JOHN MAYALL – FIND A WAY TO CARE

Muzikant singer-songwriter John Mayall (°1933 - in de omgeving van Manchester) is één van de mensen die de blues muziek in de jaren ‘60 van de voorbije eeuw, in Europa immens populair gemaakt heeft. De invloedrijke, door hem opgerichte band John Mayall's Bluesbreakers, heeft meerdere muzikanten als Eric Clapton, Jack Bruce, Peter Green, John McVie, Mick Fleetwood, Mick Taylor en Walter Trout opgeleverd.

John vond als teenager zijn muziek in de platencollectie van zijn vader. Aanvankelijk ging zijn interesse naar Eddie Lang, Lonnie Johnson, Brownie McGhee, Josh White en Leadbelly en later (en definitief) naar de boogie woogie pianisten Albert Ammons, Pete Johnson en Meade Lux Lewis. Als John veertien is en naar de kunstschool gaat, leert hij de basis van het piano spelen. Op zijn achttiende gaat hij drie jaren naar het leger, om zijn dienst te vervullen en om in zijn vrije tijd zijn muziek te spelen.

In 1962 opent Alexis Korner een blues club in Ealing, UK en dat was Mayall niet ontgaan. Dit was voor velen het einde van de jazz periode, die Engeland al tien jaren kende. Op zijn dertigste geeft Mayall zijn grafische job op en trekt hij naar Londen, om muzikant te worden. Hier richt hij The Bluesbreakers op. Een van de eersten die hem vervoegde was Eric Clapton. Clapton en bassist Jack Bruce verlaten de groep en vormen daarna Cream. Anderen kwamen en gingen. Peter Green, John McVie en Mick Fleetwood vormden, Fleetwood Mac. Andy Fraser Free en Mick Taylor vervoegde the Rolling Stones.

In 1969 piekte Mayall in de States en bracht hij het akoestisch live album (zonder drummer) The Turning Point uit, met daarop het nummer (nu een klassieker) "Room To Move". In 1982 probeert Mayall de originele Bluesbreakers opnieuw bijeen te krijgen. Mick Fleetwood was niet beschikbaar en werd vervangen door drummer Colin Allen. John McVie en Mick Taylor waren beschikbaar voor enkele shows en een video. In 1993 vervoegt Texas gitarist Buddy Whittington The Bluesbreakers.

John Mayall zou in zijn jonge jaren bekendstaan als een wat autoritaire bandleider. Een anekdote vermeldt dat hij in het busje op de weg terug van een optreden, wel eens aan bandleden de opdracht gaf een gitaarversterker op schoot te nemen, zodat hij languit kon liggen. Opvallend is dat in de beginperiode het verloop in zijn bands zeer groot was. Wellicht omdat Mayall experimenteerde en zoekende was naar de juiste combinatie en het beste geluid. De band heette ook niet voor niets John Mayall's Bluesbreakers. Steeds wist hij talentvolle muzikanten aan te trekken en in muzikaal opzicht kregen zij veel kansen van hem. Een feit is dat het Mayall was, die Eric Clapton stimuleerde, om ook te gaan zingen. John Mcvie was vanaf het begin in 1964 Mayall's bassist van het eerste uur. Een andere blues gitarist die bij John Mayall begon, was Walter Trout. Deze verklaarde tijdens een clinic in 2007 in Theater Romein te Leeuwarden, dat zijn jaren bij John Mayall tot de hoogtepunten van zijn loopbaan behoren. John Mayall is met ca. 120 optredens per jaar nog steeds heel actief in de muziek.

John Mayall kan uitstekend piano, orgel en gitaar spelen. Daarnaast wordt zijn spel op blues harp geroemd. Zijn liefde voor de blues en de jazz kreeg hij door het beluisteren van zijn vaders verzameling 78-toerenplaten van jazz en blues. Een blues man die hem inspireerde, was J.B. Lenoir. Zijn eerste band heette The Hounds Of Sound, waarvan het repertoire geleidelijk van jazz naar blues verschoof. Met zijn volgende band John Mayall & The Bluesbreakers zou hij geschiedenis schrijven.

John Mayall kan goed componeren en arrangeren; zijn blues composities blijven niet hangen in de geijkte blues schema's. Zijn stem heeft een wat nasale klank en geen groot bereik, maar heeft toch zeggingskracht en past goed bij zijn composities. Op veel van zijn oude albums staan, naar zijn eigen zeggen, nummers gewijd aan zijn toenmalige vriendin Christine Perfect. Op "Blues Breakers with Eric Clapton": “Little Girl, Key To Love” en “Have You Heard”. Op "A Hard Road": “Leaping Christine” en “You Don't Love Me”. Laatstgenoemd nummer is overigens niet door Mayall geschreven maar door Willie Cobbs.

