GENESIS – SUM OF THE PARTS (DVD)

“ 2014: Genesis came back together to tell us their story... “

“Genesis” is een progressieve rockgroep uit het Verenigd Koninkrijk, opgericht in 1967 door Peter Gabriel, Mike Rutherford, Tony Banks, Anthony Phillips en Chris Stewart. In de jaren zeventig maakte de groep naam in de avant-garde van de popmuziek met haar dramatiek en zwarte humor, maar gooide in de jaren tachtig het roer om met toegankelijker werk wat de bands vele hits opleverde.

Peter Gabriel frontman… “Genesis” ontstond in 1967 op een Engelse kostschool toen een groepje tieners (Peter, Mike, Tony & Anthony), leden van de schoolbandjes, besloot gezamenlijk een demo op te nemen. Een van de tapes kwam in de handen van producer Jonathan King, die de groep haar naam gaf en ze een platencontract aanbood. Het resultaat was “From Genesis to Revelation” (1969), een met strijkorkest gelardeerd conceptalbum over het ontstaan van de aarde, dat zich muzikaal ergens tussen soul, folk en beat bevindt. Het album flopte en gedesillusioneerd gingen King en zijn pupillen ieder hun weg. Na deze valse start besloot “Genesis” om door te gaan. De band experimenteerde in deze tijd al met minder vanzelfsprekende songstructuren en topzware serieuze teksten. De individuele bandleden gaven hun studie op en gingen bij elkaar in een huis wonen, om er te werken aan nieuw materiaal.

De carrière van “Genesis” begon toen de band werd ontdekt door de manager en kersverse platenbaas Tony Stratton-Smith, die ze een contract aanbood bij zijn label Charisma Records. De groep bracht in 1970 het album “Trespass” uit, waarop zes lang uitgesponnen, akoestisch georiënteerde, romantische songs staan. Hierna stapte gitarist Anthony Phillips wegens podiumangst uit de groep. De overige bandleden ontsloegen drummer John Mayhew en als vervangers werden Steve Hackett (gitaar) en Phil Collins (drums) aangetrokken. Daarmee was de zogeheten "klassieke line-up" van Genesis een feit. Op de in respectievelijk 1971 en 1972 uitgebrachte albums “Nursery Cryme” en “Foxtrot” kwam de groep muzikaal tot wasdom, mede dankzij de komst van de technisch veel competentere Hackett en Collins. Naast de duistere romantiek werd nu ook de zwarte, macabere humor van zanger-dwarsfluitist Peter Gabriel een onmisbaar onderdeel van de muziek van “Genesis”. Om het theatrale aspect van de muziek nog meer kracht bij te zetten en ook om de ogen van de muziekpers op de groep gericht te krijgen, kroop Gabriel op het podium in de huid van een almaar groter arsenaal aan personages. Hij gebruikte make-up, vertelde bizarre verhalen, maar maakte voornamelijk gebruik van kostuums. Vanaf het moment dat hij zich uitdoste in de rode jurk van zijn vrouw en een vossenmasker opzette, sloeg dat in als een bom en vanaf dat moment waren “Genesis” en Gabriel plotseling "hot". Met het album “Selling England By The Pound” uit 1973 scoorde “Genesis” zowel muzikaal als publicitair. Gabriel ging steeds meer zijn eigen weg en had almaar minder behoefte om compromissen te sluiten met de andere leden van “Genesis” De andere leden kregen steeds meer het gevoel dat de podiumpersoonlijkheid van Gabriel ten onrechte de aandacht van de muziek afleidde. Strubbelingen tussen Gabriel en de rest van de groep ten tijde van de opnames van het conceptalbum “The Lamb Lies Down On Broadway” (het verhaal van een immigrant) (1974), leidden uiteindelijk tot het vertrek van Gabriel in 1975.

