 429', want dat is de titel van deze uptempo rocker. Echt een song om in de auto te luisteren met de volumeknop goed open. Alleen opletten dat je geen snelheidsboete krijgt want je drukt bij het horen van dit soort muziek automatisch het gaspedaal iets verder in. Keith bewijst al vanaf de eerste song dat hij een prima gitarist is, zijn gitaar klinkt heerlijk. In het swampy rockblues nummer'Voodoo Slide' neemt Keith de slide gitaar voor zijn rekening. Alan Ibbotsen beheerst het strakke ritme perfect achter zijn drumstel. Eerlijke krachtige ouderwetse rock die altijd zijn plaats en aanhangers zal hebben in de muziek vinden we terug in 'Outta The Red'. De gitaar van Keith scheurt hier genadeloos op de uitstekende basis die Tim en Alan hier laten horen. Keith zijn stem klinkt beter dan ooit op deze muziek die me wat doet terugdenken aan een andere Britse band, namelijk The Free. In de slowblues 'Colour Me Gone' maakt de band gebruik van twee extra muzikanten. Gareth Young op keyboards en Mike Hawkey op tenor saxofoon. Deze twee instrumenten, samen met de gitaar geven een extra kleur aan het voor de rest toch iets te gladde en te brave nummer. Blacktop Deluxe vervolgt met 'Shotgun Callin' Blues'. Een stuwend ritme en Keith die het beste uit zijn zes snarig instrument haalt. Dit is toch muziek die de band veel beter ligt. Tim Chapple speelt mooie en diepe baslijnen in de ballade 'But Not Today'. Dit rustige nummer zit instrumenteel wel knap ineen.

In 'Moving Up A Gear' vinden we zeker oude ZZtop invloeden terug. Een heerlijk rock nummer met de gitaar die weer lekker vettig klinkt en de keyboard die constant, maar juist perfect aanwezig is. Heel bluesy getint is 'Always A Sinner'. Het heeft een heel eentonig maar wel knap en strak ritme. Een song die we zeker niet vereenzelvigen met Blacktop Deluxe is zeker 'Cascade'. Het begint met een gitaarsound die op die van Dire Straits lijkt en ons dan meeneemt naar een zomers zuiders ritme. Even wordt zuiderse sfeer afgeweken en dat is op het moment dat Keith aan een korte maar felle gitaar solo begint. Afsluiten doet de band met het instrumentale 'Short Walk Home'. De titel liegt niet want het inderdaad een vrij kort nummer, maar wel echt mooi. Weer komt het uitstekende gitaar werk van frontman Keith Howe tot uiting. 'Turn Up, Be Nice, Play Hard' is een prima en gevarieerd debuut album geworden. Uitschieters zijn zeker 'Mustang 429', 'Voodoo Slide' en 'Moving Up A Gear'. Persoonlijk vind ik de band beter in de uptempo rock songs. Keith Howe is een ervaren gitarist die weet welke sound hij juist in een nummer moet leggen.

Walter Vanheuckelom

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

video