THE HIGH LINE RIDERS - BUMPING INTO NOTHING

Na bijna 18 jaar zijn The High Line Riders terug. The High Line Riders?! Ja, dat is enorm lang geleden en het zijn waarschijnlijk alleen de die-hard fans van de jaren 90 die zich deze band uit New York City en hun enige album "Somewhere South Of Here" uit de zomer van 1997 herinneren. Echter, was deze plaat toen op naam van Ed Pettersen & The High Line Riders. Ed Pettersen heeft een interessante carrière achter de rug en wordt beschouwd als één van de meest veelzijdige muzikanten tussen singer-songwriter, folk power pop, rock tot elektronische muziek en freestyle jazz. Maar met zijn gloednieuwe album "Bumping Into Nothing" waarbij hij zelfs de oude bandnaam weer gebruikt, lijkt 2015 het geschikte jaar, om terug met zijn muziek kennis te maken. Muziek die staat voor goede rock & roll met meerkernige leadzang, luide gitaren en geweldige nummers. Want de 53 jarige Ed Pettersen is daarnaast ook een geweldige zanger en schrijver die niet aarzelt ons deelgenoot te maken van zijn verslavingen en demonen.

Pettersen, geboren in New York City met Noorse roots, begon zijn muzikale reis als een folkie songwriter midden de jaren '90. Hij was opgegroeid luisterend naar country muziek, als Pete Townshend en Paul Westerberg, Springsteen, Oasis en Steve Earle. Zijn debuut "Desperate Times" (1995) bracht hem in contact met the Brandos en the Del-Lords, twee van de belangrijkste New York bands in die tijd. Hij brak door in 1997 met zijn nieuwe band The High-Line Riders en de zojuist vermelde plaat,"Somewhere South Of Here", die twangy rock'n'roll met sterke songs bevatte. Door een erfelijke ziekte kon Pettersen niet steeds op tour gaan en zo was het High-Line Riders tijdperk van korte duur. Echter is onze vriend niet op zijn lauweren blijven rusten, want muzikale projecten bleven elkaar steeds opvolgen gaande van freestyle music, experimentele jam rock, improvisatie-noise, Americana en avantgarde jazz. Zo is, om er maar ééntje te noemen zijn opus "Happening: A Movement In 12 Acts" uit 2012, een zeer politieke freejazz operette met recitaties van Walter Egan, Charles Walker, Suzy Bogguss, Freedy Johnston, Mary Gauthier, Matthew Ryan en vele anderen.

"Bumping Into Nothing" is dus niet de eerste plaat van deze band, maar wel de eerste op een respectabel label (Blue Rose Records). Het zou meteen ook de doorbraakplaat van de The High Line Riders moeten zijn, want bands als deze hebben we echt veel te weinig. De heren van The High Line Riders maken op "Bumping Into Nothing" muziek die van de eerste tot de laatste noot kracht, energie en urgentie uitstraalt. Het is muziek die voor een belangrijk deel is geworteld in roots-rock, maar de band slaagt er, in tegenstelling tot de meeste van zijn soortgenoten, in om deze gitaar-gedreven rock 'n roll zowel authentiek als met een rauwe, of zelfs punky, attitude te vertolken. "Bumping Into Nothing" doet me daarom wel wat denken aan platen van The Bottle Rockets, Drive-By Truckers en The Hackensaw Boys, maar bij The High Line Riders hoor ik toch meer respect voor muzikale tradities en bovendien wat meer diversiteit.

De muzikale tradities van de Amerikaanse rootsmuziek worden nadrukkelijk geëerd, maar The High Line Riders doen dit wel op geheel eigen wijze. Pettersen en zijn kompanen, drummer Pete Abbott, David Santos op bas, Gary Goodlow op lead gitaar en Mike Brenner (bekend van zijn werk met Low Road, John Train, Marah, Magnolia Electric Co., Slo-Mo) op lap & pedal steel en elektrische slide gitaar, maken muziek op een wijze die doet vermoeden dat hun leven er van af hangt. Het maakt hierbij niet zoveel uit of het vijftal kiest voor rock 'n roll uit een vuige kroeg in een desolaat oord of juist voor een ingetogen song als "I'm Where You Were" (video), een duet met Joanna Smith, die zo lijkt weggelopen van een rustieke veranda uit een ver verleden.

Het maakt ook niet zoveel uit of de band kiest voor rauwe gitaren en beukende drums als in de bonus track "Cold Comfort" (video), hier in duet met Henning Kvitnes, de passie spat er in alle gevallen vanaf, zodat uiteindelijk liefhebbers van beide uitersten voor de bijl gaan voor "Bumping Into Nothing". Daarbij speelt Jen Gunderman (Sheryl Crow, Jayhawks, Paul Burch, Eric Brace / Peter Cooper) piano en orgel op een aantal tracks en vocale bijdragen zijn er verder ook van Freedy Johnston, Chuck Mead (Ex-BR549), the Farewell Drifters en de jonge Noorse folkie Ida Jenshus. Rauwe en authentieke muziek vol urgentie maken is één ding, je moet het vervolgens ook nog maar eens goed op de plaat zien te krijgen. Ook dit is The High Line Riders gelukt, waarbij de productionele vaardigheden van legende Bob Ohlsson, die voor Motown werkte (Marvin Gaye, Stevie Wonder) en de Grateful Dead, ongetwijfeld een belangrijke rol hebben gespeeld.

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Blue Rose Records
Distr.: Sonic Rendezvous

video