Phil Collins frontman… “Genesis” besloot naar een nieuwe zanger te gaan zoeken en een nieuwe plaat op te nemen. Maar na honderden onbevredigende audities was de band de wanhoop nabij. Het volgende album “A Trick Of The Tail”, was inmiddels al opgenomen, met uitzondering van de zangpartijen. Einde raad besloot Phil Collins om de zang voor zijn rekening te nemen. Tot dan toe had hij alleen achtergrondvocalen en twee akoestische liedjes voor zijn rekening genomen. Het bleek een gouden greep, en vanaf dat moment was Collins behalve de drummer ook de zanger van Genesis. “A Trick Of The Tail” (1976) werd het bestverkochte Genesis-album tot dan toe. Collins besloot de kostuums van Gabriel achterwege te laten en een minder excentrieke pose op het podium aan te nemen. “Genesis” trok vervolgens met drummer Bill Bruford als tourdrummer in een triomftocht door West-Europa en Amerika. Na het introspectieve “Wind & Wuthering” en het live-album “Seconds Out” verliet ook gitarist Steve Hackett de groep. Hij was gefrustreerd geraakt over zijn compositorische aandeel in de muziek en richtte zich nadien op een solocarrière. Bassist en ritme gitarist Mike Rutherford neemt vanaf dan de honneurs waar op leadgitaar.

En toen waren ze nog met drie… Op het album “...And Then There Were Three...” (1978) ontbraken de dromerige en breed uitgesponnen gitaarpartijen van Hackett. Het album leverde “Genesis” de eerste wereldwijde hitsingle op, de definitieve doorbraak voor de band naar een (nog) groter publiek. "Follow You Follow Me" was een, voor Genesisbegrippen, simpel liefdesliedje en veroverde aan beide kanten van de Atlantische Oceaan de hitlijsten. Tijdens de volgende tournee werd de groep ondersteund door Chester Thompson op drums en Daryl Stuermer op gitaar (die beiden tot in 1992 deel van de live-band zouden blijven). Het succes stelde “Genesis” financieel in staat een pauze van twee jaar te nemen. De groep besteedde deze tijd met nadenken over de muzikale koers van een progressieve band als “Genesis” in een almaar meer naar punk en pop neigende muziekwereld.

Het antwoord op die kwestie kwam in 1980 met het album “Duke”. Op dit album stofte Genesis haar soul-roots af en liet zich inspireren door zwarte muziek als R&B. "Misunderstanding" werd de eerste top tien hit van Genesis in Amerika. Toen in 1981 (na een persoonlijke moeilijke periode) Collins' solo-debuutalbum “Face Value” zowel qua verkoop als in de serieuze muziekpers een groter succes werd dan welk Genesis’ album dan ook, begonnen velen zich af te vragen of “Genesis” nog toekomst had. Merk op dat Peter Gabriel eerder na zijn vertrek met “Solsbury Hill” in 1977 een wereldhit scoorde… 

 “Abacab” (1981) brak rigoureus met alle Genesis’ dogma's en liet voor het eerst sinds jaren weer een groepje muzikanten horen, dat lol heeft in het muziek maken en haar grenzen verkent. De blazerssectie van “Earth, Wind & Fire”, die meedeed mee op "No Reply At All", wekte echter de woede van een deel van de "oude" fans, die toch al ontevreden waren over de in hun ogen commerciële koers van het nieuwe “Genesis” in het algemeen. Toch waren de positieve reacties op “Abacab” talrijker dan de negatieve.

Op 3 oktober 1982 vond een reünieconcert plaats van de leden van “Genesis” op dat moment (Collins, Rutherford, Banks, Stuermer en Thompson) met Peter Gabriel, genaamd “Six of the Best Reunion Concert”.

In 1983 kwam Genesis met de opvolger van “Abacab”. Dit album heette simpelweg “Genesis”. Met deze plaat keerde de groep weer gedeeltelijk terug naar het grootse geluid dat zo lang haar handelsmerk was geweest, zij het met de eenvoud van “Abacab” en “Duke” en in een moderner jasje. "Mama" (de song met het vreselijk “gepikte” lachje) werd een van de grootste hits voor de groep.

