LUCINDA WILLIAMS – DOWN WHERE THE SPIRIT MEETS THE BONE

Het dubbelalbum “Down Where The Spirit Meets The Bone” is de elfde officiële studioplaat van de Amerikaanse rock-, folk-, country- en blueszangeres Lucinda Williams. Het is de opvolger van het album “Blessed” waarmee ze ons in 2011 kwam verblijden. Ons besluit over deze cd krijgt u al meteen bij de aanvang van deze bespreking: het is gewoonweg de allerbeste plaat uit haar gehele carrière.

Dat wil wel wat zeggen, want deze in Lake Charles, Louisiana geboren en later via Los Angeles in Nashville, Tennessee gesettelde zangeres heeft eigenlijk nog nooit een minder goede plaat gemaakt. Als het album “Lucinda Williams” uit 1988 (en vorig jaar heruitgebracht) een zilveren medaille haalde, de cd’s “Car Wheels On A Gravel Road”, “Essence”, “World Without Tears” en “West” goed waren voor een gouden plak, dan is “Down Where The Spirit Meets The Bone” een ontegensprekelijke kandidaat voor olympisch goud, de hoogst haalbare titel.

Deze dubbel-cd met 20 songs laat Lucinda Williams horen in alle muziekstijlen die ze in het verleden al veelvuldig heeft laten weerklinken op haar vorige albums. De inspiratie voor de titel van deze dubbelaar komt uit het gedicht “Compassion” dat haar 84-jarige, door de Alzheimer-ziekte getroffen vader Miller Williams heeft geschreven. Naast dit akoestische nummer, waar de plaat mee opent, staat er helemaal op het einde ook nog één cover op het album met een uitgesponnen, 10 minuten durende versie van het liefdesliedje “Magnolia” van J.J. Cale, als een opgemerkt eerbetoon dat Lucinda Williams aan deze in juli 2013 overleden muziekheld brengt.

Andere opmerkelijke feiten zijn de medewerking van Jakob Dylan (zanger van ‘The Wallflowers’ en zoon van …) die meezingt op het nummer “It’s Gonna Rain” en van Tony Joe White die voor elektrisch gitaarwerk zorgt bij de blues-songs “Something Wicked This Way Comes” en “West Memphis”. Andere bekende namen die hun bijdrage aan dit album afleverden zijn Greg Leisz, Bill Frisell en Lucinda’s vaste begeleider Doug Pettibone op allerlei gitaren, Patrick Warren op toetsen, Pete Thomas op drums en Gia Ciambotti als backing vocaliste bij de meeste tracks.

Doorheen haar lange carrière die in 1979 begon met de cd “Ramblin’” heeft de nu 61-jarige Lucinda Williams mij vooral kunnen bekoren met haar ballads waarin ze met haar doorleefde, schurende stem emotievolle verhalen over liefde, liefdesverdriet en weemoed vertelde in woorden en teksten die niemand onverschillig kunnen laten. Van die ballads staan er ruim voldoende op deze dubbelaar met als uitschieters “East Side Of Town”, “Cold Day In Hell”, de schitterende tearjerker “Wrong Number”, de smeekbede “Stand Right By Each Other” en “It’s Gonna Rain” op het eerste schijfje.

Uit de tien nummers op de tweede cd in dit mooi verzorgde hoesje selecteren wij als beste tracks het van oprechte ellende overlopende “Big Mess”, “When I Look At The World”, “Temporary Nature (Of Any Precious Thing)”, het om liefde schreeuwende countrynummer “This Old Heartache” en het soulvolle “One More Day”. Daarnaast is er op deze twee cd’s ook ruimte voor wat meer uptempo gebrachte songs zoals de twee eerder aangehaalde bluestracks, maar ook “Burning Bridges” ‘(zie live versie op de video), “Walk On” en “Stowaway In Your Heart” zijn zeer catchy liedjes.

“Down Where The Spirit Meets The Bone” zal later herinnerd worden als het klassieke meesterwerk dat Lucinda Williams nog na haar 60e verjaardag heeft gerealiseerd. Deze twee cd’s met meer dan 100 minuten topmuziek zullen hier alvast ‘forever and ever’ door de luidsprekers blijven galmen en het geweldige dubbelalbum staat nu al helemaal op eenzame hoogte bovenaan het jaarlijstje van de allerbeste platen van 2014.

 


Artiest info
Website  
 

Label: Highway 20 Records / Thirty Tigers

video