FERRE GRIGNARD – CAPTAIN DISASTER / FERRE GRIGNARD / I WARNED YOU

Als hij niet zo snel geleefd had en vandaag nog onder ons zou zijn, zou hij voorbije 13 maart 75 geworden zijn. “Hij” is in dit verband Ferre Grignard, de man van meer legendes dan hits, die in de tweede helft van de jaren '60 van vorige eeuw, in z'n eentje zowat alle strekkingen vertegenwoordigde, waar je als deftig opgevoede jongere misschien al wel had over spreken, maar verder niet te veel mee wilde te maken hebben: hij was provo voor dat woord uitgevonden was, hij was beatnik voor iemand hier van Kerouac gehoord had, hij had lak aan alle mogelijke conventies en hij was, alles wel beschouwd, een ongeleid projectiel. Maar dan wel eentje die een hele fijne verzameling liedjes opnam, waarvan helaas alleen maar “Ring, Ring, I've Got To Sing” een heel klein beetje overleeft en zelfs op radio 1 gemiddeld twee kaar van stal gehaald wordt. Eén keer tijdens Radio Tour en één keer in december, als er weer eens naar de beste Belgische song aller tijden gepeild wordt.

Die “Ring, Ring” stond, samen met onder andere “Drunken Sailor” en “Crucified Jesus” op de eerste elpee van Ferre, plaat die vorig jaar overigens ook al heruitgebracht werd door Starman. Na die eerste zouden er nog drie volgen en die drie zijn, wegens intussen redelijk onvindbaar geworden, nu in één klap door Starman heruitgebracht, compleet met artwork van toen en al. Dat wil onder meer zeggen, dat je met “I Warned You” een heuse Fred Bervoets in huis haalt en dat je op de witte, titelloze plaat, de namen van wijlens Koen De Bruyne en Derroll Adams in de lijst van medewerkers vindt.

Ander belangrijk weetje: de foto's op de voorkant van “Captain Disaster” en die binnenin “Ferre Grignard” zijn van Raoul Van Den Boom, de man die blijkbaar overal was waar er muzikaal iets te beleven viel in en om Antwerpen in die dagen en van wie ik wat graag eens het verzameld werk onder ogen zou krijgen. Gesteld dat het bestaat, that is.

Evenzeer het onthouden waard: op de achterkant van “Captain Disaster” wordt Ferre steevast als Ferré vermeld. Wellicht omdat de gelijknamige Léo wel enigszins uitspreekbaar was voor de Parisiens van toen. Want, laten we niet vergeten dat een flink stuk van de muzikale nalatenschap van Grignard in Parijs opgenomen was, nadat hij bij Barclay terecht was gekomen na het succes van z'n eerste elpee.

De rest van het muzikale verhaal is eigenlijk bekend: het liep alleen nog maar bergaf. Ferre durfde al,  eens niet opdagen op concerten, of na nauwelijks drie of vier nummers de aftocht blazen, omdat hij z'n dagje niet had, enfin, het gedrag van iemand die bij momenten iets te veel ruimte gaf aan drank en drugs en die daardoor lang niet alles uit z'n carrière haalde dat erin zat.

Dat neemt niet weg, dat deze drie elpees stuk voor stuk de moeite van het beluisteren meer dan waard zijn, want je zou er zonder al te veel moeite een geweldige “best Of” kunnen uit distilleren. Ik vermeld er een paar: “Tell Me Now”, “Yama Hey” (wat was dat ooit een kamp-hit bij ons in de jeugdbeweging!), “Hansie Pansie”, “Captain Disaster”, “Lazy John”, “Fog Trouble”, “She's Back”, het overal onderschatte “Cool It Baby”, de ode aan de dezer dagen ook haar zwanenzang zingende“The Muze” het hartverscheurende “Orphan Blues”, de pogingen om “Goodnight Irene”, “Midnight Special” en “I'm Alabama Bound” in de groeven te krijgen... Natuurlijk zal bij de meesten onder ons “I Warned You” een belletje rinkelen, maar evenzeer is “On My Dying Bed” een song die na dik veertig jaar nog altijd overeind staat. Om maar te zeggen: wie de tijd van de Ferre nog heeft beleefd, kan alsnog nieuwe exemplaren van elpees 2,3 en 4 in huis halen. Wie ze al had, kan die versleten exemplaren nu door niewe vervangen. Weet u, de Sint komt er aan. En ak bestaat hij niet echt, hij bekijkt wel degelijk de lijstjes, van alle kinderen, groot en klein.
't Is dat ik ze al heb, anders zou 'k het wel weten....

(Dani Heyvaert)

Artiest info
Label:  Starman Records