Op zijn zeventigste verjaardag in 2003 werd het Unicef concert in Liverpool gefilmd en op DVD en 2CD  uitgebracht. Buiten de The Bluesbreakers, zijn er ook Eric Clapton, Mick Taylor en Chris Barber te zien. In 2007 brengt hij met zijn 56ste album “In The Palace Of The King”, een hommage aan Freddie King. In oktober 2008 besluit Mayall te stoppen met de naam "Bluesbreakers" en onder zijn naam op te treden.

Uitgaande van de lijst op Mayall’s website is “Find A Way To Care” de opvolger van zijn vorige studio album “A Special Life” (2014) en zijn drieënzestigste officiële release. Het is een album met twaalf tracks, waarvan vijf originele, door Mayall geschreven. Voor het album ging hij in februari de ‘House of Blues Studios’ in Encino, CA, met de muzikanten van zijn tour band: Rocky Athas (gitaar), Greg Rzab (bas) en Jay Davenport (drums). Op enkele tracks kregen ze de ondersteuning van een blazerssectie. Volgens co-producer Eric Corner is dit een nog beter album, dan het vorige album omdat (ik citeer Corner): “I really wanted to feature John’s keyboard playing on this record. He’s truly one of the most lyrical, economical and under rated keyboardists around. As good as the last record was, I think this one is even better!...”

“Find A Way To Care” wil, dixit Corner, vooral de nadruk leggen op Mayall’s toetsenspel. Laten we de tracks eens kort onder de loep nemen. Al vanaf de opener ”Mother In Law Blues” [Don Deadric Robey, 1903-1975] hoor je dat Mayall nog altijd voldoende vitaliteit vindt, om in zijn zang en spel (hier inclusief harmonica) genoeg spanning te leggen. De  blazers zijn voor het eerst te horen op de funky soul track ”The River’s Invitation” [Percy Mayfield], waar Mayall met gepaste orgel grooves goed op inspeelt. De track die hierna volgt ”Ain’t No Guarantees”, is de eerste originele song van het nieuwe album. Het is een typische Mayall nummer, zoals hij alleen ze schrijft en zingt. ”I Feel So Bad” [Sam Hopkins] is ook een track met de blazers, die ook hier de Memphis soul in het nummer brengen. Mayall, zo te horen op de track, houdt ook nog van wat swing. Orginal 2 ”Find A Way To Care” is de titel song en een nummer, waarin Mayall wat weemoedig terug blikt en zegt zijn best te zullen doen, om nog even door te gaan. Hierna is er Muddy Waters en zijn bekende piano slow blues ”Long Distance Call”, een nummer dat op Mayall’s lijf geschreven lijkten, de uptempo slow rocker ”I Want All My Money Back” [Lee Baker Jr]. Original 3, een doorwinterd blues nummer over vrouwen, ”Ropes And Chains”,schreef Mayall samen met tour bassist Greg Rzab. Het is een nummer met een aardige groove, die vooral door de harmonica en baslijn opvallen. Hierna volgt original 4 ”Long Summer Days”, dat een jazzy en onmiskenbaar piano blues nummer is. We gaan langzaam naar het einde toe via twee slow blues. Achtereenvolgens een song vol overdenkingen ”Drifting Blues” [Charles Mose Brown] en een nummer met uitstekend gitaar solo’s van Mayall ”War We Wage” [Matt Shofield / Dorothy Whittick]. Op het einde van de rit en na de afsluiter (original 5) ”Crazy Lady” (een nummer over een jaloerse dame - Christine? - die Mayall kende in 1972) durf ik stellen: Mayall & Corne: “mission accomplished!”

Al vijftig jaren lang is John Mayall (toen met The Bluesbreakers) het boegbeeld en de pionier van de (Britse) blues. Men geeft hem nu al graag de titel “The Godfather of the British Blues”. De officiële teller van zijn albums van deze tachtig plusser staat van 1965 tot nu, al op drieënzestig en het ziet er niet naar uit, dat hij al denkt aan minderen of stoppen! Toen in 1969 “Room To Move” uit kwam, wist ik niet wat ik toen als achttienjarige muziekliefhebber hoorde. Toen hij twee jaren geleden tachtig werd en optrad in de AB in Brussel, was ik als zestig plusser, nog steeds even sterk onder de indruk van zijn préséance en kunde als toetsenist als toen. Wat een artiest en wat nu al een legende! “Find A Way To Care” is een album, om met zorg te bewaren. Noteer al vast de data van zijn 2015 TOUR, want hij treedt ook, na de States, in België op, in TURNHOUT (30/9) - LUIK (01/10) - LEUVEN (02/10) en ROESELARE (03/10). Zorg dat je er ergens bij bent!

