JAREKUS SINGLETON - REFUSE TO LOSE

Het Engelse muziek magazine Blues & Rhythm blokletterde in een van hun vorige edities het volgende. Jarekus Singleton, a great , new blues talent. Young, original, soulful and intense. Superbe, blistering guitarplayer. En als je het debuutalbum van deze artiest hoort dan weet je dat Blues & Rhytm zeker niet overdreef. Hij zou wel eens de grote ontdekking van 2014 kunnen worden. Jarekus Singleton werd geboren op 11 juli 1984 in Clinton Mississippi. Op negen jarige leeftijd speelde de jonge Jarekus bas gitaar in de kerk van zijn grootvader. Wat later schakelde hij over naar de gitaar. Toen hij vijftien werd hoorde hij voor het eerst blues muziek en hij haalde inspiratie bij vooral BB King, Freddie King, Albert King en Stevie Ray Vaughan. Maar zijn kijk op muziek was breder dan blues, hij luisterde ook veel naar rap artiesten als Jay Z en Twista. Ook country muziek in het genre van Brad Paisley viel goed in de smaak bij de jonge Singleton. Naast muziek was hij ook veel bezig met sport. Hij was een top college speler op de universiteit, maar een enkelblessure dwong hem om die droom op te geven. Dus richtte hij al zijn aandacht op de muziek. In 2011 nam hij in eigen beheer het album 'Heartfelt' op, dat hij verkocht op live optredens en on line. Vanaf dat moment komt Jarekus in een stroomversnelling terecht. BB Kings Bluesville kanaal op Sirius XM radio pikte het album op en speelde regelmatig songs uit 'Heartfelt'. Hij won de Guitar Center's King Of The Blues wedstrijd voor de staat Mississippi. In 2012 kreeg hij de Jackson Music Award voor blues artiest van het jaar. In 2013 won hij de award voor lokale entertainer van het jaar en in datzelfde jaar noemde The Jackson Free Press hem de best lokale blues artiest. Jarekus nam in 2011 tot en met 2014 ook deel aan de Internationale Blues Challenge, een jaarlijkse wedstrijd van de Blues Foundation in Memphis. Tijdens deze wedstrijd in 2013 werd Singleton gescout door Bruce Iglauer, de voorzitter van Alligator Records. Die was zo onder de indruk dat hij Jarekus Singleton eind 2013 dadelijk een contract gaf. Nu een half jaar later is er dan het grote debuut album 'Refuse To Lose' waarmee Jarekus Singleton internationaal hoge ogen probeert te gooien. Zelf ben ik heel enthousiast over dit album, dat we even gaan doorlichten voor jullie.

'Refuse To Lose' bevat twaalf songs, waarvan er acht door Jarekus zelf geschreven zijn. Samen met Bruce Iglauer,de baas Alligator Records is Jarekus de producer van het album. Pete Matthews stond in voor de opname en de mixing. Het album begint spetterend met de titelsong 'Refuse To Lose'. Een zinderende gitaar is het startsein van een heel intens meesterwerk. Het nummer is heel gevarieerd met tempowisselingen, spetterende gitaren en sprankelende Hammond klanken. Jarekus beschikt tevens over een sterke en goede stem. In het funky 'Purposely' is Chancellor Cain weer in grootse doen met wervelend toetsenwerk. Ben Sterling speelt pittige en leuke baslijnen. Maar ook frontman Jarekus laat nogmaals horen dat hij uit het goede hout is gesneden met een splijtende solo. Jackirus Singleton start 'Gonna Let Go' heel strak op zijn drums. Het blijft ook hier heel funky. Heel anders is de melancholische slow blues 'Crime Scene'. In dit nummer over slechte relaties en liefdesverdriet brengt de gitaar van Jarekus prachtig dat triestige gevoel over, terwijl de bas gitaar van Ben Sterling diep maar zachtjes meedreunt op de achtergrond. Het uptempo nummer 'Keep Pushin' is zeer biografisch. Hij heeft het hier over tegenslagen, operaties en zijn gemiste basketbal carrière, maar dat je moet blijven doorgaan en geloven in jezelf. De gitaar is indrukwekkend en straalt ongelofelijk veel power uit, die het vuur moet symboliseren van de drive die je moet tonen om door te gaan. Voor mij samen met de titelsong de beste song op deze 'Refuse To Lose'. Krachtige drums kondigen het blues nummer met jazzy invloeden 'Suspicion' aan. Gedragen door de heerlijke Hammond klanken van Chancello Cain, laat Jarekus zijn gitaar jammeren en smeken om antwoorden.

In 'Hero' wordt terug een mix van blues, funk en jazz gespeeld. De Hammond schittert weer en de groovy baslijnen zijn echt niet te versmaden. De gitaar is dwingend in het heel strakke 'High Minded'. De volgende song 'Sorry' begint heel traag en slingert ons muzikaal terug in de tijd. Dit is voor mij het minste nummer op het album. Gelukkig maken de gitaar en de toetsen op het einde nog heel veel goed. Met andere muzikanten wordt 'Blame Game' gespeeld en dit hoor je ook heel goed. Het is een heel andere stijl. Soberder en rustiger. Brandon Santini heeft een prachtige en grote inbreng met de mondharmonica en ook Robert 'Nighthawk' Tooms geeft een extra dimensie aan het nummer met zijn subtiel piano spel. Het gaspedaal wordt na deze bijna akoestische 'Blame Game' terug ingedrukt met 'Come With Me'. Weer laat Ben Sterling zich opmerken met zijn diepe baslijnen en Jackirus Singleton gaat ook nog eens voluit op zijn drumstel. Jarekus ontbindt voor de laatste maal zijn duivels met puik en snel vingerwerk op de hals van zijn gitaar. Het resultaat is een vette zinderende solo, de bekroning van een super album. Het album 'Refuse To Lose' is zonder twijfel' één van de beste albums die ik in 2014 al in mijn handen heb gehad. In de USA is de concertagenda van deze muzikant zeer goed gevuld. Hopelijk krijgen we hem binnenkort ook live in Europa te zien. Jarekus Singleton is zonder twijfel een mooie aanwinst voor de blues rock wereld. Jarekus Singleton is zeker een naam om te onthouden.

Walter Vanheuckelom

 



 

Artiest info
Website  
 

Label: Alligator Records
Distr.: V2

video