ELIOT BRONSON – ELIOT BRONSON

Vaak wordt een eerste album zonder titel op de markt gegooid, maar dat klopt helemaal niet voor de nieuwe titelloze plaat van de Amerikaanse folkrockzanger en songschrijver Eliot Bronson. Na de cd “Blackbirds” uit 2011 en het samen met zijn band ‘Yonder Orphans’ uitgebrachte album “Milwaukee” uit 2012 is het eind oktober verschenen schijfje “Eliot Bronson” zijn derde studioalbum.

Deze muzikant is bij de grote muziekliefhebbers misschien wel bekend omwille van zijn werk bij de folkrockers ‘The Brilliant Inventions’ (samen met Josh Lamkin), een duo dat van 2004 tot 2010 vooral in Atlanta bekendheid wist te vergaren tot Eliot Bronson besloot om zich op een solocarrière te storten.

Voor zijn derde album wist hij de bekende producer Dave Cobb van o.a. ‘Rival Sons’, Shooter Jennings en Jason Isbell te strikken om de tien nieuwe en door hem gecomponeerde liedjes professioneel en geheel analoog op te nemen in diens studio in Nashville, Tennessee.

De studiomuzikanten die hun steentje aan de realisatie van dit album hebben bijgedragen waren gitarist Bret Hartley, bassist Adam Gardner, toetsenist Mike Webb en drummer Chris Powell, terwijl Dave Cobb zelf op akoestische gitaar meespeelde en zangeres Kristen Rogers waar nodig voor de vrouwelijke vocale ondersteuning zorgde.

De 35-jarige Eliot Bronson heeft een uniek en uitzonderlijk mooi, honingzoet stemgeluid zoals u zelf kunt vaststellen in het live gebrachte liedje “New Pain” op de video bij deze recensie. Met zijn op de gevoelige snaren gerichte, emotionele songs en zijn heerlijke stem manipuleert hij de luisteraar via onzichtbare, maar duidelijk aanwezige touwtjes.

Hij sleept je mee in zijn leefwereld en zijn emoties, maar hij laat de verwerking van dit alles aan de luisteraar zelf over, zonder oplossingen aan te reiken. Liedjes als “River Runs Dry”, “Nothing Like Me”, “You Wouldn’t Want Me If You Had Me”, “Time Ain’t Nothin’ (But A Thing We Waste)”, het heerlijke “Sleep On It”, de akoestische gitaarballad “Never Been A Friend Of Mine” en het aan Jesse Malin herinnerende, autobiografische “Baltimore” vormen zich telkens weer rondom een zekere vorm van droefheid en eenzaamheid, gevoelens die extra versterkt worden door de klagende klanken van de alom aanwezige lap steelgitaar.

Wij horen hier songs in de stijl van iemand als Justin Townes Earle, gezongen met een stem die afwisselend aan de countrysnik van Chris Isaak en aan de treurnis van Ryan Adams doet denken. Gelukkig wordt de luisteraar eventjes uit de put vol tranen gehesen via enkele meer uptempo liedjes zoals “Comin’ For Ya North Georgia Blues” en het countrybluesnummer “I Just Came Back To Tell You I’m Leaving”. Mogen wij u tot slot warm aanbevelen om zelf eens grondig te gaan luisteren naar wat misschien wel één van de beste platen van 2014 zal gaan worden. Kopen mag natuurlijk ook!

(valsam)

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Saturn 5 Records

video