JAMES McMURTRY – COMPLICATED GAME

Bijna zeven jaar geduld hebben we moeten oefenen vooraleer de Americana songsmid, James McMurtry, met een opvolger, “Complicated Game” getiteld, op de proppen komt voor zijn alom geprezen album “Just Us Kids”, en het loont meer dan de moeite. Met “Complicated Game” voegt de Texaan weer een meesterwerk toe aan zijn alom gelauwerde repertoire en dit zowel instrumentaal als lyrisch. James weet als niemand anders met treffende woorden beelden te scheppen waar menig cineast jaloers op zou zijn. “Complicated Game” is voor James McMurtry een bijna back to basics album geworden, dat voor negentig procent akoestisch opgevat is, maar hierdoor nog meer de aandacht legt op zijn teksten en zijn typerende stem. Wie kickt op de roestige elektrische gitaarklanken, recht uit het zompige Bayou country van zijn vorige albums moet niet wanhopen, want hij komt op deze prachtige, zeer afwisselende plaat evenzeer aan zijn trekken. Zo klinkt “Complicated Game” even bekend als verfrissend in de oren, met een herboren en vitale James McMurtry, die terug is van nooit weggeweest.

James McMurtry staat bij vele mensen gecatalogeerd als protestzanger, sinds hij op “Just Us Kids”, George W. Bush een veeg uit de pan gaf in “Cheney’s Toy” en een gouverneur in zijn blootje zette na een doofpotoperatie in “The Governor” . Ook in “Childish Things”, dat de jaarlijkse Americana Music Award in de wacht sleepte, trok hij de politieke kaart door in "We Can't Make It Here" zowel de oorlog in Irak als de president aan te klagen, maar ook het outplacement, dat tot op heden één van de grote oorzaken is van de wereldcrisis en de doodsteek betekent voor vele ongeschoolden. McMurtry deinst er dus niet voor terug om voor zijn mening uit te komen. In “Complicated Game” bezingt James McMurtry meer de belevenissen en relaties van hard werkende mensen, zoals barmannen, veeboeren of vissers, bekeken vanuit zijn oogpunt en gemixt met eigen levenservaringen.

De jaren tussen “Complicated Game” en “Childish Things”, heeft James natuurlijk niet stilgezeten, toerde hij veel in de States en sleutelde hij aan nieuwe songs. Tot op heden had hij altijd zijn eigen albums geproduced, maar voor “Complicated Game” nam hij Louisiana swamp rocker CC Adcock en producer Mike Napolitano (Ani di Franco, The Twilight Singers) onder de arm en dit werd een ware openbaring. Er werd samen met het platenlabel besloten voor een meer roots klinkende, akoestische inslag te kiezen , met instrumenten zoals gitaar, banjo, mandoline, viool, contrabas, maar ook accordeon en piano. Samen met de subtiele arrangementen zetten ze de ijzersterke teksten van James McMurtry nog meer in de verf.

“Complicated Game” is het meest ingetogen album dat James McMurtry ooit uitbracht. De organisch klinkende rootsinslag van het album wordt al dadelijk duidelijk in de op akoestische gitaar walsende opener “Copper Canteen”, waar banjo en viool de haast vervelende, routineuze levensstijl van Jan modaal in de verf zetten . Ook het met romantische pianonoten en orgel doorspekt liefdeslied “You Got To Me” en zeker het op old time banjonoten en drammende percussie drijvend “Ain’t Got A Place” zetten de rootsinslag van het album in kijker. Het duurt tot de knap verrassende en spannend rappende single “How I’m Gonna Find You Now” vooraleer er, tussen de kletterende banjonoten door, met elektrische gitaarnoten wordt gegoocheld. De enige echte rocker op het album “Forgotten Coast”, doet dat in southern JJ Cale stijl, met heerlijke roestige slidenoten, een stompend bayou ritme en een dribbelende honky-tonk piano op de achtergrond . In “South-Dakota” vinden we de knap verhalende James McMurtry op zijn best in een song over het harde leven een oorlogsveteraan die een nieuw leven tracht op te starten als veeboer, dramatisch doordrongen van bariton gitaarnoten. Eén van de meest aangrijpende momenten mag je beleven in het weemoedig walsende “Long Island Sound”, dat je met zijn Ierse pipes, fiddle en accordeon onvermijdelijk de krop in de keel doet krijgen, in een verhaal over een vanuit Tulsa naar New-York uitgeweken familie, die alles doet om zijn nieuwe thuisbasis aan zijn hart te drukken, maar toch het heimwee naar de thuisbasis moeilijk weet te onderdrukken.

Voor de liefhebbers van degelijke Americana blijft het steeds halsreikend uitkijken naar een nieuw James McMurtry album. Hij bewijst op “Complicated Game” dat hij nog steeds een topper is op dit gebied en zal met de meer ingetogen sound van het album zeker ook de rootsfans enorm plezieren. Voeg hierbij nog de origineel verhalende en beeldrijke teksten, waarvoor James steeds garant staat en je kan “Complicated Game” moeilijk anders dan een topper in zijn genre noemen, kortom een meesterwerk dat iedereen in huis moet halen.

Yvo Zels

 


 

 

 

 

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Complete Control Records
Distr.: PIAS Belgium

video