KEB’ MO’ – BLUESAMERICANA

 

“ It’s a crazy world. It’s a short life. So jump on in when the time is right. You’ve got to move!...  “

Kevin Moore, a.k.a. Keb' Mo' (°1951) is een blues muzikant die drie keren een Amerikaanse Grammy Award won (“Just Like You” - 1996, “Slow Down” – 1998 en “Keep It Simple” - 2004). Moore is een singer-songwriter en multi-instrumentalist en is momenteel woonachtig in Nashville, TN, met zijn vrouw Robbie Brooks Moore en hun twee zonen (Kevin II & Carter). Moore kreeg zijn bijnaam Keb’ Mo’ van zijn eerste drummer Quentin Dennard. Deze naam werd later door zijn platen label overgenomen.

Kevin Moore startte zijn muzikale carrière als (steel) drummer en staande bassist in een calypso band. In de jaren ’70 en ’80 speelde hij in meerdere blues en backup bands. Zijn eerste opnames dateren van aanvang jaren ’70, toen Moore (toen 21) ingehuurd was door de R&B band “Zulu”. Deze band begeleidde blues violist “Papa” John Creach (1917-1994). Creach speelde van 1970 tot 1975 bij de psychedelische rock band “Jefferson Airplane”. Moore is te horen op vier van Creach’s albums: “Filthy!” (1972), “Playing My Fiddle For You” (1874) & “I'm The Fiddle Man” (1975) en “Rock Father” (1976). Moore schreef zijn eerste gouden plaat "Git Fiddler" in 1975, samen met John Creach. Het nummer is te vinden op het album “Red Octopus” (1975) van “Jefferson Starship”; een andere band met ex “Jefferson Airplane” muzikanten, waar Creach ook in speelde.

Kevin Moore’s debuut “Rainmaker” (1980), was niet erg succesvol. In de jaren ‘80 speelde Moore in de “Whodunit Band”, de band van Monk Higgins (de producer van Bobby "Blue" Bland) en werkte hij als songwriter voor A&M Records. Moore trad in 1990 op als delta blues muzikant en jamde met Albert Collins en Big Joe Turner. Moore was in die periode ook te zien in de theatervoorstelling “Rabbit Foot”. Sinds de jaren negentig gebruikt Moore het pseudoniem Keb' Mo', geïnspireerd door McKinley Morganfield (Muddy Waters) en Henry St. Clair Fredericks (Taj Mahal). In 1994 bracht ‘Okeh Records’, een sub label van Sony Music, zijn album “Keb' Mo'” uit. Op dit album staan twee covers van Robert Johnson, "Come On In My Kitchen" en "Kind Hearted Woman Blues". Moore speelde de rol van Robert Johnson in de biografische speelfilm “Can't You Hear the Wind Howl?” uit 1996. In “The Blues”, een serie van Martin Scorsese, vertelt Keb' Mo', dat hij sterk beïnvloed is door Robert Johnson.

In 1996 brengt Mo’ zijn tweede album “Just Like You” (met gastoptredens van Jackson Browne en Bonnie Raitt) uit, waarmee hij zijn éérste Grammy Award won. “Slow Down”, zijn volgende album won in 1998 een tweede Grammy Award. Het album begint met de song "Muddy Water", een tribute aan Muddy Waters. Op het album staat ook het nummer "Rainmaker", dat achttien jaren eerder ook al op zijn eerste album stond. Zijn vierde album “The Door”, is uitgebracht in 2000. In hetzelfde jaar brengt Keb' Mo' ook “Big Wide Grin” uit, een kinder album, met liedjes uit zijn eigen kindertijd.

In 2003 werkt Martin Scorsese samen met verschillende blues muzikanten om samen een reeks uit te brengen onder de naam “The Blues”. In 2004 brengt Mo’ “Keep It Simple” uit, wat hem zijn derde Grammy Award oplevert. In 2006 volgt “Suitcase”, een album dat hij promoot met zijn touring band  met Reggie McBride (bas), Les Falconer III (drums), Jeff Paris (keyboards) en Clayton Gibb (gitaar). Tussen 1990 en 1993 was Mo’ als de “Guitar Man” te zien, in verschillende versies van de musical "Spunk" van Zora Neale Hurston. In 2011 brengt Keb' Mo' zijn album “The Reflection” uit.

