KEES DUSINK - FOREVER BLUE

Kees Dusink was jarenlang gitarist met het inmiddels gesplitte Twelve Bar Bluesband. Voor ons was dit nog steeds een van de meest boeiende bands van Nederland, doch dit geheel terzijde. Dusink was of beter is een geniaal gitarist die terecht in 2012 werd verkozen tot Beste Bluesgitarist. Aanzet tot dit muzikaal album was de idee die hij had om het voor zijn vrouw geschreven nummer “Marian”, instrumentaal op te nemen.

Met een paar muzikale soulmates trok hij de studio in en wat eerst bestemd was als eerder een proefproject resulteerde door het enthousiasme van de bandleden in materiaal voor wel twee CD’s. Het volledig live in de Marmelade Studio in Delft opgenomen album telt elf nummers waarvan negen eigen songs van Kees en twee bewerkingen. Het is geen toeval dat die laatste van de hand van Peter Green zijn. Van de door Kees zo bewonderde voormalige frontman van Fleetwood Mac krijgen we uitstekende versies van de klassiekers “Albatros” en “Man Of The World” te beluisteren.

De eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat we doorgaans niet geboeid weten te blijven bij instrumentale albums maar deze “Blues To The Bone Instrumentals” weten onze aandacht te behouden van begin tot einde. Al van bij aftrapper en titelnummer “Forever Blue”schuiven wat meer naar voor op onze stoel, volumeknop omhoog bij de herhaling want ja, dit is een schitterend openingsnummer. De droge, passende bas, de frisse Hammond en schitterend snarenspel. Het nummer duurt meer dan zeven minuten maar had wat ons betreft nog best wat langer mogen duren.

Ondanks het doorgaans, zeg maar rustige karakter van de plaat ben je na ettelijke beluisteringen nog steeds geboeid door het sublieme, wel doordachte samenspel van de bandleden. We moeten hen allen verdiend citeren want elk van schittert individueel maar evenzeer of vooral is het hier de symbiose die ons zo weet aan te spreken. Willem van der Schoof (keys), Robin van Roon (mondharmonica), Bas Mali (tweede gitaar), Frans Ogier (drums, percussie) en Bas Buis aan de bass gitaar zorgen er voor dat er naast Kees een volwaardige, uitstekende band figureert.

We haalden al aan dat deze plaat op geen enkel moment saai wordt maar enkele nummers verdienen toch extra aandacht. Het opgedreven “Slim Robin’s Boogie” waarbij je onmogelijk stil kan blijven zitten, de slide van Dusink op het al aangehaalde “Albatros” en vooral het schitterende “Marian”, de song waarmee alles begon en die hier als afsluiter dienst doet. Ook nog even aanstippen dat het hier een bijzonder fraai verzorgde uitgave betreft met prima booklet en dito foto’s. Een bijzonder aangename plaat van een schitterende band….heb ik al geschreven dat ik ergens zangpartijen miste, dat zegt genoeg.

Luc Meert

 

Artiest info
Website  
 

video