THE PORTER DRAW – THE PORTER DRAW

Ja lap! Ik heb het weer aan mijn been en mag een cd bespreken van een band, waarvan ik me afvraag hoe hij bij de vorige twee platen volkomen aan onze aandacht is kunnen ontsnappen. Shit happens, zeker? In alle geval ben ik wel bijzonder blij dat ik bij deze de inhaalbeweging mag inzetten want, neemt u dat alvast van mij aan, The Porter Draw is een band om heel erg in het oog en oor te houden. Dat bewijzen ze meer dan overtuigend op deze derde plaat, waarvan ik onmogelijk kan zeggen of ze beter is dan de vorige twee, want ik heb die dus nooit gehoord. En daar heb ik nu al flink spijt van, aangezien deze hier, zonder de minste overdrijving, een pareltje genoemd mag worden.

De vijf heren van The Porter Draw, een band uit Albaquerque, NM, beheersen immers de kunst van het songschrijven en van het spelen tot in de kleinste details: ze maken de fraaiste melodieën, die ze daarenboven voorzien van heel knappe harmonieën en die wellicht nog het meeste opvallen doordat ze zo ingenieus gearrangeerd en opgebouwd zijn. Als je al die ingrediënten bij elkaar hebt op één plaat, dan ben je als recensent behoorlijk gelukkig. Als daarenboven blijkt dat niet één van de tien songs minderwaardig is, dan kan je rustig spreken van een hele goeie plaat en wat in deze nog sterker is: dit behoort tot de allerbeste alt. Country die we ooit mochten aanhoren. Dit is van het niveau van de beste Jayhawks, Son Volt of Old 97's en daarmee heeft u dan ook de raakpunten gehad, die het meest in het oor springen. Of nee, toch niet: ik durf zonder al te veel pretentie ook verwijzen naar sommige R.E.M-nummers. Zegt dat u al iets? OK, dan moet u dringend even de moeite nemen om, via één van de bijgeleverde links aan deze recensie, naar de Youtube- of de Soundcloudpagina van de heren te gaan. Ik ben er vrij zeker van dat u, voor zover u niet afkerig bent van een mandoline of een banjo, als u niet meteen hard gaat krijsen wanneer u een akoestische gitaar hoort,met andere woorden, als u houdt van zachte, melodieuze muziekjes waar het weidse van de Amerikaanse boerenbuiten doorheen stroomt, wel, dan bent u klaar voor The Porter Draw.

Zondermeer de ontdekking -voor mij dan toch- van de jongste maanden en ik betrap er mezelf op dat ik deze plaat zodanig vaak gedraaid heb, dat ik moeiteloos de outro van het ene nummer kan verbinden met de intro van het volgende. Die songs zijn op eentje na, allemaal door de band zelf geschreven. De cover is er eentje van Springsteen's “I'm On Fire”, al denk ik dat eerder de coverversie van Tom Russell model stond voor deze herneming, dan het origineel van The Boss. Maar ook dat is alles behalve een schande, zeker als je weet dat de eigen songs er omheen, totaal niet misstaan naast die Springsteensong.

U moet mij natuurlijk niet geloven, maar doe uzelf een beluistering cadeau van opener “Judgment Day”, vervolg dan met “County Lines”, “I'm On Fire” en “Bitter Pill” en u bent, net als ondergetekende, hopeloos verloren. Heel goed voor de oren, deze plaat, maar nefast voor de portemonnee, want u zal vast, net als ondergetekende, ook de vorige twee platen van deze absolute topband in huis willen halen. De mijne zijn alvast besteld en de financiële schade meten we later wel op.

(Dani Heyvaert)

“The 5 members of the New Mexican Albuquerque-band ‘The Porter Draw’ master the art of writing songs with nicely arranged melodies. The ten alt.country songs on their eponymous debut record are bringing memories of the best work from bands like ‘The Jayhawks’ and ‘Old 97’s’. And the only cover song of Bruce Springsteen’s ‘I’m On Fire’ is even not the best track on this surprisingly beautiful record.” –www.rootstime.be

 


Artiest info
Website  
 

CD Baby

Info: Hemifran

video