In 1986 volgde het album “Invisible Touch”, dat werd gekenmerkt door een catchy geluid en een moderne productie. Het album staat bol van de geluidsexperimenten, en is daardoor volgens sommigen nog net geen knieval naar de pure commercie. De videoclip van "Land Of Confusion", gemaakt door de komische poppengroep “Spitting Image”, sleepte talloze prijzen in de wacht. Ook de titelsong van het album werd een grote hit. Phil Collins was inmiddels, mede dankzij zijn solocarrière, uitgegroeid tot een superster. Na een intensieve wereldtournee werd het vervolgens een lange tijd stil rondom “Genesis”. In deze periode toerde Mike Rutherford met zijn andere band, de AOR-groep “Mike and the Mechanics”, met als leadzangers Paul Carrack en Paul Young (niet te verwarren met Paul Anthony Young). Peter Gabriel laat zich in 1986 ook opmerken met “Sledgehammer”…

Pas in 1991 verscheen weer een album van Genesis: “We Can’t Dance”, bedoeld als een lichte knauw naar de dan dominant wordende dansmuziek in de hitparades. De muziek op “We Can’t Dance” is wat ingetogener en meer verhalend, en in die zin keerde “Genesis” na “Invisible Touch” weer terug naar de muzikale basis van de groep. Het album oogstte wederom veel succes, en bracht Genesis met "I Can't Dance" zelfs haar eerste Nederlandse nummer 1-hit.

Phil Collins af… Tijdens de daaropvolgende wereldtournee besloot Phil Collins dat het genoeg geweest was. Dat hij “Genesis” verliet, werd echter pas in 1996 bekendgemaakt. “Genesis”, dat toen alleen nog bestond uit de twee medeoprichters Tony Banks en Mike Rutherford, kondigde aan met een nieuwe zanger en een nieuw album te zullen komen. Dit werd gezien als een even moedig als onzalig plan, omdat het album “...Calling All Stations...” (1997), met de voormalig “Stiltskin” zanger Ray Wilson, lang niet zoveel succes boekte als “Invisible Touch” en “We Can’t Dance”.

Voor Rutherford was dat zo'n grote teleurstelling dat het doek voor “Genesis”, na een weliswaar succesvolle tournee langs grote zalen, toch viel. Althans voorlopig. In de volgende jaren werden de albums van “Genesis” opnieuw uitgebracht. Ondertussen was de toekomst van de groep nog steeds onduidelijk. Genesis bestond officieel nog steeds, maar actief was de groep niet meer. Banks en Rutherford (en Collins) hielden in interviews meestal de mogelijkheid open dat de band nog nieuwe opnamen zou uitbrengen. Diverse incidentele gezamenlijke opnamen voor dvd's (met Collins als zanger) en een verzamel-cd met een cover van het eigen "The Carpet Crawlers" in de complete oude bandbezetting (met Hackett en Gabriel) leken ook in die richting te wijzen.

In 2007 waren Collins, Banks en Rutherford weer bij elkaar voor een reünie-tour, met de naam “Turn It on Again: The Tour”, en met daarna een soortgelijke tournee door Amerika. Even was er sprake van dat Peter Gabriel ook aan deze reünie zou deelnemen. Echter, door onder meer te drukke werkzaamheden zag Gabriel hier alsnog vanaf. In 2008 verscheen een registratie van een concert in het Circus Maximus op dubbel-dvd als “When in Rome 2007”. In 2010 werd bekendgemaakt dat Collins lichamelijke klachten zou hebben, waardoor hij niet meer kon drummen en ook niet meer actief zou zijn. In 2013 geeft Collins in een interview echter aan dat hij een mogelijk nieuw album en bijbehorende tour met “Genesis” nog steeds niet uitsluit.

