CLARENCE PENN & PENN STATION - MONK: THE LOST FILES

Drummer Clarence Penn is een charismatische speler met een grote dynamiek, drama en muzikaliteit ( Dave Douglas). Hij denkt in composities, hij is niet alleen ritmisch aanwezig, maar hij kleurt de muziek ook ( Maria Schneider). Clarence is een geboren leider, hij luistert als een producer, hij hoort alles, de bas, de hoge noten en alles daartussen. Hij begrijpt de harmonie en ook de lyrics, hij blijft niet steken in de traditie maar maakt de muziek vrij en kleurrijk. ( Luciana Souza).

Clarence Penn is één van de drukst bezette jazz drummers in de wereld, hij leidt diverse bands, hij is componist, een vruchtbaar producer en een leraar. Sinds 1991 toen hij arriveerde in New York City werkte hij samen met een duizelingwekkend lijst van topmuzikanten, Ellis en Wynton Marsalis, Betty Carter, Stanley Clarke, Michael Brecker, Dave Douglas, Maria Schneider, Richard Galliano en Fourplay om er enkelen te noemen. Zijn discografie omvat inmiddels een paar honderd albums, waaronder de Grammy winnaars “34th”, “Lex” van Randy Brecker, “Concert in the garden” en “Sky” van Maria Schneider. Zijn werk beslaat het complete 360 graden spectrum van de jazz, hij toerde uitgebreid door de VS, Zuid Amerika, Europa, Japan en Z.O. Azië. Bovendien componeerde hij muziek voor films en commercials en produceerde hij ook voor pop artiesten. Zijn eerste opname als leider “Penn’s Landing” werd door de New York Times genomineerd als “Ten Best of 1997”. Hij studeerde af aan de Virginia Commonwealth University waar Ellis Marsalis zijn mentor was. Nu is hij zelf actief als leraar en leider van drum clinics, oa. aan Banff Int. Workshop , Stanford Jazz Workshop, Saint Louis College of Music in Rome en het Lincoln Center Intensive Jazz Institute.

“Monk : The Lost Files” is het laatste product van Clarence Penn met zijn Penn Station in de volgende bezetting : Chad Lefkowitz-Brown (sax), Donald Vega (pno), Gerald Clayton (Fender Rhodes), Yasushi Nakamura (bs), Clarence Penn (drs). Er bestaat een alom bevestigd creatief voorbeeld om te rechtvaardigen dat Penn zich hier waagt aan het oeuvre van Monk. De zogenaamde “klassieke” muziek ooit gecomponeerd door Europese iconen gedurende het laatste millennium wordt nog steeds uitgevoerd zonder dat iemand de wenkbrauwen fronst. Het is toch niet te gewaagd om Amerikaanse jazz componisten als Duke Ellington, Charlie Parker en Thelonius Monk ook te scharen onder “Klassieke” muziek. In de klassieke muziek is het niet ongebruikelijk dat de uitvoerenden hun persoonlijk stempel drukken op de composities, in de jazz gaat dat nog veel verder gezien de belangrijke rol van de improvisatie. De muziek van Monk is zo rijk dat hedendaagse uitvoeringen vele kanten op kunnen gaan en dat gebeurt hier zeker.

Nummers als “Well you needn’t”, “In walked Bud”, “Hackensack”, “Bemsha Swing” en “Rhythm-A-Ning” allemaal klassiekers uit de pen van Thelonius Monk en af en toe komt het thema even heel kort om de hoek kijken, maar verder zijn deze nummers hier een eigen leven gaan leiden. Penn’s benadering van Monk bestaat uit een ritmische uitdaging van de componist, bijna mathematisch. Hij verandert niet zozeer de harmonieën maar hij legt nieuwe accenten. In het nummer “ In walked Bud “ wordt het thema gespeeld op de Fender Rhodes in een beduidend lager tempo dan in het origineel, pianist Donald Vega draagt helemaal het stempel van Monk’s eerbetuiging aan zijn vriend Bud Powell.

Het idee om iets te gaan doen met de nummers van Monk ontstond toen de studenten van Penn opmerkten dat de muziek van Monk oud en gedateerd was. Hij deed een experiment en liet de muziek van Monk horen op de lagere school van zijn dochter en tot zijn verbazing waren de kinderen er gek op, genoeg redenen om door te gaan met zijn project. Nog niet helemaal overtuigd boekte hij maar één dag de studio, het liep op rolletje en hij nam de tape mee naar huis. Na een verjaardags¬feestje van zijn zoontje en met misschien een glaasje teveel besloot hij om een back-up te maken voor het geval dat. Twee uur later bleek er geen back up te zijn en ook geen opname meer, verkeerde knop ingedrukt ! Een bezoek aan een computer specialist leverde niks op, behalve een rekening van $ 800. Op advies van zijn vrouw nam hij contact op met de studio, maar die bewaren alles maar een maand en die was voorbij. Weinig fiducie dus, maar een week later ging de telefoon en de tape was gevonden ! Dit verklaart de titel van deze cd “Monk : The Lost Files”, het gaat hier dus niet om verloren gewaande Monk nummers, maar zie boven.

Ik ben een Monk adept, dus misschien een weinig bevooroordeelt, of juist niet gezien de eigen versies van Penn. Nee dit is een heerlijke cd met Monk in een nieuwe twist.

Jan van Leersum.

Artiest info
Website  
 

Label: Origin Records
Distr. : Challenge Rec.