Eric Schuurmans

 

FIND A WAY TO CARE TOUR 2015:

26/09/15: OOSTERPORT, GRONINGEN, NL
27/09/15: WILMINKTHEATER, ENSCHEDE, NL
28/09/15: NORTH SEA JAZZ CLUB, A’DAM, NL
29/09/15: GEBOUW-T, BERGEN OP ZOOM, NL
30/09/15: DE WARANDE, TURNHOUT
01/10/15: REFLEKTOR, LUIK
02/10/15: DEPOT, LEUVEN
03/10/15: DE SPIL, ROESELARE

Album track list: 1”Mother In Law Blues” [Don D Robey] - 2”The River’s Invitation” [Percy Mayfield] - 3”Ain’t No Guarantees” [John Mayall] - 4”I Feel So Bad” [Sam Hopkins] - 5”Find A Way To Care” [John Mayall] - 6”Long Distance Call” [McKinley Morganfield] - 7”I Want All My Money Back” [Lee Baker Jr] - 8”Ropes And Chains” [Greg Rzab / John Mayall] - 9 ”Long Summer Days” [John Mayall] - 10”Drifting Blues” [Charles Mose Brown] - 11”War We Wage” [Matt Shofield / Dorothy Whittick] - 12”Crazy Lady” [John Mayall]– Songs by [noted] – Produced by John Mayall & Eric Corne

Line-up:
John Mayall: vocals, piano, Hammond, Wurlitzer, clavinet, guitar, harmonica
Rocky Athas: lead & rhythm guitars
Greg Rzab: bass
Jay Davenport: drums

Discography (studio, live & compilations - a comprehensive guide for collectors, who wish to have a complete set of original recordings by John Mayall):
1. 1965 - John Mayall Plays John Mayall / 2. 1966 - Bluesbreakers with Eric Clapton / 3. 1967 - A Hard Road / 4. 1967 - Crusade / 5. 1967 - Blues Alone / 6. 1968 - Diary of a Band Volume 1 / 7. 1968 - Diary of a Band Volume 2 / 8. 1968 / 9. 1968 - Blues from Laurel Canyon / 10. 1969 - Looking Back / 11. 1969 - Primal Solos / 12. 1969 - The Turning Point / 13. 1970 - Empty Rooms / 14. 1970 - USA Union / 15. 1971 - Back to the Roots / 16. 1971 - Memories / 17. 1972 - Jazz Blues Fusion / 18. 1973 - Moving On / 19. 1973 - Ten Years Are Gone / 20. 1974 - The Latest Edition / 21. 1975 - New Year, New Band, New Company / 22. 1975 - Notice to Appear / 23. 1976 - Banquet in Blues / 24. 1977 - Lots of People / 25. 1977 - A Hard Core Package / 26. 1978 - Last of the British Blues / 27. 1979 - The Bottom Line / 28. 1980 - No More Interviews / 29. 1982 - Road Show Blues / 30. 1982 - Return of the Bluesbreakers / 31. 1985 - Behind the Iron Curtain / 32. 1987 - Chicago Line / 33. 1988 - The Power of the Blues / 34. 1988 - Archives to Eighties / 35. 1990 - A Sense of Place / 36. 1992 - 1982 Reunion Concert / 37. 1992 - Cross Country Blues / 38. 1992 - The Second Decade (3 disc set) / 39. 1993 - Wake Up Call / 40. 1995 - Spinning Coin / 41. 1997 -Blues for the Lost Days / 42. 1999 - Padlock on the Blues / 43. 1999 - Rock the Blues Tonight / 44. 1999 - The Masters - Film Soundtrack / 45. 1999 - Live at the Marquee 1969 / 46. 2000 - Time Capsule / 47. 2000 - UK Tour 2000 / 48. 2001 - Boogie Woogie Man / 49. 2001 - Along for the Ride / 50. 2002 - Stories / 51. 2003 - No Days Off  / 52. 2003 - 70th Birthday Concert / 53. 2005 - Road Dogs / 54. 2006 - Essentially John - Live Rarities / 55. 2007 - In the Palace of the King  / 56. 2009 - Tough  / 57. 2011 - Live in London / 58. 2012 - Historic Live Shows - Vol 1 / 59. 2012 - Historic Live Shows - Vol 2 / 60. 2012 - Historic Live Shows - Vol 3 / 61. 2014 - A Special Life / 62. 2014 - John Mayall's Bluesbreakers Live In 1967 / 63. 2015 - Find A Way To Care

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Forty Below Records / V2

video