Recent – of moeten we schrijven na vijfenveertig jaren? - is er een Genesis-DVD uitgebracht. Noem het liever een nonchalante Genesis- documentaire (die herkenbaar is in de biografie van de band hierboven) of een DVD, met een wat suggestieve titel “Sum of the Parts” en dito aankondigingen in de (Britse) pers – want er komt géén reünie of officiële viering van de 40st  verjaardag van hun “The Lamb Lies Down On Broadway” album... Het is een officieel goedgekeurde BBC documentaire, waar alle originele Genesis leden, apart of in groep, hun visie geven op de chronologische Genesis geschiedenis. Met alvast één opmerking, dat de visie van Steve Hackett, hier wat mager (bijna niet) gegeven wordt. De documentaire omvat ook interviews met toenmalige protagonisten als muziek manager Richard MacPhail, producer Jonathan King, pop criticus Kate Mossman (New Statesman) en radio DJ Angie Greaves (London's Magic 105.4 FM). Een aparte fase in de documentaire is het deel waarin Genesis naar Amerika trekt en het deel waarin er dieper wordt ingegaan op Collins’ drumtechnieken en ontwikkeling. Daarnaast is er natuurlijk ook de 3CD set “R-Kive” uitgekomen (vergelijkbaar met het “Platinum Collection" album, dat ook solo songs van iedere muzikant bevat), welke een muzikale tijdreis door de Genesis geschiedenis is, incl. de belangrijkste solo tracks van alle leden. Beide releases zijn ‘must haves’ voor alle Genesis fans! Voor de anderen is dit negentig minuten gearchiveerde muziekgeschiedenis van één van de grootste Britse rock bands, die iedereen wel ergens zal herkennen of doet meezingen.

Eric Schuurmans

 

DVD scene titles: 1-The Peter Gabriel Years / 2-Forming The Band / 3-Ant Leaves and Phil and Steve Join / 4-New Costumes - The Fox’s Head / 5-New Worlds – The Challenge of America /  6-The Lamb Lies Down On Broadway / 7-Next / Bonus Interviews  – Director: John Edginton

Line-up:
Tony Banks*: keys, 12-string guitar, backing vocals (1967-1998  / 2007)
Phil Collins: drums, lead vocals, backing vocals (1970-1996 / 2007)
Peter Gabriel*: lead vocals, flute, percussion (1967-1975)
Steve Hackett: guitar (1970-1977)
Mike Rutherford*: bass, guitar, backing vocals (1967-1998 / 2007)
Other band members:
John Mayhew: drums, percussion, backing vocals (1970)
Anthony Phillips*: guitar, backing vocals (1967-1970)
Jonathan Silver: drums (1967-1969)
Chris Stewart*: drums (1967)
Ray Wilson: vocals (1996-1998)
* original members 1967

Discography (studio albums):
1969 : “From Genesis to Revelation”
1970 : “Trespass”
1971 : “Nursery Cryme”
1972 : “Foxtrot”
1973 : “Selling England by the Pound”
1974 : “The Lamb Lies Down on Broadway”
1976 : “A Trick of the Tail”
1976 : “Wind & Wuthering”
1978 : “...And Then There Were Three...”
1980 : “Duke”
1981 : “Abacab”
1983 : “Genesis”
1986 : “Invisible Touch”
1991 : “We Can't Dance”
1997 : “Calling All Stations”
Video – dvd:
1982 : “Three Sides Live” (video)
1984 : “The Mama Tour” (video)
1992 : “The Way We Walk - Live in Concert” (dvd)
2003 : “Live at Wembley Stadium” (dvd)
2004 : “The Video Show” (dvd)
2008 : “When In Rome 2007” (dvd)
2014 : ”Sum of The Parts” (dvd)

 

Artiest info
Website  
 

Label: Eagle Rock Entertainment

video