WALTER TROUT - THE BLUES CAME CALLIN'

 

De Amerikaanse blues gitarist Walter Trout werd op 6 maart 1951 geboren in Ocean City, New jersey. Walter zijn eerste instrument was een trompet, maar toen hij van zijn broer op twaalfjarige leeftijd een gitaar kreeg verdween de trompet snel op de achtergrond. In het begin waren het vooral The Beatles die de jonge Trout stimuleerde om gitaar te spelen, maar ook BB King en Muddy Waters hadden een grote invloed. De naam die altijd terugkomt als voorbeeld en idool van Walter is gitarist Paul Butterfield. Trout zegt over Butterfield het volgende: Hij speelt de dingen drie keer zo snel als een ander, ik zal steeds blijven proberen om die stijl te evenaren. Als hij tweeëntwintig is verhuist hij naar Los Angeles. Daar doet hij ervaring op bij artiesten als Joe Tex en John Lee Hooker. In 1979 wordt Walter gitarist bij de bekende band Canned Heat. Hij zou daar vijf jaar blijven en maakte dan de overstap naar John Mayall & The Bluesbreakers. Daar hield Trout het na vijf jaar ook voor bekeken en in 1989 begint hij met een eigen band, eerst onder de naam Walter Trout Band, later wordt het Walter Trout & The Radicals. 2014 zou het grote feestjaar moeten worden voor Walter Trout, hij zou dit jaar vijfentwintig jaar op de planken staan als solo artiest. Een ernstige leverziekte strooide echter roet in het eten. Walter Trout moest de kliniek in om daar te wachten op een levertransplantatie. Zijn leven heeft maanden aan een zijden draadje gehangen, hij verloor meer dan vijftig kilo aan gewicht. Er werd op initiatief van Kirby Bryant (vrouw van Danny Bryant) door fans en artiesten met succes een grote geldinzameling georganiseerd om de transplantatie te kunnen bekostigen. Er werd op twee weken tijd 175.500 dollar ingezameld. Op 26 mei wordt Trout succesvol geopereerd en op 27 Augustus, drie maanden na de transplantatie mag hij eindelijk naar huis. In de periode voor de hospitalisatie had Walter tussen april 2013 en januari 2014 de opvolger van 'Luther's Blues' opgenomen. Het nieuwe album kreeg de naam 'The Blues Came Callin'' en lag begin juni 2014 in de platenzaken. Het bevat twaalf songs waarvan Walter er tien zelf geschreven heeft.

Dat Walter bepaalde nummers van 'The Blues Came Callin'' schreef op het moment dat hij al ernstig ziek was merk je niet aan de muziek, maar wel aan bepaalde teksten. In de stevige opener 'Wastin' Away' laat Walter een zinderende verschroeiende gitaar solo horen. Skip Edwards ondersteunt met zijn Hammond B3 zijn frontman op meesterlijke wijze en de ritme sectie met Kenny Gradney op de basgitaar en Michael Leasure op de drums staan pal en leiden het ritme met vaste hand. Als je de tekst beluistert dan hoor je dat Walter al erg ziek was op dat moment, maar dat zijn wil om te vechten heel groot is. Hier een stukje tekst: Lookin' in the mirror, i don't know who i see. So i take another look, but it still don't look like me. Guess it's the price got to pay, and i feel like i'm wastin' away. Zondermeer een top nummer. Trout heeft zijn politieke meningen nooit weggestoken en dat doet hij nu ook niet. Onze politieke leiders zijn leugenaars en de rijken sturen de armen naar de oorlog zijn de woorden in 'The World Is Going Crazy'. Deze song speelt Walter met zijn vaste begeleidingsband The Radicals. Trout's gitaar vuurt weer enkele heel scherpe en pittige gitaar riffs af. Rick Knapp en Michael Leasure houden het ritme heel strak in deze knappe bluesrocker. Walter is weer heel emotioneel en persoonlijk in 'The Bottom Of The River', waarin hij het heeft over de dood in de ogen zien, je eigen leven overlopen en dat je op dat moment nog twee mogelijkheden hebt, namelijk berusten of terug vechten. Zelf kiest hij voor dat laatste. In dit typisch blues nummer maakt Trout op perfecte manier gebruik van zijn resonator en mondharmonica, maar de solo met zijn elektrische gitaar maakt toch weer het meeste indruk. We worden een halve eeuw terug de tijd in gesmeten met het blije en levenslustige 'Take A Little Time'. Het subtiel piano spel van Sasha Smith past heel goed in dit soort muziek. 'The Whale' is één van de twee niet zelf geschreven nummers. Michael Leasure geeft hier met zijn toms een lekkere beat aan en Sammy Avilla steelt de show met zijn Hammond B3.

