WE BANJO 3 - LIVE IN GALWAY

 

Het enthousiasme waarmee Ieren hun muziek tot uitbeelding brengen, soms al dansend, is legendarisch. Reeds in het onderruim van een schip, waarmee zij als emigranten de oversteek naar Amerika waagden, weerhield niets hen om ter plekke duo’s, trio’s of een muziekgroepje te vormen. En dat is na al die eeuwen niet veranderd. Dat bewijst ook het groepje ‘We Banjo 3’ met hun Live optreden in Galway, waar zij al bij het eerste uitnodigende ‘Get Onboard’ met geestdrift worden toegejuicht, een song van Eric Bibb, waaraan zij een gans nieuwe dynamiek geven. Vooraleer de muzikanten uit ‘We Banjo 3’ een kwartet vormden hadden zij reeds elders gespeeld of afzonderlijk platen opgenomen. Hun eerste gezamenlijk album, ‘Roots Of The Banjo Tree’, brachten zij in 2012 uit. Het album werd al direct door de ‘Irish Times’ tot ‘Traditional Music Album of the Year’ uitgeroepen, gevolgd door vier sterren. Na het tweede ‘Gather The Good’ is er nu dit Live album, opgenomen in Galway, dat volgens mij zelfs vijf sterren verdient.

Als vanouds vormen de broers David en Martin Howley en de broers Enda en Fergal Scahill, allen rasmuzikanten, de kern van het groepje. Maar dit keer doet ook een blazerssectie mee en de vocalisten Norianna en Nicola maken van ‘Lonesome Road’ een droefgeestige ballade. Op het Zuid-Afrikaans geïnspireerde ‘Tickle Me Pink’ speelt het Ierse trio ‘JigJam’ mee, waarmee tevens aangetoond dat ‘We Banjo 3’ zijn inspiratie andermaal verder zoekt dan het Oostelijk deel van Amerika of de eigen Ierse tradities. De songs of bewerkte composities die zij Live in ‘The Roisin Dubh’ speelden staan deels ook op hun vorige studioalbums naast enkele nieuwe. Origine en oorspronkelijke vertolkers worden telkens tekstueel vermeld. Zo vertolkten zij ook het aanstekelijke ‘We All Need More Kindness In This World’ van Guy Davis met vier triomfantelijke koperblazers, waarbij het publiek aangespoord wordt om mee te zingen. Dat publiek laat het zich uiteraard geen twee keer vragen.

De songs of instrumentale nummers, mogelijks bekend van hun vorige albums, krijgen nu een totaal andere invulling. Het instrumentaal pareltje ‘Air Tune’ van Liz Carroll stond gelukkig ook op hun playlist, nu in een fascinerende uitvoering als een magische dans van een libel op het water. Ook het aanjagende ‘Gonna Write Me A Letter’, waar een zekere dreiging van uitgaat, stond op hun debuutalbum. Maar de muzikanten maken er iets totaal nieuws van dat nog meer aangrijpt. Op ‘Pressed For Time’ hitst een bodhran het publiek nog op. Wanneer het muzikantenteam een instrumentaaltje aanheft, waarbij gitaar, banjo, fiddle en mandoline voor de Ierse toets zorgen, word je meezogen in alle spontane ritmewisselingen die je telkens weer meesleuren in de volgende bocht of stroomversnelling. De wijze waarop alle muzikanten elkaar aanvoelen en wederzijds inspireren is gewoon verbluffend. Dit Live album geeft je van binnenuit een heel warm gevoel.

Marcie


Artiest info
Website  
 

video