MICHAEL HOSSLER - WITH FRIENDS LIKE THESE

De uiterst sympathieke, minzame en verdomd straffe gitarist van Dan Treanor’s Afrosippi Band heeft een solo album op de markt gebracht met als toepasselijke titel “With Friends Like These”. Toepasselijk inderdaad want er figureren nogal wat muzikale vrienden waar Michael mee samenwerkt of -gewerkt heeft. Hossler draagt het album op aan zijn vader John en wees maar zeker dat de man er erg blij om zal zijn.

De aftrapper van dienst is tegelijk de enige song die niet van de hand van de Michael is: “Shake The Shack”. De door ons zo bewonderde Erica Brown is uiteraard alweer indrukwekkend bij stem en gouwgenoot Dan Treanor schittert alweer op Harmonica op dit tot de dansvloer uitnodigende radiovriendelijke nummer. Het is wat verbazend om na dit sterk nummer een duo instrumentale songs te horen te krijgen. Niet dat er iets mis is met deze nummers, wel integendeel maar er rest wel eerder het gevoel van “verdomd waarom Miss Brown hier niet bij betrekken?”. “Blue Fuse” heeft een lichte jazz kruiding maar wat is dat snarenspel toch alweer indrukwekkend te noemen. En ook bij “7 Step Hag” kunnen we ons niet van de indruk ontdoen dat dit nog sterker uit de verf zou gekomen zijn met een sterke zangeres erbij betrokken. Of misschien ook wel een zanger, eentje van het niveau van Rex Peoples bijvoorbeeld die de vocals verzorgt op het heerlijke “Hiding In The Shadows”! Er is niet alleen die soulvolle, warme stem maar Michael Hossler bewijst hier vlotjes wat een uitstekend songwriter hij ook al wel is. De bluesharp van Nic Clark is fantastisch gecast bij deze song. Het jammerende effect onderstreept het verdriet van de vrouw, treurend om het verlies van haar man. Sterk tekstgeschrijf op een onderstrepende muziek en dit aangevuld met Peoples’ prestatie maakt dit toch wel tot één van onze favorieten op deze release.

Zoals u al opgemerkt zal hebben overheersen de instrumentale nummers op dit album. Dit leidt bijwijlen tot mijmerende pareltjes als “Are You Cool Yet”. Hossler en zijn gitaar, inventieve fingerpicking, perfecte achtergrondmuziek die rustmakend voort dobbert. Dat je hierna snel weer bij de les bent, daar zorgt de ook al indrukwekkende zangeres Merrian “MJ” Johnson voor. De dame schittert op “You’re Gonna Miss Me”, een plakker met stevige sax bijdrage van Alan Simmons. Ze heeft gelijk want op het hierop volgende jazzy instrumentale “The Right Thing By Leaving” zijn we minder geneigd om geconcentreerd te luisteren. Gelukkig valt er “Somewhere Down The Road” wel een alweer kraakheldere stem te beluisteren. Een stem die tot onze grote verbijstering die van Michael zelf is ! En het is met dit gegeven dat we de man vroeg of laten willen confronteren. Dat je beroep doet op ijzersterke zangers en zangeressen om je plaat nog meer cachet te geven is iets dat we toejuichen, maar waarom zoveel instrumentale nummers als je zelf over dergelijk fraai vocaal instrument beschikt? In het geval van “Whip, Crack, Perfect” kunnen we het, alweer, instrumentale karakter nog gaan beschouwen als de even fraaie als passende rode loper voor het afsluitende “I Am The Invisible Man” waar Jay Forrest zorgt voor de zangpartijen en dat mede door de jankende gitaarlijnen ook een alweer best aardig nummer is geworden.

Een fraaie plaat met wat te veel instrumentale nummers erop . Het grote voordeel van die songs is echter dat je je tenvolle kan concentreren op ’s mans uitstekende gitaarspel. Dat hij prima songs kan schrijven is hier ook al weer bewezen. En dat de man druipt van liefde voor muziek daar kan je niet aan twijfelen.

Luc Meert

 

10 cd's te winnen!

Wil je daar kans op maken, dan mail je ons gewoon even:
je naam, je adres en de vermelding:
MICHAEL HOSSLER
Binnen een aantal weken wordt uit alle inzendingen de gelukkigen getrokken.
Wij hopen dat u massaal Rootstime hier zult mailen
De winnaars worden per mail verwittigd.

Artiest info
   
 

CD Baby

Label: Skywave Recordings