Na drie jaren is er het nieuwe album “BLUESAmericana”, dat Keb’ Mo’ nog in 2014 uitbracht. Keb’ Mo’ is nooit een blues man à la lettre geweest en ook in dit album, zal je zijn eigen stijl, ik noem het Amerikaanse roots muziek, zeker herkennen. Als je de teksten in het boekje  mee volgt, dan zal je horen, dat Mo’ zich in het album blootgeeft en vaak steun zoekt bij de Lord. Hij zingt in de opener 1”The Worst Is Yet To Come” over huwelijksperikelen (“a challenging period in life”). De song klinkt, ondanks alle tegenslagen, door intro van de drums, bas, Mo’s banjo en het ritme alsnog niet negatief. Er is enkel het wrange dat even blijft hangen, als een tweede (dames)stem in de achtergrond (enkel) de woorden “The worst is yet to come…” meezingt. Dat alles relatief is blijkt ook in de pijnlijke song 2”Somebody Hurt You”, waar op het einde van de song de zanger in de lach schiet en het leed acceptabel blijkt. 3”Do It Right” is een positieve love song met een knappe slide intro en prima zang en… ook weer de “banjo toets”. 4”I’m Gonna Be Your Man” is een goed geschreven intentie verklaring. De Doo-wops op het einde, benadrukken het vertrouwen van de verteller. 5”Move” klinkt, door de stuwende bas / drum eerder dansbaar dan dreigend: “You got to move / It’s time to move...” Het wordt pas echt je zakdoek zoeken in 6”For Better Or Worse”. De zang in deze heel persoonlijke song van Keb’ Mo’, is heel intense en pakkend : “I’m willin’ if you’re willin’ / To dig deep and stay up all night / I’ll listen if you’ll listen no matter how hard it hurts…” Hierna is er 7“That’s Alright”, een blues nummer geschreven door Jimmy Rogers (maakte als zanger / gitarist deel uit van de “Muddy Waters Band”), niet te verwarren met “That’s All Right (Mama)” dat origineel geschreven en gezongen is door Arthur “Big Boy Crudup en later een hit werd in de versie van Elvis. De versie die Mo’ brengt is zijn wrange impressie, op het minnaar / vrouw / man thema. Even later in 8”The Old Me Better” is er de knipoog en vrolijke New Orléans tonen van de “The California Feetwarmers”. Mo’ vertelt ons hier dat het vroeger veel beter was: “I like the old me better…”  Of: “This song is a humorous way of looking at the fact, that maybe it wasn’t better than it is now, but it sure seems like it was at certain times...” (dixit Keb’ Mo’). Vroeger... was alles beter: 9”More For Your Money”, Keb’ Mo’s “helaasheid der dingen”? We sluiten positief af met 10”So Long Goodbye”, een nummer dat Mo’ in het vliegtuig schreef en dat op muziek gezet is door Rebecca Corriea. (Detail:) In het koortje zingt ook Robbie Brooks Moore mee: “The truth is making me cry / This feels so wrong / Goodbye so long...”

Ondanks de super lange line-up en alle verschillende muzikanten die hebben meegewerkt aan deze “BLUESAmericana”, blijft het geluid van het nieuwe album van Keb’ Mo’ open, op het lichtvoetige af. Dit komt omdat de basis van alle songs, thuis in de studio van Mo’, samen met drummer Keio Stroud onder supervisie van Casey Wasner eerst apart opgenomen zijn. Hierdoor lijken na de afwerking, alle nummers door vier of vijf muzikanten gebracht te zijn. Vaak zitten ook de details in de arrangementen en de bezetting. De banjo en/of de mandoline zorgen in de songs vaak voor de lichte en subtiele “extra touch”. Zo blijft het herkenbare geluid van Kevin Moore I, a.k.a. Keb’ Mo’, al jaren prima overeind.

Eric Schuurmans

 

Album tracks: 1”The Worst Is Yet To Come” [& Pete Sallis / Heather Donavon] - 2”Somebody Hurt You” [& John Lewis Parker] - 3”Do It Right” [& Jim Weatherly] - 4”I’m Gonna Be Your Man” [& John Lewis Parker] - 5”Move” [& Tom Hambridge] - 6”For Better Or Worse” [& Victoria Shaw / Heather Donavon] - 7”That’s Alright” [Jimmy Rogers] - 8”The Old Me Better” [&John Lewis Parker] - 9”More For Your Money” [& Gary Nicholson] - 10”So Long Goodbye” [& Rebecca Corriea] – All songs written by Kevin Moore & [when noted] – Produced by Keb’ Mo’ & Casey Wasner

Line-up:
Keb’ Mo’: vocals, guitars, banjo’s (1,3,5,8), harmonica (1,3,4,7), tambourine (1), keys (2,4), slide (3,4,7), resonator (4)
Bass : Brian Allen (1,5), Keb’ Mo’ (2,4,6,7,9,10), Casey Wasner (3)
Mandolin : Colin Linden (1), Tim Shinness (9)
Tim Shinness: cello (9)
Paul Franklin: pedal steel (5,6)
Drums : Keio Stroud (1,3,4,6,8,10), Casey Wasner (2,9), Tom Hambridge (5), Steve Jordan (7)
Piano : Tim Lauer (6), Michael Hanna (8), Keb’ Mo’ (5,10)
Organ : Michael Hanna (1), Michael Hicks (2,5), Keb’ Mo’ (3,7,10), Tim Lauer (6,8)
Handclaps : Joe Wood (1), Colin Linden (1)
Backing vocals : Michael Hicks (1,2), Kevin So (1), Rip Patton (2), Darcy Stewart (2), Moiba Mustafa (2), Robbie Brooks Moore (10)
Melvin “Maestro” Lightford: horn arrangement (Quintin Ware, trumpet, Jovan Quallo, tenor sax, Roland Barber, trombone)

Discography:
1980 : “Rainmaker” - released under the name "Kevin Moore"
1994 : “Keb' Mo'” - debut album as "Keb' Mo'"
1996 : “Just Like You Won”
1998 : “Slow Down”
2000 : “The Door”
2000 : “Sessions at West 54th: Recorded Live in New York “
2001 : “Big Wide Grin”
2003 : “Martin Scorsese Presents the Blues: Keb' Mo'”
2004 : “Keep It Simple”
2004 : “Peace... Back by Popular Demand” 
2006 : “Suitcase”
2009 : “Live and Mo'”
2011 : “The Reflection”
2014 : ”BLUESAmericana”

Artiest info
Website  
 

itunes

Label: Kind of Blue Music

video