DANA FUCHS - SONGS FROM THE ROAD

Dana Fuchs haar leven gaat in geen geval over rozen, maar elke tegenslag maakt deze uitzonderlijke vrouw nog sterker. Ze werd geboren in Florida als jongste van zes kinderen. Verschillende muziek invloeden kreeg ze met de paplepel ingegeven. Haar oudere broers en zussen speelden in de garage heavy rock, van haar ouders hoorde ze muziek van Ray Charles en Hank Williams en op school regeerde in die jaren de funk. Bovenop deze smeltkroes van invloeden voegde Dana nog de gospel muziek toen ze op twaalf jarige leeftijd lid werd van Een gospel koor in een kleine zwarte kerkgemeenschap aan de rand van de stad. Net voor haar negentiende verjaardag trok Fuchs naar New York om het te gaan maken in de muziekwereld. Het draaide spijtig genoeg voor haar anders uit. Ze leerde de verkeerde mensen kennen, raakte aan de drank en de drugs en kwam zo in een depressie terecht. Het ging van kwaad naar erger en ze geraakte aan lager wal. Het was Jon Diamond die Dana redde van de drugs en haar terug een normaal leven leerde leven. Jon was ook een tijdje de levenspartner van Dana en is nu nog steeds haar gitarist. Op het moment dat het met Dana iets beter begon te gaan kreeg ze het bericht dat haar zus zelfmoord had gepleegd. Deze gebeurtenis sterkte Dana nog meer om uit het drugsmilieu te blijven en voluit te gaan voor de muziek. Dat laatste doet ze trouwens op een geweldige manier en met veel overtuiging. In 2003 kwam Dana haar eerste album 'Lonely For A Lifetime' op de markt. De cd kreeg overal goede recensies en in 2007 verscheen haar live album 'Live In NYC'. Weer gingen er nieuwe deuren open voor de zangeres. Want hoe goed haar eerste studio album ook was, Dana is een artieste die op haar best is als ze op een podium staat en mensen kan entertainen. Door dat live album werd Fuchs ook opgemerkt door het grote RUF Records die de zangeres een contract aanbood. Er volgden met 'Love To Beg' uit 2009 en 'Bliss Avenue' uit 2013 twee studio albums op RUF Records en nu is er dan op datzelfde label de live cd/dvd 'Songs From The Road' die we nu gaan bespreken.

Deze 'Songs From The Road' werd opgenomen in de Highline Ballroom in New York City op 14 maart 2014. De cd bevat zestien songs en de dvd heeft één nummer meer. Het hoeft zeker niet te verwonderen dat het grootste aantal van de songs uit Fuchs recentste album 'Bliss Avenue' komt. Het is trouwens met de titelsong uit dat album dat Dana deze cd begint. Dat Dana tussen haar nummers graag praat tegen het publiek weten de echte fans wel, ook op dit album doet de zangeres dit, maar wel minder uitgesproken. In 'Handful To Many' horen we subtiel erg mooi toetsenwerk van Peter Levin en we krijgen ook een pittig stukje gitaar te horen van Jon Diamond, één van de twee gitaristen. Dana heeft ook een stukje van ZZ Top's 'La Grange' in dit nummer verwerkt. Dat stukje met how how how herkent natuurlijk iedereen en zorgt voor een extra troef. We horen duidelijke soul invloeden tijdens 'Living On Sunday' waarin The Screaming Sirens, de driekoppige vrouwelijke backing vocals, een prachtige meerwaarde geven aan de song door de manier waarop zij de frontvrouw vocaal ondersteunen. In dit zeer goede nummer laat Peter Levin zijn klasse op de toetsen uitgebreid horen tijdens een mooi opgebouwde en heftige solo. Dana Fuchs bewandelt veel muzikale wegen, zo laat ze haar band een tandje bijsteken voor de rocker 'How Did Things Get This Way'. De stem van Dana, die een enorm bereik heeft, kan moeiteloos alle genres aan. Tevens weet ze heel veel gevoel in die stem van haar te leggen. Het vingervlug vingerwerk op de gitaar maakt het geheel compleet. Een heel emotionele song is 'So Hard To Move'. Dana schreef dit nummer na de dood van haar broer die veel te vroeg deze wereld verliet. Dat je zo een verdrietige en trieste gebeurtenis kan omvormen naar zo een geweldig stukje muziek is bijna onbegrijpelijk. Fuchs had een heel intense band met haar broer en dat hoor je ook aan de manier waarop ze het nummer zingt. Ze zegt ook dat haar broer voor altijd in haar hart zal blijven leven en dat deze song er voor zal zorgen dat hij nooit zal worden vergeten. Wanneer Dana stopt met zingen legt de gitaar dezelfde weemoed en verdriet in de song als Dana's stem. Zonder meer één van de beste songs op dit album.

