THE BOOM BAND – THE BOOM BAND

Af en toe komt er een supergroep bovendrijven: meestal een samenraapsel van has-beens, die nog gauw wat poen willen verdienen voor ze naar de eeuwige jachtvelden vertrekken.

Niet zo bij The Boom Band. De groep werd opgestart door gitarist Matt Taylor (Snowy White Blues Project/The Motives) en drummer Steve Rushton (bekend van bij Imelda May en Jeff Beck), die op een festival in Zwitserland de koppen bij elkaar staken en besloten samen in zee te gaan. Thuisgekomen raadpleegden ze hun agenda en contacteerden ze Jon Amor, Marcus Bonfanti, Mark Butcher, Paddy Milner en Scott Wiber om samen de studio in te duiken.

Tot Taylors verrassing brachten alle muzikanten eigen (onafgewerkte) songs naar de studio, en de opnames waren een onverhoopt succes. Dat hoor je ook, het spelplezier druipt van alle songs af. Ook de ego's werden aan de studiodeur achtergelaten: het draait hier om het collectief, niet om 15 minuten wereldfaam voor de enkeling. De ander laten schitteren, is duidelijk geen probleem voor deze rasartiesten, of het nu als zanger, gitarist of keyboardspeler is. En dat siert hen.

In 2013 werd na een crowdfunding campagne een vinylalbum uitgebracht, en nu is er dus de cd-versie, die identiek is aan de vinylplaat, maar met 4 extra akoestische nummers, die gaan van een Bonfanti versie van 'Nobody's Fault but mine', tot covers van Ray LaMontagne en Steve Winwood.

Wat vooral opvalt in dit album is dat iedereen niet alleen prachtige songs naar de studio bracht, maar ook dat iedere gitarist (Amor, Bonfanti, Butcher en Taylor) een meer dan goede zanger is. Zo beschikt Mark Butcher, vroeger een bekende sportman, een heel soulvolle en empatische stem. Zo eentje die vrouwen doet smelten. Hij is de verrassing van dit album, want zijn songs zijn niet alleen stemmig gezongen, maar ook de teksten mogen er best wezen, zo vertelt hij in 'Under The Skin' hoe we ons niet mogen laten kisten door tegenslagen uit het verleden. Alvast topadvies!

Ook Marcus Bonfanti, die ook een succesvolle solocarrière combineert met carrière als zanger bij Ten Years After, laat zich in 'Diamonds in the Rust' van zijn ruige en tegelijkertijd zachte kant zien. Ruwe bolster en blanke pit? Check!

Dit album is zeker een aanrader voor wie van rhythm & blues houdt, met hier en daar een snuifje soul, rock en funk. Een bijzondere vermelding is er ook voor het instrumentaaltje 'Monty's Theme', waarin ieder groepslid apart van jetje geeft, om dan samen af te ronden.

Ondertussen hebben Steve Rushton en Scott Wiber de groep verlaten, maar bij elk live optreden kunnen de 4 gitaristen en keyboardspeler Milner zich verzekeren van een fantastische ritmesectie. Hoelang deze supergroep zal bestaan, is niet geweten, dus profiteer ervan nu het nog kan. Zoals op zaterdag 2 mei op het Moulin Bluesfestival in Ospel.

Kathy Van Peteghem

 

Artiest info
Website  
 

Info: Broere Productions

video