MAD DOG LOOSE - SIGNS FROM THE LIGHTHOUSE

Ik zie ze al voor mij, uw gefronste wenkbrauwen: “Mad Dog Loose?”, zie ik u denken. “Dé Mad Dog Loose?” en “die van Laser Advice? En van “Versa”? Jawel, dus, die band, die in het midden van de vorige jaren '90 een verdiende plaats verwierven in de canon van de Belgische rock, is na bijna twintig jaar uit zijn asse herrezen en gooit meteen een nieuwe plaat op ons tafeltje. Weliswaar als trio -Kurt Vanpeteghem doet niet (meer) mee, maar Armand Bourgoignie en Bernard “Bé” Plouvier sprongen opnieuw aan boord bij frontman Alain Allaeys en samen maakten ze, een beetje “for old times' sake” maar allicht ook omdat ook bij hen het bloed kruipt waar het niet kan gaan,deze nieuwe plaat die, veel meer dan ik bij het ontvangen ervan kon bevroeden, het bewijs levert dat zoiets bestond als een Mad Dog Loose sound, waarop de tand des tijds kennelijk zeer weinig vat heeft gehad.

Natuurlijk, de stem klinkt wat grijzer en het muzikale vakmanschap van de drie Heren is er duidelijk ook niet op achteruit gegaan, maar mijn “proef op de som” heeft wel gewerkt: een neef van mij, die destijds een hele grote fan van de band was, werd, zonder dat hij van het bestaan de nieuwe plaat af wist, geconfronteerd met de nieuwe nummers. Wel, het duurde geen minuut voor hij me vroeg of dit misschien iets nieuws van MDL was. Om maar te zeggen: de herkenbaarheid is er absoluut.

Is de nieuwe plaat dan ook goed? Beetje twijfelgeval: ze is alleszins niet consistent en van sommige dingen vraag ik me af op welk nachtelijk uur ze ineen geflanst werden. Anderzijds staan er ook een aantal dingen op, die meer dan het beluisteren waard zijn, en zelfs een beetje radiovriendelijk. Dit laatste zeg ik met enige reserve: MDL was altijd een beetje “het neefje van” dEUS en ik merk toIk hoor hele fraaie stukken viool en bas, ik hoor toetsenriedels die meteen mijn aandacht trekken, ik hoor Beatles en ik hoor Velvet Underground. Maar vooral hoor ik één geheide hit: “Make My Day” is een oorwurm van het zuiverste water en ik zou niet weten waarom we hier geen zomerhit aan overhouden.

De onvolprezen Dirk Steenhaut ergerde zich aan het steenkolenengels dat hier in gebruikt wordt, maar dat vind ik nu eens geen bezwaar, zie: de melodie en het arrangement maken ongeveer elke zonde vergeeflijk en O zo weinig mensen luisteren überhaupt naar de tekst van een song, ook al zingen ze 'm woord voor woord mee. Veel leiver heb ik het over de nogalijt heel knappe zangstem waar Alain Allaeys eigenaar van is, over de fijne inkleuring die een aantal songs gekregen hebben -ik denk dan aan “Dangerous Liaisons” en vooral “”Veins Are Blue” en zeker “Wishbone”, die me menige keer op de repeatknop deden drukken.

Ik ben dus meer dan matig enthousiast over deze nochtans verre van perfecte plaat. MDL heeft, ook nu nog, zeker en vast een meesterwerk in zich, maar dan zouden ze een strenge producer in huis moeten halen, die onverbiddelijk is en die de stukken die niet goed genoeg zijn, onherroepelijk naar de prullenmand verwijst. Nu deden ze zowat alles zelf -het artwork van Plouvier is overigens heel mooi- en dat wreekt zich een beetje. Dus blijven we zitten met een goeie plaat, maar wel eentje die eigenlijk nog twee trapjes hoger had kunnen eindige, mits strenger ingrijpen bij de productie. Maar deze bezwaren zullen mij er zeker niet van weerhouden over enkele weken naar de Botanique te trekken om de band live aan het werk te zien. Ook al for old times' sake.

(Dani Heyvaert)

 

Mad Dog Loose speelt op de twintigste verjaardag van het label 62TV,
tijdens Les Nuits Botanique, op dinsdag 12 mei in Brussel.

 


Artiest info
Website  
 

Label: 62TV Records
Distr.: PIAS

video