THE BRIGHTER SIDE – A TRIBUTE TO UNCLE TUPELO’S ‘NO DEPRESSION’

Voor de recensie van de plaat “The Brighter Side” moeten we hier eerst 25 jaar terug in de muziekgeschiedenis gaan grasduinen om er het album “No Depression” van de alternatieve country- en rockgroep ‘Uncle Tupelo’ terug te vinden. Dat was de allereerste plaat van het eind jaren ’80 eerst onder de naam ‘The Plebes’ opgerichte trio rond zanger, bassist, fiddle-, banjo- en mandolinespeler Jay Farrar, zanger-gitarist Jeff Tweedy en drummer Mike Heidorn. Jay Farrar werd later de frontman van de groep ‘Son Volt’ waar Mike Heidorn ook nog even deel van uitmaakte en Jeff Tweedy ging over tot de oprichting van zijn momenteel nog altijd succesrijke geesteskind ‘Wilco’.

“No Depression” bestond uit dertien nummers en het eind januari 1990 in Boston, Massachusetts opgenomen album werd officieel op 21 juni 1990 uitgebracht. Het wordt dezer dagen nog steeds als een mijlpaal van het muziekgenre en één van de belangrijkste alt.country-albums aller tijden beschouwd. Elf tracks op “No Depression” werden door één van de drie bandleden of door het trio samen geschreven.

Er stonden ook twee covers tussen de lijst van dertien nummers op deze plaat. Dat waren de titeltrack “No Depression (In Heaven)” die eerst werd opgenomen door ‘The Carter Family’ in 1936 en de traditional “John Hardy” over de aan het einde van de 19e eeuw ter dood veroordeelde moordenaar. Het nummer werd later heel vaak gecoverd door o.a. bluesfenomeen Lead Belly, Long John Baldry, diezelfde ‘The Carter Family’ en zelfs door Tex-Mex-iconen ‘Sir Douglas Quintet’.

Anno 2015 is er nu “The Brighter Side”, een ‘tribute’ of muzikaal eerbetoon aan het eerste album van ‘Uncle Tupelo’. De dertien songs van die originele plaat worden hier allemaal en in dezelfde volgorde als op de originele vinylplaat gebracht door dertien verschillende, weliswaar wat minder bekende groepen of soloartiesten: ‘Smoking Popes’, Elliott Brood, ‘Cheap Girls’, ‘The Last Bison’, ‘Bodies Of Water’, ‘Big Sky Blue’, ‘The Wooden Sky’, ’Peculiar Pretzelmen’, ‘Crow Moses’, Leeroy Stagger, David Stuart, Mikaela Davis en ‘Beta Radio’.

Enkele van deze coverversies worden wat minder hard gespeeld dan de originele versie, soms zelf meer opschuivend in de richting van akoestische muziek. Hierdoor kan de aandacht van de luisteraar wat meer op de betekenisvolle songteksten worden toegespitst. Meerdere nummers zijn een aanklacht over de werk- en levensomstandigheden van de arbeidersklasse in het Boston van de jaren ’90. Een verdiende pluim gaat hier nog naar producer Jim Sampas, de initiatiefnemer van dit project.

(valsam)

TRACKLIJST:
01. Graveyard Shift (The Last Bison)
02. That Year (Bodies Of Water)
03. Before I Break (Big Sky Blue)
04. No Depression (The Wooden Sky)
05. Factory Belt (Peculiar Pretzelmen)
06. Whiskey Bottle (Elliott Brood)
07. Outdone (Crow Moses)
08. Train (Leeroy Stagger)
09. Life Worth Livin (Smoking Popes)
10. Flatness (David Stuart)
11. So Called Friend (Mikaela Davis)
12. Screen Door (Cheap Girls)
13. John Hardy (Beta Radio)

Artiest info
Website  
 

Label: Reimagine Music