Met zijn ranzige mondharmonica en krachtige baslijnen is 'Willie' één van de mooiste nummers op dit album. Als Walter daar bovenop nog het beste uit zijn gitaar tovert is het helemaal top. Het is door dit soort van kwaliteits muziek dat Walter Trout al vijfentwintig jaar met heel veel succes bij de top van de bluesrock muziek hoort. Op zijn eigen geschreven instrumentale 'Mayall's Piano Boogie' komt John Mayall, de oude mentor van Walter, zelf de piano bespelen. Trout heeft nog steeds een zeer goede band met John, vandaar dat deze samenwerking zeker geen verrassing is. Hoog tijd voor een slowblues met indrukwekkend gitaarspel waar Walter toch een patent op heeft. Die komt er met 'Born In The City' en het is er weer eentje om duimen en vingers af te likken. Tijdens zijn vingervlugge pittige solo moedigt Walter zijn bandleden nog aan zich volledig te smijten in het nummer. Het instrumentale 'Tight Shoes' heeft de meeslepende groove die we kennen van wijlen Freddie King. Op de titelsong 'The Blues Came Callin'' is de oude werkgever en vriend John Mayall voor de tweede keer te gast. Hij is heel uitdrukkelijk aanwezig op zijn Hammond B3. Halfweg deze traditionele slowblues pakt John uit met een uitmuntende solo en even later neemt Walter met nog meer verve over in een zinderende solo waarin zijn gitaar ons werkelijk kippenvel bezorgt. John Avila speelt strakke en diepe baslijnen in het stevige 'Hard Time'. Trout laat nog maar eens horen wat een fenomenale gitarist hij is in deze bluesrocker die gekruid is met een beetje funk. Afsluiten doet Trout met een eerbetoon aan zijn vrouw Marie in 'Nobody Moves Me Like You Do'. Zowel met de emoties in zijn stem als met de klank van zijn gitaar verklaart hij zijn vrouw hoe groot zijn liefde voor haar is. Het is een pakkende slowblues , die niemand onberoerd laat, die dit heel mooie album afsluit.

'The Blues Came Callin'' is weer een geweldig album geworden. Het zoveelste in de reeks die Walter al uitgebracht heeft. Trout is nog nooit zo persoonlijk en emotioneel geweest in zijn teksten als nu. Als je ook nog rekening houdt met de omstandigheden waarin dit album opgenomen is, dan kan je alleen nog meer respect krijgen voor de mens Walter Trout. Ik hoop dat zijn doorzettingsvermogen hem mag helpen in zijn verdere genezingsproces, zodat hij toch nog veel kan genieten van zijn familie en zijn muziek in goede omstandigheden. Voor de muziekliefhebber hoop ik dat we nog meer mooie muziek van Walter mogen verwachten in de toekomst. Voor mij is 'The Blues Came Callin' het beste album van 2014 dat ik tot nu hoorde.

Walter Vanheuckelom




Artiest info
Website  
 

Label: Provogue Records

video

 

Tracklisting:

01. Wastin’ Away
02. The World Is Goin’ Crazy (And So Am I)
03. The Bottom Of The River
04. Take A Little Time
05. The Whale
06. Willie
07. Mayall’s Piano Boogie
08. Born In The City
09. Tight Shoes
10. The Blues Came Callin’
11. Hard Time
12. Nobody Moves Me Like You Do