Het volgende nummer 'Summersong' is een mix van gospel en soul. Het doet me onbewust terugdenken aan de muziek van The Supremes. Jack en Joe Daley gaan er stevig tegen aan in het rocknummer 'Set It On Fire' dat een heel catchy refrein heeft. Nog één van de hoogtepunten op dit album is de ballade 'Sad Salvation'. In dit soort songs kan Dana zoveel gevoel en intensiteit leggen dat ze je elke keer weer raakt. Het enige nummer uit haar eerste album 'Lonely For A Lifetime' is 'Tell Me I'm Not Drinking'. Dana en Jon op de akoestische gitaar, samen met Matt Beck die op de slide gitaar het nummer helemaal compleet maakt. De instrumentale begeleiding is dus heel sober, maar dit maakt deze song zo mooi. Ik zei al dat Fuchs van alle markten thuis is. Nu gaat ze van het heel rustige naar de cowboys in Texas. De drums klinken als een horde paarden die over de prairie galopperen. Ondertussen laat Dana haar gekende schreeuw een paar maal horen. 'Vagabond Winds' is nog zo een pakkende ballade waar de zangeres een patent op heeft. Met gierend gitaarwerk begint het stevige 'Keep On Walking'. Instrumentaal trekken de muzikanten hier alle registers open en ook de backing vocals zijn weer uitdrukkelijk aanwezig. Jack Daley steelt de show met een pittige bas solo waar Dana met een luide schreeuw een abrupt einde aan maakt. Dana Fuchs neemt ons mee in haar liefdesleven in de meeslepende Otis Redding cover 'I've Been Loving You Too Long'. Geen blazers maar in de plaats een spetterende gitaar geeft deze originele soul ballade een rock tintje. Op de strot van Dana staat geen rem en ze laat al haar gevoelens de vrije loop. Wat een nummer, wat een stem. Als laatste nummer krijgen we de gekende Beatles cover 'Don't Let Me Down'.

De dvd is nog mooier, want Dana Fuchs moet je bezig zien. Ze gebruikt heel het podium, haar lenige lichaam wringt ze in allerlei bochten. Haar armen bewegen altijd, want zo is Dana nu eenmaal. Ze beleeft haar muziek heel intens met gans haar lichaam en met elk zintuig. Op de Dvd krijg je ook nog een extra nummer, namelijk 'Love To Beg', de titel song van haar tweede studio album. Gitarist Jon Diamond speelt zich hier helemaal in de kijker. Deze cd/dvd is zeker een aanrader voor elke muziekliefhebber. Als je de dvd gezien hebt ben ik er bijna zeker van dat je deze ras artieste met haar erg goede band ook live aan het werk wil zien. En die kans heb je want Dana is in onze contreien. Op 20 november is ze in de P60 in Amstelveen (NL), op 21 november in Zaal De Posthoorn in Hamont- Achel (B), op 22 november op het Tamboer Bluesfestival in Hoogeveen (NL) en op 23 november in het W2 Poppodium in Den Bosch (NL).

Walter Vanheuckelom

 

20 november - P60 - Amstelveen (NL)
21 november - Zaal De Posthoorn in Hamont- Achel (B)
22 november - Tamboer Bluesfestival in Hoogeveen (NL)
23 november - W2 Poppodium in Den Bosch (NL).

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: RUF Records

video